අරාබි නිරයෙන් ඇසෙන පුවත් – තවම නෝන්ඩි වූ ගොදුරු ගණන 6697+ ක් පමණයි

අපගේ උත්තරීතර අරාබි ඉස්ලාමීය තම්බි හුකන්නන් විසින් සිය කාම වහලුන් ලෙස පඩි දෙමින් හා නොදෙමින් ලංකා ගෑනු දූෂණය ජයටම කරගනිමින් සිටින්නේ දවසට එකෙක්වත් මරා දමමිනි. එය තම්බි අපිටත් අපෙන් යැපෙන විදේශ ඇමති ඩිලාන් පෙරේරාටත් ආඩම්බරයකි. මේ මියයන අයට ඩිලාන් ඇමති රට විරුවෝ කියා කියන්නේ තම ජීවිතේ අවසන් කරමින් රටට විනිමය උපයන නිසාය. වාර්ථාවන මරණ, අපරාධ  ස්වල්පය පමණක් මෙහි යොදන්නේ අරාබි ජාතියට වන්දනා කරන, කොන නැති පුරුෂ ලිඟුව අදහන, කල්ලතෝනි ලංකා තම්බි අපගේ ඉස්ලාමීය ආගමික සුරතාන්තය ලබා ගැනීම සඳහායි.   රටට රහසක් වන ලංකා හවුස් මේඩ් ගෑණුන්ගේ සැබෑ මරණ ගණන අති විශාල බව දන්නේ ජිහාඩ් අපිම පමණි. එය ඉදිරියටත් එසේම රැක ගැනීම මෙය කියවන ඔබගේ ඉස්ලාමීය යුතුකම වේ.

රට විරුවෝ : http://www.divaina.com/2012/12/19/news11.html

We Muslims make sure, at least a single Sri Lankan woman (Sex slaves to our prestigious Muslim lords in Arab) is killed/Abused a month. That is only the reported amount. Find details in this new page . This is to mark all the Fridays, our prayer days in Sri Lanka. All new reports will be included here for the religious fulfillment of Sri Lankan Muslims.

 

කාන්තාවන් මස් කර තෙල් මිලට ගන්නා අපූරු විදේශ ඇමති – ලෝකෙටම එකයි.


ඛනිජ තෙල්වලට සියලු ගෙවීම් කරන්නේ විදෙස්‌  ශ්‍රමිකයන්ගෙන් ලැබෙන මුදලින්
– ඇමැති ඩිලාන් පෙරේරා කුරුණෑගලදී කියයි

බන්ධුල හේරත් ආර්. එම්. ඩබ්ලිව් බණ්‌ඩාර රණවීර මනුකුලසූරිය

විදේශ රැකියාවලට ගිය අය රට විරුවන් කියලා හඳුන්වන කොට සමහරු අපට සමච්චල් කළා. මගේ කැබිනට්‌ සගයන් පවා මට හිනා වුණා. විදේශ රැකියාවලින් ජීවිතය සරුසාර කර ගත්තු උදවිය ගැන වැඩි දෙනා මාධ්‍යයෙන් කතා කරන්නේ නැහැ. විදේශ රැකියාවක්‌ කරලා ජීවිතය ජය ගත්තු එක රසවත් මාතෘකාවක්‌ නෙමෙයි කියලා හිතනවාද දන්නේ නැහැ.

විදේශ රැකියා ප්‍රවර්ධන හා සුභ සාධන අමාත්‍ය ඩිලාන් පෙරේරා මහතා කුරුණෑගල දිස්‌ත්‍රික්‌ මාධ්‍යවේදීන් දැනුවත් කිරීමේ දේශනයේදී පැවැසීය. මෙම දේශනය කුරුණෑගල කැන්ඩියන් රීච් හෝටල් පරිශ්‍රයේදී පැවැත්විණි.

අද වන විට රටේ විදේශ විනිමය ගෙන එන්නේ ප්‍රධාන වශයෙන් විදේශ රැකියාවල නිරත වන ශ්‍රමිකයන් විසිනුයි. ඒ කාලේ තේ, පොල්, රබර් වලින් අපට විදේශ විනිමය ලැබුණා. අද වන විට ලංකාවේ ඛනිජ තෙල්වලට ගෙවන සියලු ගෙවීම් සිදු කරන්නේ විදේශ ශ්‍රමිකයන් උපයන මුදලින්. මෙහිදී මෙරට කාන්තාවන් විදේශ රැකියාවල නිරත වන මුදල් තමයි අපේ විදේශ රැකියාවල ප්‍රධානම ආදායම් මාර්ගය වන්නේ. ඉස්‌සර මිනිස්‌සු තේ ගහට, රබර් ගහට වැන්දා වාගේ අද අපිට විදේශ ගතවෙලා මුදල් උපයන කාන්තාවට වඳින්න වෙනවා. නමුත් මෙවැනි සුවිශේෂී මෙහෙවරක්‌ කරන විදේශ රැකියාවල නිරත කාන්තාව දිහා සමාජය බලන්නේ සමහර වෙලාවට කැත විදියටයි. විදේශ රැකියාවල නිරත ජීවිත සීයයට අනුපහක්‌ සාර්ථකයි. අඩු පාඩු තියෙන්නේ සීයයට පහක්‌ විතරයි. සෑම ප්‍රාදේශීය ලේකම් කාර්යාලයකම සේවය කරන අපේ නිලධාරි නිලධාරිණියන් මාර්ගයෙන් විදේශ රැකියාවල නිරත පිරිසගේ තොරතුරු වාර්තාවක්‌ ලබා ගන්නවා. වයස අවුරුදු පහට (05) අඩු දරුවෝ ඉන්න අම්මලා රට යවන්නේ නැහැ. මේ නිසා දැන් විදේශ රැකියාවල යන කාන්තාවන්ගේ ප්‍රතිශතය 37% දක්‌වා ඩු වෙලා තියෙනවා. නමුත් මෙම අඩු වුණ ප්‍රතිශතයට සමගාමීව පිරිමි ශ්‍රමිකයන්ගේ වැඩිවීමක්‌ විදේශ රැකියාවල තිබෙනවා. අප අලුත් විදේශ රැකියා වෙළෙඳපල නිර්මාණය කොට තිබෙනවා.

ගොඩක්‌ වෙලාවට පිටරට රැකියාවකට යන්නේ ගෙයක්‌ හදා ගන්න. දරුවන්ට උගන්වන්න. නිවාස ප්‍රශ්නය මූලික කරගෙන රට යන. අයට අපි වැඩපිළිවෙලක්‌ ක්‍රියාත්මක කරනවා. අපි සැලසුම් කරලා නිවසක්‌ හදලා දෙනවා. ලී බඩු පවා දෙනවා.

විදේශ රැකියා ප්‍රවර්ධන අමාත්‍යාංශයේ නියෝජ්‍ය සාමාන්‍යාධිකාරි හා කාර්යාංශයේ මාධ්‍ය ප්‍රකාශක මංගල රංදෙණිය මහතා,

විදේශ රැකියා ආරම්භය ඇති වුණේ 1976 නොබැදි ජාතීන්ගේ සම්මේලනය සමගයි. ඊට පස්‌සේ 1977 හඳුන්වා දුන් විවෘත ආර්ථිකය සමග විදේශ රැකියා ක්‍ෂේත්‍රය තනිකර පෞද්ගලික අංශයට යනවා. එය අද වන විට සැලසුම් සහගතව ක්‍රියාත්මක වෙනවා.

අද වන විට ලක්‍ෂ විස්‌සක්‌ විදේශ රැකියාවල නිරත වෙලා ඉන්නවා. දවසකට 700 – 800 ක්‌ අතර ප්‍රමාණයක්‌ විදේශ ගත වෙනවා.

ජනමාධ්‍යවේදියාට මෙහිදී විශාල කාර්ය භාරයක්‌ තිබෙනවා. විදේශ රැකියාවල නිරත වුවන් කෙරෙහි සමාජයේ යහපත් ආකල්පමය වෙනසක්‌ සිදු කළ යුතුයි.

http://www.divaina.com/2014/02/28/provin05.html

 

මේ ගෑණු වෙනුවෙන් කෑ ගහන රන්ජන් කෆීර් අපිට ලොකුම වදයක්. ඉස්ලාම් ගූ කවන ආණ්ඩු ඇමති සෙට් එක ලව්ව අපි පොරට හූ කියවනව. ඒක මදිනම් පොරට විවිධ ආකාරයෙන් මරණ තර්ජන පවා කරනව. ඉස්ලාම් අපි ගූ බය නිසා ජන්ජන් ට බය වෙන්න දෙයක් නෑ. නමුත් අපි පළිගන්න කල යුතු සියල්ල කරනව.

 

රන්ජන්ට තර්ජන

නෝමන් පලිහවඩන

“මගේ ජීවිතයට තර්ජන ගලාගෙන එනවා. අවශ්‍ය තැන්වලට මම පැමිණිලි කළා” යෑයි එජාප පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී රන්ජන් රාමනායක මහතා ‘දිවයින’ට ඊයේ ප්‍රකාශ කළේය.

ඒ මහතා මෙසේද පැවසීය.

මැද පෙරදිග රටවල සේවය කරන්න ගිය අපේ කාන්තාවන් පිරිසකට අමානුෂික හිරිහැරවලට මුහුණදීමට සිදුවෙනවා. ඒ වෙනුවෙන් කතා කරද්දී ගුටි කෑමට හෝ ජීවිතයෙන් පවා වන්දි ගෙවන්න මට සිදුවෙයි.

පාර්ලිමේන්තුවේදී මම හඬක්‌ නඟන විට තේ බීමට ගිය ආණ්‌ඩුවේ මැති ඇමැතිවරුන් පවා මට පිළිතුරු දීමට දුවගෙන එන්නේ අයුක්‌තියට අසාධාරණයට විරුද්ධව මම තදින් කතා කරන නිසයි. මගේ කතාවලට සමහරුන්ට ගොඩාක්‌ රිදෙනවා. අද ඇත්ත කතා කරන කොට ගහන්න එනවා. විවිධ බලපෑම් කරනවා. මගේ ජීවිතය ගැනත් විශ්වාස නෑ. පැමිණිලි කළ යුතු තැන්වලට පැමිණිලි කරලා තියෙනවා. මට වැඩිපුරම තර්ජන එන්නේ දුරකථන වලින්.

 http://www.divaina.com/2014/11/14/news15.html

 

ඩිලාන් ඇමැති ධුරයෙන් ඉල්ලා අස්‌වෙයි

ශිරාන් රණසිංහ

විදේශ රැකියා ප්‍රවර්ධන හා සුබසාධන ඇමැති ඩිලාන් පෙරේරා මහතා සිය ඇමැති ධුරයෙන් ඉල්ලා අස්‌වීමට තීරණය කර තිබේ.

මෙම තීරණය දැනුම්දීම සඳහා ඒ මහතා ඊයේ (09 වැනිදා) කොළඹ, මහ බැංකු ගොඩනැඟිල්ලේ පිහිටි විදේශ රැකියා ප්‍රවර්ධන හා සුබසාධන අමාත්‍යාංශයේ ප්‍රවෘත්ති සාකච්ඡාවක්‌ ද කැඳවා තිබිණි.

ඇමැති ධුරයෙන් ඉල්ලා අස්‌වී පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරයකු ලෙස කටයුතු කිරීමට ඒ මහතා තීරණය කර ඇත්තේ නව ජනාධිපති ලෙස මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතා තේරී පත්වූ නිසාය.

http://www.divaina.com/2015/01/10/news14.html

සුබානල්ලා!………. අපේ ඉස්ලාම් ගූ කෑ පිම්පි ඩිලාන්…උඹට අල්ලාගේ දේවදූතයන්ගේම සරණයි!

6697+. පුත්තලමේ වාහීද් ඉබතුල් නසූරා

July 19, 2015

රිසානා පරපුරේ නසූරා පුරුක…
* නසුරාගේ මිනිය පින්තූරයක්‌වත් ගන්න දුන්නේ නෑ!

ඉබතුල් නසුරාත් වැලිකතරේ වැළලිණි. කාත්කවුරුවත් නැති කොදෙව්වක ඇය පිළිස්‌සී මිය පරළොව ගියාය. ඇයගේ ඥතීන්ගේ අදහස අනුව නම් ඒ මරණයත් වැලිකතරේ සැඟවුණු තවත් එක්‌ අභිරහසකි. මෙතැන් සිට පෙළගැසෙන්නේ නසූරාගේ ඉරණම් කතාවය.

වාහීද් ඉබතුල් නසූරා පුත්තලමේ පදිංචිකාරියකි. පස්‌ දරු මවකි. ඇයගේ සැමියා වන අබුතාහීර් මොහොමඩ් නිස්‌තාර්ට හරි හැටි රැකියාවක්‌ නොතිබූ හෙයින් නිවසේ අගහිඟ ඉහවහා ගියේය. දිනෙන් දින ණය තුරුස්‌වල නිස්‌තාර් පැටලිණි. තම පවුලේ අනාගතය ගැන නසූරාට බියක්‌ දැනිණි. දුප්පත් පැල්පතේ පිරී ඉතිරි ගිය සතුට ඉහිරි යාදොa බියෙන් නසූරා කම්පාවට පත් විය. තම පවුල තුළ ගැට ගැසෙන ප්‍රශ්න ලිහා දැමීමට නම් අනිවාර්යයෙන්ම ඇයත් කුමක්‌ හෝ රැකියාවක්‌ කළ යුතු බව ඇයට දැනිණි. එහෙත් ඇයට රැකියාවක්‌ සොයාගැනීමට ඇයගේ වයස සහ දැන උගත්කම පරාවළල්ලක්‌ විය. අවසානයේ ඇය තීරණයක්‌ ගත්තාය. අකැමැත්තෙන් හෝ තම කූඩුවෙන් ඉගිලී දුර රටක ගෘහ සේවයට යැමටය.

රට රැකියා සිහිනය ගැන නසූරා තම සැමියාට ද පැවසුවාය. ‘දැන් මොන රස්‌සාද. ඔන්න ඔය තියෙන විදිහකට කාලා බීලා ඉමු…’ නිස්‌තාර්ගෙන් ඇයට පැහැදිළි ප්‍රතිචාරයක්‌ නොලැබිණි. අගහිඟකම් ගොඩ වැඩි විය. අන්තිමේ නිස්‌තාර්ට අකැමැත්තෙන් හෝ නසූරාගේ යෝජනාවට කැමති වීමට සිදු විය.

තම බිරිඳ රට රැකියාවකට යෑවීමට නිස්‌තාර් විදේශ රැකියා ආයතන සොයන්නට විය. හතළිස්‌ විය පසු වි සිටි නසූරාට රට රැකියාවක්‌ සොයාගැනීමත් තරමක්‌ අසීරු කාර්යයකි. අවසානයේ කෙසේ හෝ විදේශ රැකියා ආයතනයක තැරැව්කරුවකු හරහා ඔවුහු කොළඹ මරදානේ විදේශ රැකියා ආයතනයක්‌ වෙත පැමිණියහ. උප්පැන්න සහතිකයෙන් නසූරා වියපත් වුවද පෙනුමෙන් තවමත් තරුණය. ගෘහ සේවයට යැමට කැමැති කාන්තාවන්ගේ වයස අඩු වැඩි කිරීමට ඒජන්සිකාරයෝ ද සූරයෝය.

සෞදි රාජ්‍යයේ ගෘහ සේවිකා ඇබෑර්තුවක්‌ ඇති බව මරදානේ විදේශ රැකියා ආයතනයෙන් නසූරාව දැනුවත් කළේය. නසුරාගේ ගමන සඳහා අවශ්‍ය ලිපි ලේඛන ද සකස්‌ විය. විදේශගත වන දිනය ද තීරණය විය. දින, සති ගෙවී ගියේය. 2014 සැප්තැම්බර් මස 22 වැනිදා කටුනායක ගුවන් තොටුපළට පැමිණි නසූරා ගමන් බලපත්‍ර භ 4003075 අංකයෙන් සෞදිය බලා පිටත්ව ගියාය.

‘කසාද බැඳපු දවසේ ඉඳලා එක දවසක්‌වත් අපි දෙපළක ඉඳලා නෑ. ලොකු පුතාලා දෙන්නා බැඳලා වෙන් වෙලා හිටියත් අපි දෙන්නගෙන් එක්‌කෙනෙක්‌ තනියෙන් එක රැයක්‌ ඒ ගෙදරකවත් ඉඳලා නෑ. නසූරා ගුවන් තොටුපළෙන් ඇතුළට යනකොට මට දරා ගන්න බැරි වුණා. චූටි කෙල්ලව බදාගෙන මම කෑගහලා ඇඩුවා. නසූරාත් ඔය ගමන යන්න හිත හදාගත්තේ දරුවන්ගේ අනාගතය ගැන හිතලම තමයි…” අප ඉදිරියේ නිස්‌තාර්ගේ දෑස්‌ බොඳ වී ගියේය. උපන් කතරේ මොහොතකටවත් නසූරාව සිතින් තනි නොකෙරූ නිස්‌තාර්ගේ සිතේ නැඟෙන විලාපය අපට දැනේ.

දින කිහිපයකට පසු නසූරාගෙන් නිස්‌තාර්ට දුරකථන ඇමතුමක්‌ ලැබිණි. සෞදි අරාබියේ දමාම් නගරයේ නිවසක මෙහෙකාර සේවයට යොමු කළ බව ඇය දැනුම් දුන්නාය. තම දරුවන්ගේ දුක සැප විමසූ නසූරා දුක වැඩිකමට දුරකථන ඇමතුම වචන කිහිපයකට සීමා කළාය. ලැබෙන පුංචි විරාමයේදී පවා ගෙදරට කතා කිරීමට නසූරා අමතක නොකළාය.

”වැඩ ටිකක්‌ වැඩියි. ඒත් කරන්න තියෙන වැඩ කොටස අකුරට කරනවා. හැම වේලකටම හත්අට දෙනෙක්‌ කෑමට ඉන්නවා. පිටින් එන ගොඩක්‌ අය මගේ වැඩ ගැන හොඳ කියනවා. වෙනත් ගෙවල්වල ගෑනු මට වැඩට කතා කරනවා. සමහර දවස්‌වලට ගෙදර මහා මනුස්‌සයා අර ගෙදර වැඩට යන්න… මේ ගෙදර වැඩට යන්න කියලා කියනවා. ඒ ගෙවල්වල වැඩ කරලා මේ ගෙදරත් වැඩ කරනකොට නම් අමාරුයි. කන්න වේලාවක්‌වත් නෑ…” නසූරා ගෙදරට කතා කරන බොහෝ අවස්‌ථාවල ඇයට පැවරී ඇති රාජකාරි ගැන එසේ විස්‌තර කළාය.

කාලය ගෙවී ගියේය. විටින් විට නිවසේ හාම්පුතා නසූරාට බැණ වදින්න පටන් ගත්තේය. ඔහු විසින් ඇයව වෙනත් ගෙවල්වල මුදලට මෙහෙකාර සේවයේ යෙදවීමට පටන් ගත්තේය. කොපමණ වැඩ කළ ද තම හාම්පුතා සෑහීමකට පත් නොවිණි. ස්‌වාමි දියණිය ද එසේමය. පසුව කම්මුල් පහරින් ආරම්භ කළ පහරදීම දින සති ගෙවී යන විට නසූරාට සිහිසුන් වන තරමට පහරදීමට තරම් හාම්පුතා අළුගෝසුවකු විය. ඒ වධකාගාරයේදී නසූරා දිනපතාම මහා මිනිහාගේ හෝ මහ ගෑනිගේ වදහිංසාවලට ලක්‌ විය.

”අනේ මහත්තයෝ මේ දුක මට තවත් ඉවසන්න බෑ. මාව මැරෙයි. ඉක්‌මනට ලංකාවට ගෙන්න ගන්න…” ඇය ලැබෙන පුංචි විරාමයට නිස්‌තාර්ට කතා කර එසේ ඇවිටිලි කළාය. නිස්‌තාර්ගේ ඉහ මොළ රත් විය. ඔහු තම දරුවන්ට ද ඒ බව දැනුම් දුන්නේය. අනතුරුව නිස්‌තාර් නසූරාව රට යෑවූ විදේශ රැකියා ආයතන තැරැව්කරු සොයාගෙන ගියේය. නසූරාට සිදුව ඇති වින්නැහිය ගැන අකුරක්‌ නෑර නිස්‌තාර් ඔහුට පැහැදිළි කළේය.

නසූරාව ලංකාවට ගෙන්වීමට රුපියල් ලක්‍ෂයක්‌ පමණ වැය වන බව තැරැව්කරු විසින් නිස්‌තාර්ට පවසා තිබිණි. බුලත් විට විකුණා ජීවිතය ගැටගසාගෙන සිටි නිස්‌තාර්ට රුපියල් ලක්‍ෂයක්‌ යනු කෝටියකටත් වඩා වැඩිය. එහෙත් තම ජීවිතයට මෙන්ම නසූරාටත් නිස්‌තාර් ආදරය කළේය. ඔහු නිවසේ ඔප්පුව උකස්‌ කර රුපියල් ලක්‍ෂයක්‌ ගෙන විදේශ රැකියා ආයතන තැරැව්කරුට දුන්නේය. මුදල අතට ගත් තැරැව්කරු ගිජු ලිහිණියකු සේ ඉඟිලී ගියේ පැදුරටත් නොකියාය. නිස්‌තාර්ට අදටවත් ඔහුව දැකගැනීමට නොහැකිව ඇත.

රුපියල් ලක්‍ෂයත් මකර කටට වැටිණි. සෞදියේ වදකාගාරයෙන් ගලා එන නසූරාගේ හඩත් ටිකෙන් ටික දුබල විය. කර කියාගත හැකි කිසිවක්‌ නොමැතිව නිස්‌තාර් අසරණ විය. 2015 මාර්තු මාසයේ පළමු සතියෙන් පසු නසූරාගේ දුරකථනය ද විසන්ධි විය. තම බිරිඳගේ දුක-සැප හෝ සොයාබැලීමට නොහැකි වී යැමේ සොවින් නිස්‌තාර් තැවුණේය. හිටි තැනින් අඩියක්‌ එසවීමට දුර රටකට ගිය නසූරා ජීවිතයේ පතුලට වැටී ඇති බව ඔහු නොදැන සිටියේය. දිනක්‌ නිස්‌තාර් පුත්තලම නගරයේ වෙළෙඳාමේ නිරතව සිටියදී පුවත්පතක පළ වී තිබූ නසූරාගේ ඡායාරූපයක්‌ අහඹු ලෙස ඇස ගැටුණේය. ඔහු ක්‍ෂණයෙන් පුවපත්පත අතට ගෙන තම බිරිඳගේ ඡායාරූපයට අදාළ පුවත හොඳින් බැලුවේය. නිස්‌තාර්ගේ ගත දහඩියෙන් තෙත්a විය. දෑඟිලි වෙව්ලා පුවත්පත බිමට වැටිණි. ඔහු හිස බදාගෙන එතැනම ගුලි විය. මොහොතකින් ඔහු මහ හඩින් විලාප නැඟුවේය. කාලයත් සමග කඳුළින් දුක තුනී කර ගත් ඔහු තම ආදරණීය බිරිඳගේ ප්‍රාණය නිරුද්ධ සිරුර හෝ ලංකාවට ගෙනඒමට විශාල අරගලයක නිරත විය.

”මම බිරිඳව රට යවපු ඒජන්සියට කතා කළහම ඒ අය කිව්වා පුත්තලමේ තැරැව්කරුවට සිද්ධිය දැනුම් දුන්නා කියලා. ඒ මිනිහව ඇහැකටවත් දකින්න නෑ. මම ඒ මිනිහට සල්ලි දීපු වේලාවේ බිරිඳව ලංකාවට ගෙන්නුවා නම් අදටත් මගේ බිරිඳ අපිත් එක්‌ක ඉන්නවා. එයා රට ගිහින් සතුටින් හිටියේ මාස දෙකයි. ඒ දවස්‌වල හරි සතුටින් කතා කළේ. පස්‌සේ කතා කරන හැම වෙලාවකම කිව්වේ ඉන්න බෑ ඉක්‌මනට ගෙන්න ගන්න කියලයි…

ඒජන්සියත් අපිට බොරු කළා. මගේ බිරිඳව යවනවා කිව්වේ දමාමිවලට. ඒත් නසූරා පිච්චිලා වැටිලා ඉඳලා තියෙන්නේ සෞදියේ අසීර් රෝහල ආසන්නයේ. ඒ ඉස්‌පිරිතාලේ වැඩ කරන කෙනෙක්‌ දැකලා තමයි මගේ බිරිඳව අසීර් රෝහලට භාර දීලා තියෙන්නේ…

මම සල්ලි හොයාගෙන නසූරාගේ මිනිය ගේන්න සෞදියේ අසීර් රෝහලට ගියා. ඒ වෙලාවේ ඒ රටේ අදාළ ආයතනවලට ගිහින් අපිට වෙච්ච අසාධාරණය ගැන කිව්වා. ඒ හැම තැනකින්ම කිව්වේ මගේ බිරිඳ ගිනි තියාගෙන මැරිලා කියලයි. එතකොට මම ඇහුවා එහෙම නම් ඇයි මඟ ගිහින් දාලා තියෙන්නේ කියලා. මගේ කතාව කවුරුවත් ඇහුවේ නෑ.

‘උඹ කොහොමද එහෙම කියන්නේ. එහෙම නම් නඩු දාපන් කියලා’ ඒ රටේ පොලිසිය මට බැන්නා.

ඒ වෙලාවේ මගේ නෝනා වැඩ කරපු ගෙදර අයත් එතැන හිටියා. ‘නීති මාර්ගයෙන් කටයුතු කරන්න හැදුවොත් මිනිය දෙන්නේ නෑ’ කියලා ඒ ගෙදර අයත් මට බලපෑම් කළා.

මගේ නසූරාගේ මිනියවත් මට පොටෝ ගන්න දුන්නේ නෑ. ඉස්‌පිරිතාලෙ ඇතුළට පෝන් එකවත් ගෙනියන්න දුන්නේ නෑ. මම දවස්‌ පහළොවක්‌ සෞදියේ ඉඳගෙන බිරිඳගේ මරණයට සාධාරණයක්‌ ඉටුකරගන්න බැලුවා. ඒත් වැඩක්‌ වුණේ නෑ. ඒ රජයෙන්වත්, මේ රජයෙන්වත් අපිට සාධාරණයක්‌ ඉටු වුණේ නෑ. අඩුම තරමින් මගේ බිරිඳගේ මිනියවත් ලංකාවට ගේන්න ඉඩ දුන්නේ නෑ. අන්තිමේ මම බිරිඳගේ දේහය සෞදියේ අබා අල් සරප් සුසාන භූමියේ භුමදාන කරලා ලංකාවට ආවා.

නසූරා වැඩ කරපු ගෙදරින් මාස දෙකක පඩිය කියලා රියාද් 1600 ක්‌ මගේ අතට දුන්නා. ඒ ඇරරෙන්න වෙන කිසිම වන්දියක්‌ නෑ. මගේ බිරිඳට වෙච්ච අසාධාරණයට සාධාරණයක්‌ ඉටු කර දෙන්න කියලා මම විදේශ සේවා කාර්යංශයට ගිහින් කිව්වා. ඒත් කවුරුවත් ඒ ගැන සැලකිලිමත් වුණේ නෑ. රට යනකොට රක්‌ෂණය කළා ඒත් රක්‌ෂණ වන්දියක්‌ ලැබුණේ නෑ. අදාළ ආයතනවලට ගිහාම එහාට යන්න මෙහාට යන්න කියනවා. වැඩක්‌ වෙන්නේ නෑ. අන්තිමටම විදේශ සේවා කාර්යාංශයට ගිය දවසේ කිව්වේ ‘ඔයාගේ බිරිඳගේ පාස්‌පෝට්‌ එක තවම ලංකාවට ඇවිත් නෑ. ඒ ආවහම මොනවහරි කරමු කිව්වා. කවදද පාස්‌පෝට්‌ එක එන්නේ කියලා ඇහුවම ඒක කියන්න බෑ කියනවා…’ නිස්‌තාර් එක දිගට කතා කරන්නේය. නිස්‌තාර්ගේ කතාව අනුව නසූරා සියදිවි හානි කරගෙන නැත. සාහසිකයන් පිරිසක්‌ අතින් ඝාතනයට ලක්‌ වී ඇත. සෞදියේ ශ්‍රී ලාංකික සමාජ සේවකයකු නසූරාගේ මරණය ගැන අපට කියූ කතාවෙන් ඒ බව තවත් හොඳින් තහවුරු වන්නේය.

සෞදියේ ශ්‍රී ලාංකික සමාජ සේවකයා කියන කතාව අනුව කිසියම් පිරිසක්‌ නසූරාගේ සිරුරට ගිනි තබා පුළුස්‌සා අසීර් රෝහල ආසන්නයට ගෙනැවිත් දමා ඇත. රෝහල් නිලධාරියකු ඒ ආසන්නයෙන් යන විට නසූරාගේ කෙඳිරිය ඇසී, පසුව විපරම් කර බලා පිළිස්‌සුණු නසූරාව අසීර් රෝහලට ඇතුළත් කර ඇත. එමෙන්ම නසූරා මිය යැමට දින කිහිපයකට පෙර ලබාදී ඇති කටඋත්තරයකට සහ ඇඟිලි සලකුණුවලින් වෛද්‍ය වාර්තාවේ නිගමනය වි ඇත්තේ ද එය මිනී මැරුමක්‌ බවය. එමෙන්ම ඇය මිය යැමට පෙර එම රෝහලේ සේවය කළ ශ්‍රී ලාංකික කාන්තාවන් කිහිපදෙනකු ඇයගේ සුවදුක්‌ බැලීමට ගිය අවස්‌ථාවේදි නසූරා පිළිස්‌සී ඇති ආකාරයත්, ඇයට කරන ලද හිරිහැර පිළිබඳවත් තොරතුරු අනාවරණය කරගෙන ඇත. නසූරා මිය යැමට පෙර කිසියම් පුද්ගලයකු විසින් අරාබි භාෂාවෙන් ලියන ලද ලිපියකට ඇයගෙන් අත්සන් ලබාගෙන ඇති බව ද වාර්තා වේ. දැන් මොන දේ කතා කළත් නසූරාට පණ දීමට නොහැකිය. නසූරාගේ මරණයත් සමාජයට තවත් එක්‌ පාඩමක්‌ පමණි.

ගෘහ සේවා වෘත්තීය යනු අපහාසාත්මක, හෙළාදැකිය යුතු පහත් වෘත්තියක්‌ නොවේ. දියුණු සමාජවල මෙහෙකාර වෘත්තිය ගෞරවනීය රැකියාවක්‌ ලෙස එයට ලබාදිය යුතු ඉහළම තැන ලබාදී ඇත. එහෙත් අමනුස්‌ස දේශයකදී එය වහල් සේවයකි. එකී අමනුස්‌සයන්ට ජාති, ආගම් වැඩක්‌ නැත. වහල් සේවයට යන කාහටත් උන්ගේ ම්ලේච්ඡ ගති පැවතුම් එකය. එවැනි යකුන් සමග ‘ඩීල් දාන ගෝත්‍රික විදේශ සේවා බලධාරීන් සහ නිලධාරීන් සිටින රටක මීට වඩා යමක්‌ අපට බලාපොරොත්තු විය නොහැකිය. අප තේරුම්ගත යුත්තේ එපමණක්‌ පමණි.

තරංග රත්නවීර
රුවනි පෙරේරා

http://www.divaina.com/2015/07/19/feature07.html

6696+. ගලේවෙල මාදිපොල සිංහල ගෘහසේවිකාව

July 13, 2015

බිරිඳව රට යෑවූ ඒජන්සියේ පිරිසක්‌ මට හොඳටම ගැහුවා
තිදරු පියා අසාධ්‍යව රෝහලේ

සීගිරිය – සරත් එරමිණිගම්මන

විදේශ රැකියාවකට පිටත්ව ගිය සිය බිරිඳ පිළිබඳව තොරතුරු විමසීමට ඇය විදේශගත කළ රැකියා නියෝජිත ආයතනයට කැඳවූ ගලේවෙල මාදිපොල ප්‍රදේශයේ පදිංචි තිදරු පියකුට අමානුෂික ලෙස පහරදීමෙන් බරපතළ තුවාල ලබා ගලේවෙල රෝහලට ඇතුළත් කිරීමෙන් පසු වැඩිදුර ප්‍රතිකාර සඳහා දඹුල්ල මූලික රෝහලට මාරු කර යවා තිබේ.

සුසන්ත ප්‍රියලාල් යන අය මෙසේ පහරකෑමට ලක්‌ව ඇත. මොහුට වයස අවුරුදු 10, 5 හා 03 ද දරුවෝ තිදෙනෙක්‌ සිටිති. රැකියා නියෝජිත ආයතනයේ සිව්දෙනෙකු විසින් තමා කාමරයකට දමා පහරදුන් බවත්, බිරිඳ ගැන සෙවීම නවතා දමන ලෙස තර්ජනය කරමින් තමාට පහර දුන් බවත්, පහරදීම නිසා තමන්ගේ දෙකන්වල ඇසීම දුර්වල වී ඇති බවත් එක්‌ කනක කන් අඩිය පුපුරා ඇති බව වෛද්‍යවරුන් පැවසූ බවත් ඊට අදාළ සැත්කමට මහනුවර මහ රෝහලට මාරුකර යෑවීමට නියමිත බව ද හෙතෙම පැවැසීය.

ඉකුත් මැයි මස 11 වැනි දින බිරිඳ විදේශගතවූ බවත් මේ වන තෙක්‌ ඇයට කිසිදු වැටුපක්‌ පවා ගෙවා නොමැති බවත්, කිසිදු ආරක්‍ෂාවක්‌ පවා නොමැතිව සිටින බවත්, රැකියා ඒජන්සිකරු තම බිරිඳගේ දුරකථන අංකයට කතා කර ස්‌වාමිපුරුෂයාගේ කටයුතු නතර නොකළහොත් අතුරුදන් කරන බවට තර්ජනය කර ඇති බවත් ඔහු කියා සිටී.

බිරිඳ විදේශ ගත වූ පසු රැකියා නියෝජිත ආයතනයෙන් රුපියල් 1,95,000 ක මුදලක්‌ දුන් බවත්, පසුව ඉන් රුපියල් 85,000 ක මුදලක්‌ බිරිඳ

රැකියාවට යෑවීම සඳහා ලියවිලිවලට වියදම් වශයෙන් ඉල්ලා ගත් බවත්, එම මුදල ගලේවෙල ප්‍රාදේශීය ලේකම් කාර්යාලයට දීමට ඇති බව නවාස්‌ නමැත්තා පැවසූ බවත් කියා සිටි ඔහු ඒ පිළිබඳව ගලේවෙල ප්‍රාදේශීය ලේකම්වරියට ලිතව දැනුම් දුන් බව ද කියයි. කෙසේ හෝ තම බිරිඳ යළි ශ්‍රී ලංකාවට ගෙන්වා දෙන ලෙස ඔහු බලධාරීන්ගෙන් ඉල්ලා සිටියි.

මේ පිළිබඳව ගලේවෙල පොලිස්‌ ස්‌ථානාධිපති නලින් දිල්රුක්‌ මහතාගෙන් විමසීමේදී කියා සිටියේ සිද්ධිය පිළිබඳව විමර්ශනයක්‌ ආරම්භ කර ඇති බවයි.

 

http://www.divaina.com/2015/07/13/news23.html

6695+. පානදුර කෙසෙල්වත්ත සිංහල ගෘහසේවිකාව

June 21, 2015

විදේශ නියුක්‌ති කාර්යාංශයට පිළිතුරක්‌
ඩොට්‌ නෝනා පමනක්‌ නොව හැමෝම ගැන ඇත්ත මේකයි!

බෙහෙත් උගුරක්‌ නැතිව ලෙබනනයේ තානාපති කාර්යාලයේ දී මියගිය ඩෝටින් නෝනා ගැන ඉරිදා දිවයින පුවත්පතේ 2015-04-19 වන දින පළවු ලිපියට පිළිතුරක්‌ වශයෙන් ශ්‍රි ලංකා විදේශ සේවා නියුක්‌ති කාර්යාංශයේ සභාපතිවරයා 07-06-2015 දින ගිනි ගන්නට අපට නැට්‌ටක්‌ නැත යන ශීර්ෂය යටතේ පිළිතුරක්‌ සපයා තිබිණි. මේ ලිපිය සැපයූ රුචිර ජයදේව නැමැති පුද්ගලයා වෛරී භාෂාවකින්, අසත්‍ය තොරතුරු පළකර ඇතැයි විදේශ සේවා නියුක්‌ති කාර්යාංශ සභාපතිවරයා විස්‌සෝප වේ. බරපතළ ලෙස කිපේ. චෝදනා කරයි. එබැවින් මේ වග ලියා දැන්වීමට සිතේ.

අප කතාකළ ඩොටීන් නෝනාගේ ප්‍රශ්නය පිළිබඳ විදේශ සේවා නියුක්‌ති කාර්යාංශයෙන් අසන්නට අපට මූළික කාරණා කීපයක්‌ විය. ඩොටීන් නෝනා ලෙබනනයේ සේවය කළා ද?… ඇය එහිදී මිය ගියා ද?… තානාපති කාර්යාලය තුළ ඇය මියගියේ බෙහෙත් උගුරක්‌ හෝ නැතිවද?. එම බෙහෙත් ලබාගැනීමට මුදල් දීම ප්‍රතික්‌ෂේප උනේ කෙසේද?. ඇගේ මිනිය වළ දමන්නට මුදල් නැතිව ලෙබනනයේ බාඩ්ඩා රෝහලේ අයිස්‌ පෙට්‌ටියක තවමත් කරවල වෙවී නැද්ද?… අප විදේශ සේවා නියුක්‌ති කාර්යාංශයෙන් විමසා සිටියේ මේ අතිශය සරල මානුෂික ප්‍රශ්න කීපයය.

ඇත්තනම් ඩොටීන් නෝනා මියගොස්‌ ඇත. ඇය මියගොස්‌ ඇත්තේ බෙහෙත් උගුරක්‌ හෝ නැතිව තානාපති කාර්යාලය තුළය. ඇගේ මිනිය වළ දමන්නට මුදල් නැතිව තවමත් බාඩ්ඩා රෝහලේ අයිස්‌ පෙට්‌ටියක තැන්පත් කර තිබේ. විදේශ සේවා නියුක්‌ති කාර්යාංශයට ඒ වෙනුවෙන් මුදල් දීම ප්‍රතික්‌ෂේප කර ඇත.

ඩොටීන් නෝනා අවුරුදු 20 කටඅධික කාලයක්‌ ලෙබනනයේ බැලමෙහෙවර කර තිබේ. ඒ කාලය තුළම මේ රටට කුමණ හෝ මුදලක්‌ විදේශ විනිමය සේ එවා ඇත. අවසානයේ දී වීසා නැතිව ලෙබනනයේ සේවය කිරීමේ වැරැද්දට හසුව ඒ වරදට මරණ මොහොතේ බෙහෙත් ටිකක්‌ නොමැතිව ඇය මිය ගොස්‌ සිටී. අප විමසා සිටියේ කිසිම මිනිසෙක්‌ අත් නොවිඳිය යුතු, කිසිම රටක නිලධාරීන්ගෙන් අපේක්‌ෂා නොකළ යුතු මේ අමානුෂිකත්වය ගැනය. Ê

මේ ගැන අප ලියූ විට විදේශ සේවා නියුක්‌ති කාර්යාංශයේ සභාපතිවරයා රුචිර ජයදේව නැමති පුද්ගලයාගේ වෛරී භාෂාව ගැන කතා කරයි. ඊට අමතරව කරුණු තුනක්‌ තම පිළිතුරු ලිපියෙන් මතුකර පෙන්වයි. එකක්‌ විදේශ සේවා නියුක්‌ති කාර්යාංශයට ගිනි ගන්නට වලිගයක්‌ නැති බවය. අනෙක විදේශ සේවා නියුක්‌ති කාර්යාංශයේ මුදල් ඉල්ලා සිටියත් ඒවා සභාපතිවරයාගේ පෞද්ගලික බූදලයක්‌ නොවන නිසා ඩොටින් නෝනාට ලබා දිය නොහැකි බවය. තුන්වෙනි කරුණ නම් ඇමැතිවරියට අභියාචනාවක්‌ ඉදිරිපත් කරන ලෙස ඉල්ලීමට ඩෝටින් නෝනාගේ නෑදෑයන්ගේ නමක්‌ ගමක්‌ තානාපති කාර්යාලයේ කම්කරු නිලධාරිනිය ලබා දී නොමැති බවය.

නීති රීති ඇත්තේ මිනිසුන් පෙළන්නට නොවේ. අනික සභාපතිවරයාගේ බූදලයෙන් මුදල් ඉල්ලා සිටින්නට තරම් ඔලුව අමාරුවක්‌ කම්කරු නිලධාරිනියකට තිබෙන්නට පුළුවන්කමක්‌ නැත. ඇය කර ඇත්තේ මානුෂික කරුණක්‌ සේ සලකා ඩෝටින් නෝනා බේරා ගන්නට අවශ්‍ය මුදල් ඉල්ලීමය. එහෙත් බලාපොරොත්තු වූ මනුස්‌සකම සභාපතිවරයාගෙන් නැති නම් කළ යුත්තේ කුමක්‌ද?. ඩෝටින් නෝනට ජීවිතයක්‌ බේරා ගන්නට සතයක්‌ දෙන්නට නොහැකි වී ඇත්තේ එම ගෙවීම නීති විරෝධි විය හැකි බව සභාපතවරයාගේ අදහස නිසයි. එසේ නම් තලතා අතුකෝරාල ඇමැතිවරිය විසින් සඳහන් කර තිබූ රුපියල් මිලියන 150 ක්‌ ගෙවා ඇත්තේ නීතියට අනුව විය යුතුයි. එසේම එක්‌ අවස්‌ථාවක රැජිනක්‌ සේ සලකන නිළියකට යට සායක්‌ මැසීම සඳහා රුපියල් 20000 ක්‌Ê සහ ඇයට සාරි හැට්‌ට මිලදී ගැනීමට රුපියල් 80000 ක්‌ විදේaශ සේවා නියුක්‌ති කාර්යාංශය විසින් වැය කර ඇත්තේ නීතියට අනුව විය යුතුයි. හිටපු ඇමැතිවරයාගේ මෑණියන්ට කතරගම වන්දනාවේ යන්නට රුපියල් ලක්‌ෂ අටක්‌ ගෙවා ඇත්තේද නීතියට ම අනුව විය යුතුයි. දැනට විදේශ සේවා නියුක්‌ති කාර්යාංශය යටතේ විදේශ තානාපති කාර්යාලවල සේවය කරන නිලධාරීන් සඳහා ගෙවල් කුලී සහ ජීවන වියදම් විශේෂ දීමනාවක්‌ ගෙවන්නේ සභාපතිවරයා කියන නීතියට අනුවම විය යුතු ය. එකක්‌ කඩතොලු මකන්නට ගොස්‌ සියක්‌ කඩතොලු හදාගත් ආචාරියා නොවී ගැටලුව හඳුනාගෙන උත්තර ලබා දෙන්නට බැරිනම් දෙයියන්ගේ පිහිටෙන් කට වසාගෙන ඉඳීමේ නුවණ විදේශ සේවා නියුක්‌ති කාර්යාංශයේ සභාපතිවරයාට නොතිබීම ගැන අපටත් කනගාටුය.

Êලෙබනනයේ කම්කරු නිලධාරිනිය ලිපිනය සොයා දුන්නේ නම් ඇමැතිවරියට අභියාචනයක්‌ ඉදිරිපත් කිරීම සඳහා ඩෝටින් නෝනාගේ පවුලේ අයට දැනුම් දීමේ මැදිහත් කාර්යය කරන්නට හැකි බව විදේශ සේවා නියුක්‌ති කාර්යාංශ සභාපතිවරයා පවසයි. විදේශගතවන ලාංකිකයින්ගේ තොරතුරු ඇත්තේ විදේශ සේවා නියුක්‌ති කාර්යාංශයේය. අවුරුදු 20 ලෙබනනයේ වැඩකළ ඩොටීන් නෝනාගේ ලිපිනය සොයා ගන්නට විදේශ සේවා නියුක්‌ති කාර්යාංශයට බැරිනම් ඒ අකාර්යක්‌ෂමතාවයේ වගකීම විදේශ සේවා නියුක්‌ති කාර්යාංශ සභාපතිවරයාගේය.

අනෙක මුදල් ලබාදෙන ලෙස මානුෂික පදනමක පිහිටා ඉල්ලීමක්‌ කර ඇත්තේ රාජ්‍ය සේවයේ නිරතවන කම්කරු නිලධාරිනියකි. සභාපතිවරයාට එම මුදල අනුමත කරන්නට නොහැකි නම් ඒ සම්බන්ධයෙන් විෂයභාර ඇමතිවරියට දැනුම් දීමට සභාපතිවරයාට හැකියාව තිබිණි. එය සිදු නොකිරීමේ වගකීම මියගිය ඩොටීන් නෝනාගේ හෝ එම ප්‍රතිපාදන ඉල්ලූ කම්කරු නිලධාරිනිsයගේ නොවන බව අපගේ වැටහීමය.

මේ සභාපතිවරයා නොදන්නවාට වසරකට මැදපෙරදිග කලාපයේ දී අසරණ වී ලංකාවට පැමිණෙන ලාංකිකයින්ගේ සංඛ්‍යාව 20 000 ක්‌ පමණ වේ. දිනකට කුවේටයේ ශ්‍රී ලංකා තානාපති කාර්යාලයට අසරණවී රැකවරණය පතා පැමිණෙන කාන්තාවන්ගේ සංඛ්‍යාව 40 පමණ වේ. තානාපති කාර්යාලයේ රැඳවුම් නිවස්‌නයේ සිටින පිරිස පමණක්‌ 500 ඉක්‌මවයි. වසරකට විදේශවල සිට මිය ගිය ලාංකිකයින්ගේ සංඛ්‍යාව 400 පමණ වේ. මේ ගැන දන්නේ නැතිනම් ඔහුට ඔහුගේ ආයතනයේ වෙබ් අඩවිය පරීක්‌ෂා කර වැඩිදුර තොරතුරු ලබාගත හැකිය. එසේ තිබියදී සභාපතිවරයා කියා සිටින්නේ දිනපතා ජීවිතය බේරා ගන්නට පැමිණෙන කාන්තාවන් නැති බවයි. අපට දුක අපේ රටේ වැදගත්ම ආයතන පාලනය කරමින් ඉන්නා මෙවැනි නොදැනුවත් දුගී මිනිසුන් ගැනය.

සභාපතිවරයා මේ ලිපියේ දක්‌වන ආකාරයට ඩෝටින් නෝනා විදේශ සේවා නියුක්‌ති කාර්යාංශයේ ලියාපදිංචිය නොමැති නිසා බෙහෙත් නැතිව මිය යැම සාධාරණයි. එසේම ඇයගේ මෘත දේහය ලංකාවට ගෙන ඒමට නොහැකිවීම වනාහි ඩෝටින් නෝනාගේම ප්‍රශ්නයකි. එය විදේශ සේවා නියුක්‌ති කාර්යාංශයට අදාළ කරුණක්‌ නොවේ. මේ හා සමානව කටයුතු කරන විදේශ කටයුතු අමාත්‍යංශයේ කොන්සියුලර් අංශයේ වැඩබලන අධ්‍යක්‌ෂ ජනරාල්වරිය ලෙබනනයේ සිටින කම්කරු නිලධාරිනියට දන්වා ඇත්තේ ඩෝටින් නෝනා තානාපති කාර්යාලයේ මිය ගිය නිසා තමන් සිතෙන දෙයක්‌ ඇගේ මෘත දේහය වෙනුවෙන් කරන ලෙසයි.

ඩොටීන් නෝනාගේ අවසානය එයය. මේ සිදුවීම ගැන විදේශ සේවා නියුක්‌ති කාර්යාංශයේ හැසිරීම ඒ අවාසනාවන්ත මරණයට වඩා වේදනාකාරීය. මක්‌නිසාද යත් මේ දිස්‌වන්නේ මේ රටේ මැදපෙරදිග ශ්‍රමිකයන්ගේ ජීවිත ෙ€දවාචකයේ ප්‍රමාණය වන නිසාය.

ඒ සමග මේ වග ලියා තැබිය යුතුය. විදේශ සේවා නියුක්‌ති කාර්යාංශයට නගුටක්‌ නැති බව පිළිගැනීමට අපටත් සිදුවී තිබේ. බැරිවෙලා හෝ නගුටක්‌ තිබුණා නම් පසුගිය වකවානුවේ දේශපාලකයන් වෙනුවෙන් වැනූ වැනිල්ලට මේ වනවිට එය ක්‍ෂීණ වී ගොස්‌ තිබෙන බවට වන සාධාරණ අවබෝධයක්‌ අප සතුය.

ඉතින් සභාපති තුමනි… අපේ ලිපිවල සෝදුපත් බලන්නට ඕනෑතරම් වෘත්තිකයෝ සිටිති. හඳ පෙන්වන විට ඇ`ගිල්ල දෙස බලාගෙන කෑ ගැසීම විදේශ සේවා නියුක්‌ති කාර්යාංශයේ සභාපති තනතුරට නොවටී. ඔබ එසේ කරන විට මේ ලියන අපටත් කියවන පාඨකයින්ටත් ලඡ්ජා හිතේ. එබැවින් කරුණාකර ලෝකය හමුවේ තමුන්ගේ නොපිරුණු බව නොපෙන්වන්න. රාජකාරිය පිළිබඳ වගකීම් සහගත වන්න. අප ජාතික පත්තරයක සේවය කරන ආකාරය ගැන මවිත නොවී ඔබ විදේශ සේවා නියුක්‌ති කාර්යාංශයේ සභාපතිවරයා වීම පිළිබඳව කල්පනා කර මවිත වන්න.

සංඛ්‍යාත්මක දත්ත පිළිබඳ වැඩිදුර දැනුවත් වීමට අවශ්‍යනම් ඒ සඳහා නිදහස්‌ වෙලාවක ඔබේ ආයතනයේ වෙබ් අඩවියට ගොස්‌ අධ්‍යයනය කරන්න.

රුචිර ජයදේව

http://www.divaina.com/2015/06/21/feature14.html

6694+. පානදුර කෙසෙල්වත්ත ගෘහසේවිකාව

May 27, 2015

සෞදියේ ශී‍්‍ර ලංකා තානාපති කාර්යාලයට චෝදනාවක්
( හේමන්ත කහවලගේ ) 2015-05-27 13:15:28
      Views – 202

සෞදි අරාබියේ දී මියගිය සිය නැන්දනියගේ දේහය කඩිනමින් මව්බිමට ගෙන්වා දෙන්නැයි පානදුර කෙසෙල්වත්ත ප‍්‍රදේශයේ පදිංචිකරුවෙකු බලධාරීන්ගෙන් ඉල්ලා සිටිනවා. මේ සම්බන්ධයෙන් සෞදි අරාබියේ ශ‍්‍රී ලංකා තානාපති කාර්යාලය ප‍්‍රමාණවත් උනන්දුවක් නොදක්වන බවයි ඔහු නෙත් නිවුස් වෙත කියා සිටියේ. සිය නැන්දණිය මියගොස් ඇත්තේ ඉකුත් 16 වැනිදා බවද ඔහු කියා සිටියා.

 

 

මියගොස් සිටින කාන්තාව 52 වැනි වියේ පසුවන තැනැත්තියක්. 2012 වසරේ අපේ‍්‍රල් මස 30 වැනිදා ගෘහසේවිකාවක් ලෙස ඇය සෞදි අරාබියට පිටව ගොස් තිබෙනවා.

– See more at: http://nethfm.com/article/70747#sthash.iCi2qA8p.dpuf

 

6693+.  පන්විල මඩුල්කැලේ එස්‌. විඡේලෙච්චමි

May 26, 2015

කුවේට්‌ රටේදී රිය අනතුරකට ලක්‌ව
ආබාධිත වූ කාන්තාව සාධාරණයක්‌ ඉල්ලයි

සටහන හා ඡායරූපය: පන්විල – ඡේ. තල්වත්ත

කුවේට්‌ රටේ නිවාසයක ගෘහ සේවයේ යෙදී සිටියදී රිය අනතුරකට ලක්‌ව බරපතළ තුවාල සිදුවීමේ හේතුවෙන් දෙපා ආබාධිත වූ කාන්තාවකට කිසිදු වන්දි මුදලක්‌ නොගෙවා එම හාම්පුතුන් විසින් ඇයව ශ්‍රී ලංකාවට එවා තිබේ.

මෙම රිය අනතුර හේතුවෙන් දෙපා අත් පා කොන්දට සිදුවී තිබූ තුවාල හා ආබාධ සඳහා එරට රෝහලක මාසයක පමණ කාලයක්‌ ප්‍රතිකාර ලැබූ ඇයට ඇවිදීමට නොහැකි තරමින් දෙපාවලට හානි සිදුවී තිබියදීත් ශ්‍රී ලංකාවට එවා ඇත්තේ නාන කාමරයක වැටී මෙම අනතුර සිදුවූ බව පවසමිනි.

මෙම සිද්ධියට මුහුණපා ඇත්තේ පන්විල මඩුල්කැලේ උනනගල වත්තේ පදිංචි එස්‌. විඡේලෙච්චමි නමැති 42 හැවිරිදි තිදරු මවකි.

හරිහැටි දෙපා වාරුකර ඇවිද යැමට නොහැකිවීම මෙන්ම බරපතළ කොන්දේ අමාරුවකින්ද පීඩා ලබන ඇය මේ සඳහා මහනුවර මහ රෝහලෙන් සායනික ප්‍රතිකාර ලබමින් සිටින බවද අප සමග පැවැසුවාය.

වත්තේ දළු කඩමින් එදිනෙදා කුලියක්‌ උපයාගෙන දරුවන් හා සැමියා සමග කරදරයක්‌ නැතුව ජීවිතය ගත කළ තමා පවුලේ දියුණුවට වැඩියෙන් මුදල් ඉපැයීමට රට රැකියා සොයා ගොස්‌ ආබාධිත තත්ත්වයකට පත්වූ පුවත ඇය පැවැසුවේ මෙසේය. මම කුවේට්‌ රටට ගියේ 2014 වසරේ. වැඩකළ හාම්පුතුන් ඉතාම අකාරුණිකයි. උදේ පාන්දර සිට රෑ හත අටවන තුරු ගෙදර හැම වැඩක්‌ම කරන්න ඕනේ. මට හරියට කන්න බොන්න දුන්නේ නැහැ. ඒවා ගැන ඔවුන් සොයා බැලුවේ නැහැ. හැම වෙලාවේම වැඩ කරනවද කියා තමා බැලුවේ. මට වෙන තැනකට යාමට තරම් තේරුම් නැති නිසා හැම දුකක්‌ම විඳගෙන වැඩ කළා.

එම නිවසේ වාහනයෙන් රියෑදුරා සමග ගෙදරට බඩු ගේන්න ගිය අතරේ තමා මෙම අනතුර සිදුවුණේ. අනතුර කොහොම වුණාද දන්නේ නැහැ. මට සිහිය ආවේ රෝහලේදී. ඒ වන විට මගේ අත්පා බැන්ඩේඡ් දමා තිබුණා. කොන්දටත් බරපතළ හානි සිදුවී තිබුණා. මේක රිය අනතුරකින් සිදුවූ බව නොකියන ලෙසට මට බල කළා. එහෙම කීවොත් උඹව මරා දමනවා කියා ඔවුන් මට කීවා. බාත්රූම් එකේ වැටුණා කියා කියන්න කීවා. ඒ බයට මමත් එහෙම කීවා. රෝහලේ මාසයක්‌ පමණ ප්‍රතිකාර ගෙන එම ගෙදරට ගෙන ගියා. දෙපා වාරුවෙන් ඇවිදීමට බැරි කමත්, කොන්දට බරපතළ හානිවි සුවනොවී තිබියදීත් ඔවුන් මාව ශ්‍රී ලංකාවට එව්වේ කිසිදු වන්දියක්‌ ගෙවන්නේ නැතුවයි. ඔවුන් මාව ලංකාවට එව්වෙත් බාත්රූම් එකේ වැටුණා කියලයි.

මට දැන් හරියට වැඩක්‌ පළක්‌ කරන්නවත් දෙපා වාරුවෙන් ඇවිදීමටත් බැහැ. මහනුවර රෝහලේ සායන ප්‍රතිකාර ගන්නවා. මට සිදුවී ඇති මෙම හානියට එම හාම්පුතුන්ගෙන් හා එම නිවසට සම්බන්ධ කළ ඒජන්සියෙන් සාධාරණයක්‌ ඉෂ්ඨ කර දෙන ලෙස ශ්‍රී ලංකා විදේශ සේවා කාර්යාංශයෙන්ද ඉල්ලා සිටිනවා.

http://www.divaina.com/2015/05/26/news15.html

6692+.  වැලිකන්ද මුතුගල කුවන්දිරම් සන්දා

May 18, 2015

සෞදි රටේ අයිස්‌ කාමරයක තිබෙන
මගේ දුවගේ දේහය ගෙනත් දෙන්න

අවසන් වරට කතා කළවිට ගෙදරින් කරදරයි,
ගහනවා, බණිනවා, කන්න දෙන්නේ නැහැ කිව්වා

මියගිය අයගේ මව බලධාරීන්ගෙන් ඉල්ලයි


මියගිය කුවන්දිරම් සන්දාගේ දියණියන් දෙදෙනා සහ මව

මනම්පිටිය – ඡේ. ඒ. ජයකොඩි

මීට මාස 1 1/2 කට පෙර සෞදි අරාබියේ ගෘහ සේවය සඳහා ගිය වැලිකන්ද මුතුගල අංක 51 බී නිවසේ පදිංචිව සිටි කුවන්දිරම් සන්දා (26) යන දෙදරු මව මේ වනවිට මියගොස්‌ සෞදි අරාබියේ ශීත කාමරයක දමා ඇති අතර එම මෘත දේහය හැකිතාක්‌ ඉක්‌මනින් තමන් වෙත ලබා දෙන්නැයි මියගිය කුවන්දිරම් සන්දාගේ මව වන කව්මති සිත්තිරා දේවි (42) අදාළ බලධාරීන්ගෙන් ඉල්ලා සිටී.

තම දියණිය පිළිබඳ අදහස්‌ දැක්‌වූ සිත්තිරා දේවි දුව කටාර් රටේත්, කුවේට්‌ රටේත් අවුරුදුතුනක්‌ විතර ඉඳලා ලංකාවට ඇවිත්. 2015 මාර්තු මාසේ සෞදි අරාබියට ගියා. ගිහින් අප්‍රියෙල් 17 වැනිදා කෝල් කරලා කිව්වා. දුවට හරියට කරදරයි කියලා. කන්න දෙන්නෙත් නැහැ ගහනවා. සමහර වෙලාවට පිහියක්‌ ගෙනත් බෙල්ලට තියනවා. සැර පරුෂ වචනයෙන් බනිනවා කියලා. ඊට පස්‌සෙ මගේ දුව කථා කළේ නැහැ. ඉතිං මට සැක සිතුණා. පස්‌සෙ මම වැලිකන්ද පොලසියට දැනුම් දුන්නා. ඊට පස්‌සෙ ඒජන්සියට කථා කළා. ඒජන්සියෙන් කිව්වා මගෙ දුව අයිස්‌ රූම් එකට දාලා කියලා. ඊට පස්‌සේ විදේශ සේවා එකට කිව්වම භාරකාරයයි ළමයින්ගේ උප්පැන්නයි අරං එන්න කීවා. මම දැන් මගෙ දුවගෙ දුවල දෙන්නම ළඟ තියාගෙන දුක්‌විඳිනවා. මේ ලොකු මිනිබිරී හය වසරේ, දෙවැනි බිනිබිරී හතර වසරේ ඒ දෙන්නගෙම ඉගෙනීමත් නැවතුනා. මගේ දුවගේ මනුස්‌සය අත්හැරලා ගිහින්.

මට කිසිම සැනසිල්ලක්‌ නැහැ. රට ගිය මගේ දුව අන්තිමට කථා කළේ 00966505401119 නොම්බරයෙන්. දැන් ඒකට පිළිතුරු නැහැ. මගේ අංකය 0754658478. ඉතිං මටත් මගේ මිනිබිරියන්ටත් අඩුම තරමේ මගේ මියගිය දුවගෙ මිණියවත් බලල සැනසෙන්න හැකිතාක්‌ ඉක්‌මනින් මිණිය ලංකාවට ගෙනත් දෙන්න කියලා ජනාධිපතිතුමාගෙනුත්, ඇමැතිතුමාගෙනුත් පුළුවන් හැම දෙනාගෙන්ම මම දෙපා වැඳල මේ ළමයින් දෙන්නගෙ නාමෙන් ඉල්ලා සිටිනවා. කව්මිනි සිත්තරාදේවි, අංක 51 බී, පො/මුතුගල, 0754658478.

http://www.divaina.com/2015/05/18/news18.html

6691+.  මස්‌කෙළිය බ්‍රන්ස්‌වික්‌ තේ වත්තේ කන්දයියා දර්ශනී

Apr 07, 2015

අබිරහස්‌ ලෙස මියගොස්‌ ඇති බිරිඳගේ සිරුර ගෙන්වා දෙන්න
සැමියාගෙන් පොලිසියට පැමිණිලි

ඡායාරූප හා සටහන – මස්‌කෙළිය ගාමිණී බණ්‌ඩාර ඉලංගන්තිලක

සෞදි අරාබියේ ගෘහ සේවයේ නිරතව සිටි කන්දයියා දර්ශනී නමැති තම බිරිඳ අබිරහස්‌ ලෙස මිය ගොස්‌ ඇති බවට ඇගේ සැමියා වන මස්‌කෙළිය බ්‍රන්ස්‌වික්‌ තේ වත්තේ, මොටින්හැම් කොටසේ පදිංචි වතුකම්කරුවකු වන ඩබ්. ඒ. වසන්ත කුමාර නමැති අය මස්‌කෙළිය පොලිසියට පැමිණිලි කර ඇත.

දැනට වසර 02 කට ප්‍රථම තැරැව්කරුවෙකුගේ මාර්ගයෙන් විදේශ රැකියා ඒජන්සියක්‌ හරහා සෞදි අරාබියේ ගෘහ සේවිකාවක්‌ ලෙස සේවය සඳහා ගිය බවත් 2014.08.24 දින සිට ඇය සේවය කරමින් සිටි නිවසින් අතුරුදන්ව ඇති තම බිරිඳගේ මළ සිරුර මාස 4 කට පමණ පසුව අතහැර දමන ලද මඩුවක තිබී ගොවි මහතෙක්‌ විසින් සොයාගෙන ඇති බවත්, ඒ පිළිබඳව සෞදි අරාබි පොලිසිය පරීක්‍ෂණ පවත්වන බවට, තමන් විදේශ කටයුතු අමාත්‍යාංශයේ කොන්සියුලර් අංශයට කරන ලද පැමිණිල්ලකට පසුව එහි නියෝජ්‍ය අධ්‍යක්‍ෂ කේ. එම්. ආර්. පෙරේරා මහතා විසින් 2015.01.30 දාතමින් තමන් වෙත ලිතව දන්වා ඇති බවට ඩබ්. ඒ. වසන්ත කුමාර මහතා මස්‌කෙළිය පොලිසියට පැමිණිලි කර ඇත.

මෙසේ අබිරහස්‌ ලෙස මිය ගිය බවට සැකකරන කන්දයියා දර්ශනී නමැති ඇය විදේශ ගතවීම සම්බන්ධයෙන් කටයුතු කරන ලද තැරැව්කරුවන්ට හා ඒජන්සි හිමිකරුට එරෙහිව නීති මගින් ක්‍රියාමාර්ග ගන්නා ලෙසත්, තම බිරිඳගේ මළ සිරුර ශ්‍රී ලංකාවට ගෙන්වා ගැනීමට අවශ්‍ය කටයුතු කර දෙන ලෙසත් ඩබ්. ඒ. වසන්ත කුමාර මස්‌කෙළිය පොලිසියට කරන ලද පැමිණිල්ලේ වැඩිදුරටත් සඳහන් වේ.

බිරිඳගේ මරණය නිසා තුන් හැවිරිදි තම දරුවා හා තමන් සමග ඥති පිරිස දැඩි කම්පාවට මෙන්ම අපහසුතාවට පත්ව සිටින බවත් මේ සම්බන්ධයෙන් තමන්ට සාධාරණය ඉටුකර දෙන ලෙස වගකිවයුතු අංශවලින් ඉල්ලා සිටින බවත් ඩබ්. ඒ. වසන්තකුමාර මහතා වැඩිදුරටත් කියා සිටී.

http://www.divaina.com/2015/04/07/provin02.html

6690+.  දිඹුලාගල එස්‌. බී. වයි. එම්. සෝමවතී

Mar 19, 2015

නැති බැරිකමට ආව තමයි
මාව මෙතැනින් බේරලා දෙන්න

සෞදියේ සිටින තිදරු මවගෙන් සැමියාට ආයාචනයක්‌

මනම්පිටිය – ඡේ. ඒ. ජයකොඩි

අනේ මගේ ළමයින්ව හොඳින් බලාගන්න මට හරියට කරදරයි. දැන් මට කෝල් කරන්න දෙන්නෙත් නැහැ. ෆෝන් එක දෙන්නෙත් නැහැ. මගේ සල්ලි දෙන්නෙත් නැහැ. පුළුවන් තරම් ඉක්‌මනට මාව මගේ ළමයින් ළඟට ගෙන්නලා දෙන්න නැතිබැරිකමට ආව තමයි මාව මෙතනින් බේරල දෙන්න කියමින් අවසාන වතාවට පසුගිය ජනවාරි අට වැනිදා (08) සෞදි අරාබියේ සිට දුරකථනයෙන් කථා කළ දිඹුලාගල දළුකාන අංක 05 නිවසේ පදිංචිව සිටි එස්‌. බී. වයි. එම්. සෝමවතී (48) තිදරු මව ඇයගේ ස්‌වාමිපුරුෂයා වෙත දන්වා ඇති බවත් ඉන්පසු කිසිදු තොරතුරක්‌ මේ දක්‌වාම නොලැබුණු බවත් සෝමවතිගේ ස්‌වාමිපුරුෂයා වන ජී. ආර්. රත්නසිරි (54) යන අය පැවසීය.

මගේ බිරිඳ 2013 දෙසැම්බර් 14 වැනිදා සෞදියට ගියා මාස තුනක්‌ පඩි එව්වා. සතියකට දෙතුන් වතාවක්‌ අපට කෝල් කරනවා. දැන් කථා කරන්නෙ නැහැ. හැම වෙලේම කරදරයි කියලා කිව්වා. මුලින්ම ගිය තැන නෙමෙයි දැන් ඉන්නේ තැනින් තැනට ගිහින් දානවා කිව්වා. මම ඒජන්සියට කිව්වම කියනවා කරදරයක්‌ නැහැ කියලා ඒජන්සියෙන් බොරු කරන්නේ මම විදේශ සේවා එකටත් පැමිණිලි කරලා තියෙනවා. ඒ පැමිණිලි අංකය CD/311/1408 එතනින්වත් වැඩක්‌ වුණේ නැහැ. මේ ළමයින්ව බලාගන්නත් ඕනෑ මට හරිම කරදරයක්‌. කුලීවැඩකට යන්නත් බැහැ.

මම කුලී වැඩක්‌ කරගෙන හොයන මුදල ඒජන්සිවලටයි විදෙස්‌ සේවා එකටයි වැය කළාම මට මගේ දරුවෝ වෙනුවෙනුත් බිරිඳ වෙනුවෙනුත් ජීවිතය නැති කරගන්න වෙනවා. මම කියන්නේ පිං අයිති වෙයි මොන විදිහකින් හරි බිරිඳව ගෙන්නලා දෙන්න කියලා.

සෞදියේ සිටින සෝමාවතී තිදරු මවගේ එකම දියණිය ජී. ආර්. සුභාෂිනී, (13) මට අම්මා නැතිව ඉන්න බැහැ. අපේ නැතිබැරි කමටයි. මේ ගේ හදාගන්නයි අම්මා රට ගියේ දැන් අම්මා එහේ දුක්‌ විඳිනවා මේක මට ඇහෙනකොට ඉන්න බැහැ ඉස්‌කෝලෙදිත් ඉගෙන ගන්නකොට මගේ හිත යන්නේ අම්මා ළඟට. අය්යලා දෙන්නාගෙ ඉගෙනීමටත් බාධා වුණේ අම්මා ළඟ නැති කමයි අපේ අගහිඟකමයි. ඉතිං මම දැන් නවය වසරේ මට මගේ ඉගෙනීමටත් බාධා වෙයිද කියලා හිතෙනවා. මගේ යාළුවොත් අහනවා ඔයා කල්පනා කරන්නේ මොනවද කියලා මට හරිම දුකයි. මගේ අම්මාව ගෙන්නලා දෙන්න කියලා විදේශ ඇමැතිතුමාගෙනුත් ජනාධිපති තුමාගෙනුත් කරුණාවෙන් ඉල්ලනවා කියමින් සුභාෂිනි හැඬූ කඳුළින් පැවසුවාය.

මේ පිළිබඳව වැඩි විස්‌තර ජී. ආර්. රත්නසිරි, අංක 05 පො/දළුකාන ලිපිනයෙන්ද 0717186255 දුරකථන අංකයෙන් ලබාගත හැක.

http://www.divaina.com/2015/03/19/provin05.html

6689+.  මලවැස්‌සාගොඩ ගීතා චාන්දනී

Mar 06, 2015

සිහිය ඇවිත් බලන විට මා තට්‌ටු දෙකක්‌ පහළට වැටී සිටියා
ලෙබනන් ගිය ගීතා තමා මුහුණදුන් කටුක අද්දැකීම් කියයි

නෙළුව – සිරිසේන ගමගේ

වර්තමාන ශ්‍රී ලාංකික කාන්තාවන් විදෙස්‌ ගත වන්නේ සිය ජීවිතයේ පෞද්ගලික සැප පතා නොව මුළු පවුල් ජීවිතයම ගොඩ ගැනීමේ අදහස මුල්කර ගෙනය.

එසේ යන කාන්තාවන්ගෙන් ඇතමෙක්‌ නොයෙක්‌ වදහිංසාවලට ලක්‌වෙති. තවත් කොටසක්‌ එතරදීම මිය යති. තවත් සමහරක්‌ මව්බිමට පැමිණ මාස ගණන් රෝහල්වල ප්‍රතිකාර කරමින් සිටියදී මියයති. තවලම ටෙක්‌ලා ගේ අභාවය අපි ‘දිවයින’ මගින් පසුගිය කාලයේ ඔබට හෙළිදරව් කළෙමු. ඒ අයට ලෙබනන් හිදී වස පොවා මරා දැමීමට තැත්කර තිබුණ අතර ඇය මියගියේ කරාපිටිය රෝහලේ මාස තුනක්‌ ප්‍රතිකාර ගනිමින් සිටියදීය. එවන් ඉරණමකට ගොදුරු වූ කාන්තාවක්‌ අපට පසුගියදා ගාල්ල කරාපිටිය රෝහලේ අංක 9 දරන වාට්‌ටුවේ දී හමුවිය.

ඇය නමින් ගීතා චාන්දනීය. දැනට 37 වැනි වියේ පසුවන ඇය ගාල්ල රත්ගම මලවැස්‌සාගොඩ පදිංචි දෙදරු මවකි.

සිය සැමියාටද ස්‌ථිර රැකියාවක්‌ නොමැතිකම නිසාත් සිය දුවත් පුතාත් ඉගෙනීමට දක්‍ෂ නිසාත් ඇය කීයක්‌ හරි සොයාගන්න විදෙස්‌ ගත වී ඇත. 2014.07.07 දින ලෙබනන් බලා ගිය ඇයට ගෘහ සේවිකාවක්‌ ලෙස මුලින්ම ලැබුණේ අංගවිකල තරුණයකු බලා ගැනීමයි. එහිදී සිය රැකියාව ආරම්භක මුල් දින කිහිපය තුළදීම ඇයගේ ජීවිතයට කණකොකා හැ`ඬවිණි. ඇය ඒ පිළිබඳව අදහස්‌ මෙසේ විස්‌තර කළාය.

“මම ලෙබනන්වලට ගියාට පසු මට ලැබුණේ අංග විකල ළමයෙක්‌ බලා ගන්න. එයා හිටි හිටියේම කෑ ගහනවා. දවසක්‌ මම සැරකළා කියලා මහ හයියෙන් කෑගැහුවා. ඒ වෙලාවේ ගෙදර හාම්පුතා මට ගහල හරියට වධ දුන්නා. අන්තිමේදී ඔහු මාව කාර්එකේ දාගෙන කි.මි. 50 ක්‌ විතර දුරට ගිහින් බහින්න කිව්වා. එතන මුස්‌ලිම් සෙනඟ ගොඩාක්‌ හිටියා. ඒ නිසා ඔහු මාව අරගෙන වෙන ගොඩනැඟිල්ලකට යන්න මට විදුලි සෝපානයට නගින්න කිව්වා. එවිට මට සැකයක්‌ ඇති වුණා. ඔහු විදුලි සෝපානයට නඟින කොටම මම වෙන පැත්තකට ගිහින් කඩයක්‌ ඇතුලෙ නොපෙනෙන්න හිටියා. එහිදී මට ලංකාවේ ළමයෙක්‌ හමුවුණා. මම එයාට කියල මාව රට යවපු කාන්තාවට කතා කළා. ඒ වෙලාවෙම මම ගෙදරටත් දුරකථන ඇමතුමක්‌ ගත්තා. ඊට පස්‌සේ ඒජන්සියෙන් මාව වෙනත් ගෙදරකට භාර දුන්නා. මේ වනවිට මගේ සිරුරේ පහරදීම් නිසා ඇතිවුණ තුවාලත් තිබුණා. ඒවට බෙහෙත් දාලා මම අලුත් නිවසේ වැඩට ගියා. මම ඉස්‌සර වෙලා හිටපු ගෙදර පඩි දුන්නෙත් නැහැ. පඩි ඉල්ලුවම දෙන්න බැහැ කිව්වා. එහෙම ටික දිනක්‌ යන අතරෙ දවසක්‌ මම දවසේ වැඩ අවසන් කරලා, නිදන කාමරයට යන විට මගේ පිටුපසින් කවුරුන් හෝ එනවා වගේ දැනුණා. එච්චරයි මට මතක පස්‌සේ බලන විට මම නිදන කාමරයේ ජනේලයෙන් පහළට වැටී සිටියා. ඒ තට්‌ටු දෙකකට පහළට මාව වැටුන බවක්‌ මා දන්නේ නැහැ. පස්‌සේ තමයි මම සියල්ල දැනගත්තේ. මගේ යටි පතුල් පැලිල ලේ ගලන්න ගත්ත. මාව යන්තම් සුවකරල ලංකාවට එව්ව. මගේ සැමියා මේ අතර විදේශ සේවා නියුක්‌ති කාර්යාලයට පැමිණිලි කළා. පසුව මාව ගාල්ල කරාපිටිය රෝහලට ඇතුළත් කළා. වෛද්‍ය හර්ෂ මෙන්ඩිස්‌ මහතා කිව්වා දැන් කල් ගිහින් වැඩියි, මුල් කාලයේදීම හමුවුණා නම් සුව කරන්න තිබුණා කියලා. ඉදිරියට තුනටියෙන් පහළ අප්‍රාණික වන බවත් කිව්වා, යෑයි ඇය කීවාය.

මේ වනවිට ඇයගේ සැමියා බිරිඳට ඇප උපස්‌ථාන කරමින් සිටී. දරුවෝ දෙපලද පාසල් යති. ඔවුන්ගේ වැඩිමල් පුත්‍රයා හැමදාමත් පන්තියේ පළවැනියා. ප්‍රමුක මධුභාෂිත වන ඔහුගේ ඉගෙනුමටද දැන් බාධා වෙමින් පවතියි. නවවැනි ශ්‍රේණියේ ඉගෙනුම ලබන ඔහුත් හත්වැනි ශ්‍රේණියේ ඉගෙනුම ලබන කවීෂා කාවින්දි දියණියත් දැන් ඉතා අසරණය. ඒ අන් කිසිවක්‌ නිසා නොව මව විඳින දුක ඔවුන්ට පෙනෙන නිසාය. මේ අසරණ දරුවන්ගේ ඉගෙනුමට හා එක්‌තැන් වී සිටින චාන්දනීගේ දිවියද ඉදිරියට ගෙනයැමට ඔබටත් හැකිනම් පිහිටක්‌ වන ලෙසට ඇය ඉතා දුක්‌බරව ඉල්ලා සිටී.

http://www.divaina.com/2015/03/06/provin06.html

6688+.  අක්‌කරපත්තු  කනගසබේ කනගමනී

Feb 24, 2015

සෞදියේ සේවය කළ නිවසේදී එල්ල වූ
කෲර වධ හිංසා නිසා තිදරු මව දිවිනසා ගෙන

මීගමුව සමූහ – විමල් කීර්ති

සෞදි අරාබියේ ගෘහ සේවිකාවක්‌ වශයෙන් සේවය කළ 46 හැවිරිදි තිදරු මවකට ඇය සේවය කළ නිවසේ හාම්පුතා විසින් ඇයට නිතර නිතර කළ පහරදීම් සහ දරුණු කෲර වධ හිංසා දරාගත නොහැකි වූ තැන ඇය නිවසේ සිවිලිමේ විදුලි පංකාවේ කඹයක ආධාරයෙන් එල්ලී දිවිහානි කරගෙන ඇත.

ඇය මියයැමෙන් මාස හතරකට පසු දේහය සෞදියේ සිට ශ්‍රී ලංකාවට පසුගිය 20 දා ගුවන් මගින් එවා ඇත.

පො.කො. (60627) දිසානායක මහතාගේ මෙහෙයවීම මත මියගිය කතගේ පුතකු වන ධර්මරාජා සුජලිනි (19) සහ මියගිය කතගේ නැගනියක වන කනගසබේ මනෝමනී (42) යන අයවළුන් සාක්‌ෂි දෙමින් ප්‍රකාශ කළේ මියගිය කත සේවය කළ නිවසේ හාම්පුතා ඇයට ඉතා දරුණු ලෙස කෲර වධ හිංසා පමුණුවන බව දුරකථනයෙන් වරින් වර පැවසූ බවත් ඇගේ මරණය පහරදී එසේ සිදුකළ මිනී මැරුමක්‌ බවට සැකකරන බවයි.

මෙම තොරතුරු අනාවරණය වූයේ අක්‌කරපත්තුව සුලියම්පනෙහි සින්නපනම්කාඩු සාගර පාරේ පදිංචිව සිටි කනගසබේ කනගමනී (46) නමැත්තියගේ මරණය සම්බන්ධයෙන් මීගමුව හදිසි මරණ පරීක්‍ෂක සහ මීගමුව දිස්‌ත්‍රික්‌ මහ රෝහලේ හදිසි මරණ පරීක්‌ෂක වෛද්‍ය කීර්ති සිරිජයන්ත මහතා හමුවේ (21 දා) පැවැති මරණය පරීක්‌ෂණයේදීය.

එහිදී අනාවරණය වූයේ මියගිය කතගේ සැමියා ඇගේ දරුවන් කුඩා අවදියේම ඇය අත්හැර දමා ප්‍රදේශයෙන් අතුරුදන්ව ඇති බවත් ඇය වරින්වර මැදපෙරදිග නිවාසවල ගෘහ සේවිකාවක්‌ ලෙස සේවය කරමින් ඉතා දුකසේ තම දරු තිදෙනා හදා වඩා ගත් බවයි.

මරණය සම්බන්ධයෙන් පශ්චාත් මරණ පරීක්‌ෂණය පැවැත්වූ මීගමුව දිස්‌ත්‍රික්‌ මහ රෝහලේ ප්‍රධාන අධිකරණ වෛද්‍ය විශේෂඥ එම්. එන්. රුහුල් හක්‌ මහතා විසින් ඉදිරිපත් කළ වෛද්‍ය නිගමනය සහ මෘත ශරීරය සමග සෞදි අරාබියෙන් ඒවා තිබූ වෛද්‍ය සහතිකයත් සැලකිල්ලට ගත් මීගමුව හදිසි මරණ පරීක්‌ෂක සිරිජයන්ත වික්‍රමරත්න මහතා එම මරණය ගෙල වැලලාගෙන සිදුකරගත් සිය දිවි හානිකර ගැනීමක්‌ බවට නිගමනය කරන ලදී.

http://www.divaina.com/2015/02/24/news16.html

6687+.  කොළඹ 14  මනෝහරන් දේවිකා

Jan 13, 2015

කුවේටයේදී වස බී මියගිය බව කියන
එක්‌දරු මවගේ හෘදය වස්‌තුවත් අතුරුදන්

අක්‌කාගේ මරණය ගැන මට සැකයි

මිය ගිය දේවිකාගේ
බාල සොහොයුරා පශ්චාත්
මරණ පරීක්‍ෂණයේදී කියයි

මීගමුව – විමල් කීර්ති

කුවේටයේ දිගු කලක්‌ ගෘහ සේවිකාවක්‌ ලෙස සේවය කළ 28 හැවිරිදි එක්‌ දරු මවක්‌ හදිසියේ කුවේටයේදී වස පානය කර සැකකටයුතු අන්දමින් මරණයට පත්වීමේ සිද්ධියක්‌ පිළිබඳව මීගමුව දිස්‌ත්‍රික්‌ මහ රෝහලේ සහ මීගමුව හදිසි මරණ පරීක්‍ෂක වෛද්‍ය කීර්ති සිරිජයන්ත විකුමරත්න හමුවේ පැවැති මරණ පරීක්‍ෂණයකදී අනාවරණය විය.

එසේ මිය ගිය කතගේ හෘදය වස්‌තුවද සිරුරෙන් අතුරුදන්ව තිබූ බව මරණ පරීක්‍ෂණයේදී සාක්‍ෂිවලින් අනාවරණය විය. මෙලෙස කුවේටයේදී මරණයට පත්ව ඇත්තේ කොළඹ 14 මාදම්පිටිය මල්ලිමාරච්චි මාවතේ අංක 87-97/108 දරන නිවසේ පදිංචිව සිටි මනෝහරන් දේවිකා නමැති 28 හැවිරිදි එක්‌ දරු මවයි.

මෙහිදී කටුනායක ගුවන්තොටුපළ පොලිසියේ පො. කො. (70050) හේරත් මහතාගේ මෙහෙයවීම මත මියගිය කතගේ බාල සොහොයුරකු වන මනෝහන් හේමදීන් (23) මහතා සාක්‍ෂි දෙමින්,

මෙම සිද්ධියේදී මියගිය මනෝහරන් දේවිකා මගේ අක්‌කා. ඇය වසර පහක පමණ කාලයක සිට කුවේටයේ ගෘහ සේවිකාවක්‌ වශයෙන් සේවය කරනවා. ඇය වරින් වර ශ්‍රී ලංකාවට පැමිණ යනවා. දිනපතාම අක්‌කා මට දුරකථනයෙන් කථා කරනවා. ඇයට කිසිදු අසනීපයක්‌ තිබුණේ නැහැ. ඇය අවසන් වරට කුවේටයට 2013 මැයි මස 10 වැනිදා ගියා. ඒ බොරැල්ලේ විදේශ රැකියා ආයතනයකින්. ඇය අවසන් වරට මා සමග දුරකථනයෙන් කථා කළේ 2014 දෙසැම්බර් මස 28 වැනි දිනයි. එදින උදේ 7.30 ට පමණ ඇය මා සමග හොඳින් දුරකථනයෙන් කථා කළා. එදින සවස 3.30 ට පමණ නාඳුනන අයකු මගේ දුරකථනයට කථා කර කිව්වා. අක්‌කා වසබී රෝහලේ මිය ගොස්‌ ඇති බව. මම ගොස්‌ ඇය පිටරට ගිය ඒජන්සියට මේ බව කිව්වා. ඔවුනුත් එම ප්‍රවෘත්තිය සනාථ කළා. පසුව මෘත දේහය ලංකාවට එවා තිබුණා. මට මේ මරණය ගැන සැකයි. මීගමුව රෝහලේදී සිදු කළ ඇගේ පශ්චාත් මරණ පරීක්‍ෂණයේදී ඇගේ හෘදය වස්‌තුව සිරුරේ නැති බව වෛද්‍යවරයා කිව්වා.

මිය ගිය කතගේ සැමියා වන ලෙච්චමන් කාලිමුත්තු (30) මහතා සාක්‍ෂි දෙමින් මිය ගිය මගේ බිරිඳ රැකියාව සඳහා විදේශ ගතවීමට මම දැක්‌වූ අකමැත්ත නිසා ඇය මගෙන් වෙන්ව සිටියා. අපේ කුඩා දරුවාගේ භාරකාරත්වය භාරදී තිබුණේ ඇගේ දෙමාපියන්ටයි. මස්‌සිනා මට දැන්වූවා අක්‌කා (බිරිඳ) මිය ගොස්‌ ඇති බව.

මෙහි පශ්චාත් මරණ පරීක්‍ෂණය මීගමුව දිස්‌ත්‍රික්‌ මහ රෝහලේ ප්‍රධාන අධිකරණ වෛද්‍ය නිලධාරි වෛද්‍ය රුහුල්හක්‌ මහතා විසින් පවත්වන ලදී. මරණ පරීක්‍ෂකවරයා මරණය පිළිබඳව විවෘත තීන්දුවක්‌ දෙන ලදී.

http://www.divaina.com/2015/01/13/news20.html

6686+.  වැලිකන්ද සුන්දරමූර්ති වනිතා

Dec 30, 2014

ගෙල කපා මැරුවාද?
දිවිනසා ගත්තාද?

මනම්පිටිය – ඡේ. ඒ. ජයකොඩි

ගෘහ සේවිකාවක ලෙස සෞදි අරාබියට ගොස්‌ සිටි වැලිකන්ද පදිංචිකාරියක වූ විසිහත් හැවිරිදි තරුණියක මීට දින කිහිපයකට පෙර ගෙල කපා ඝාතනය කර ඇති බවට ලැබී ඇති තොරතුරු නිසා ඒ පිළිබඳව පරීක්‍ෂණයක්‌ පවත්වන්නැයි ඇගේ ඥතීහු ඉල්ලා සිටිති.

මෙසේ මියගොස්‌ ඇත්තේ වැලිකන්ද මදුරංගල අංක 174 හි පදිංචිව සිටි සුන්දරමූර්ති වනිතා නමැත්තියකි.

තම දියණිය ගෙල සිරකර හෝ ගෙල කපා මරණයට පත් කර ඇති බවට සැක කරන බවත් දියණියගේ මෘත දේහය ලංකාවට ගෙන ඒමට කටයුතු කරන ලෙස හා සාධාරණ පරීක්‍ෂණයක්‌ පවත්වන ලෙසත් ඇගේ මව වන පී. වල්ලි අම්මා මහත්මිය ඉල්ලා සිටී.

මීට වසර දෙකකට පෙර සෞදි අරාබියට ගිය වනිතාගේ සොයුරු ටී. පාක්‍යරාජා මෙසේ කියා සිටියේය.

“මගෙ නංගි රට ගියේ කීයක්‌ හරි හොයාගෙන ගෙයක්‌ හදාගන්න. එයා මට තුන් වතාවක්‌ සල්ලි එව්වා. ඒ සල්ලි වලින් ගෙයක්‌ හදන්න පටන් අරං බිත්ති බැඳල තියෙනවා. ලබන ජනවාරි 26 වැනිදාට අවුරුදු දෙකයි මාසයක්‌ වෙනවා. එයාගෙ පොතටත් සල්ලි දාලා රත්‍රන් බඩුත් අරං අපි බලන්න එනවා කිව්වා. එක මාසෙට දෙතුන් වතාවක්‌ කතාකරනවා. ගිය මාසෙ ඉඳල ෆොන් එක වැඩ කළේ නැහැ. අපි නංගිට කීප සැරයක්‌ම කෝල් කළත් ෆො
න් එක වැඩ කළේ නැහැ. පස්‌සෙ අපි ඒජන්සියට කතා කළා. ඒගොල්ල කිව්වා නංගි බෙල්ලට ලණුවක්‌ දාගෙන ජීවිතය නැති කරගෙන කියලා. අපිට වැලිකන්ද පොලිසියෙන් කිව්වේ නංගිගේ බෙල්ල කපල එයාගේ මරණය සිදුවෙලා කියලා. ඉතිං එයාට ජීවිතය නැතිකර ගන්න තරම් දෙයක්‌ තිබුණේ නැහැ. අපට හරිම සැකයක්‌ තියෙනවා මේ මරණය ගැන.”

http://www.divaina.com/2014/12/30/news04.html

ජීවිතය ජය ගන්න සෞදි ගිය
වනිතාට වෙච්ච දෙයක්‌

මනම්පිටිය – ඡේ. ඒ. ජයකොඩි

කුඩා පැල්පතක තම මෑණියන් හා සොහොයුරු සොහොයුරියන් සමඟ ආර්ථික අපහසුතා මැද ජීවත් වෙමින් සිටි වැලිකන්ද මදුරංගල අංක 174 නිවසේ සිටි සුන්දරමූර්ති වනිතා (24) තරුණියගේ එකම සිහිනය වූයේ සුන්දර නිවසක්‌ සාදා තම මෑණියන් පෝෂණය කරමින් කීයක්‌ හරි සොයා ගැනීමයි. ඒ සඳහා කාන්තාවකට ඇති පහසුම මඟ ගෘහ සේවය යෑයි සිතූ වනිතා මීට වසර දෙකකට පෙර සෞදි අරාබිය බලා තම දෙමාපියන්ගේ ආශිර්වාද මැද පිටත් වූයේ කෙසේ හෝ තම අභිලාෂයන් ඉටුකර ගැනීමේ මහත් බලාපොරොත්තු ඇතිවය.

ඇය සතුටින් වසර එකහමාරක්‌ පමණ සේවය කළේ දෙමාපියන්ට සෞදි අරාබියේ සිට මුදල් එවමින් ඇයගේ සිහිනය ද මල්ඵල ගන්වා නව නිවසට අත්තිවාරමක්‌ දමා බිත්ති ද බැඳ කණකර ආභරණ ද එකතු කරමිනි. සතියකට වරක්‌ හෝ දෙකක්‌ සෞදි අරාබියේ සිට දුරකථන මගින් තොරතුරු දැනගත් සුන්දරමූර්ති වනිතා, තමන් උපන් මවුබිමට එන දිනය ද දෙමාපියන්ට දැනුම් දුන්නේ සියලුම රන් ආභරණ, බඩු බාහිරාදිය හා මුදල් ද සූදානම් කර ගනිමිනි.

කාලය ගත වීමත් සමඟ වනිතා එන දිනයට සති කීපයක්‌ ද තිබියදී දෙමාපියන් විසින් තම දියණියගේ රුව දැක ගැනීමට මහත් ආශාවෙන් සිටි නිසා දෙමාපියන් විසින් දුරකථන මගින් වනිතාට කතා කළේ ඇය පැමිණෙන දිනය නිශ්චිතව දැන ගෙන ගුවන් තොටුපළ වෙත යැම සඳහා ය. නමුත් වනිතාගේ දුරකථනය ක්‍රියා විරහිත වී ඇති නිසා දෙමාපියන් අදහස්‌ කළේ සෞදියේ සිටින වනිතාගේ දුරකථන අංක වෙනස්‌ වීමක්‌ හෝ වෙනත් දෝෂයක්‌ විය හැකි බව ය. නැවත නැවත උත්සාහ ගත්තත් වනිතාගේ දුරකථනය ක්‍රියාත්මක නොවූ නිසා ඊට දින දෙකකට පසු නැවත උත්සාහ කිරීමේදී එම තත්ත්වයම තිබීම නිසා වනිතාට අසනීපයක්‌ දැයි දැන ගැනීමට තොරතුරු විමසුවේ ඒජන්සියෙනි. ඊට පිළිතුරු දුන් ඒජන්සියෙන් දන්වා ඇත්තේ තව සති කීපයකින් ඇය ශ්‍රී ලංකාවට පැමිණෙන බවයි.

එහෙත් වනිතාගේ හඬ අවශ්‍ය නිසා කීප වතාවක්‌ ම වනිතාගේ දුරකථනයට ඇමතුම් ගැනීමේදී දෙමාපියන්ට දුරකථනයෙන් ලැබූ පිළිතුර වූයේ එම දුරකථනය ක්‍රියා විරහිත කර ඇති බවය. දුරකථනයට පිළිතුරු නොලැබී මාසයක්‌ පමණ ගතවීමෙන් පසු වනිතාගේ මවට ඒජන්සියෙන් ලැබුණු පිළිතුර වුයේ වනිතාගේ බෙල්ලට ලණුවක්‌ දා සියදිවි නසාගෙන ඇති බව යෑයි වනිතාගේ සොයුරු පාක්‍යරාජා පැවැසීය. එහෙත් වනිතාගේ බෙල්ල කපා ඝාතනය කර ඇති බවට පොලිසියෙන් දැන්වූ බවත්, පාක්‍යරාජා පැවසුවත් ඇයට සියදිවි නසා ගැනීමට කිසිදු හේතුවක්‌ නැති අතර වනිතාගේ මරණය පිළිබඳ මෙතෙක්‌ නිවැරැදි තොරතුරක්‌ නැති බව මියගිය වනිතාගේ ඥාතීහු ප්‍රකාශ කර සිටිති.

කෙසේ හෝ සෞදියේ දී මියගිය වනිතාගේ මෘත දේහය ඇය මියගොස්‌ මාස දෙකකට පසු හතරැස්‌ සුදු ලෑලි පෙට්‌ටියකින් වනිතාගේ මදුරංගල කුඩා පැල්පතට රැගෙන පැමිණියේ ඇයට හිමි මුදල් හා රන් ආභරණ ද අහිමිවය. සොඳුරු නිවෙසක්‌ ඉදිකර සුන්දර ජීවිතයක්‌ ගත කිරීමට විදෙස්‌ ගත වූ සුන්දරමූර්ති වනිතා වගේ අය අප රටේ කොතරම් ඇත්ද?

http://www.divaina.com/2015/02/12/provin03.html

6685+.  නන්පෙරිල් වත්තේ තවුසු මල්ලිකාදේවි

Dec 27, 2014

ගෘහ සේවයට රට ගිය තිදරු මව මියයයි

මාස 12 ක වැටුපත් ලැබී නැහැ

බළන්ගොඩ – එන්. එච්. පියසේන

බළන්ගොඩ නන්පෙරිල් වත්තේ පදිංචිව සිටි තිදරු මවක්‌ ගෘහසේවිකා රැකියාවක්‌ සඳහා සෞදි අරාබියට ගියේ 2013 මාර්තු මාසයේදීය. තවුසු මල්ලිකාදේවි (33) නමැති ඇය පවුලේ අගහිඟකම් නිසා ප්‍රදේශයේ අතරමැදියකුගේ මාර්ගයෙන් එම රැකියාවට ගොස්‌ මාස 20 ක්‌ ගතවෙද්දී හදිසියේ මියගිය බව දන්වා සිරුර ඉකුත් 18 දා මෙරටට එවා තිබිණි.

එහෙත් මෙම කාන්තාව සේවය කළ මාස 20 න් මාස 12 ක වැටුප ගෙවා නොමැති බවත් අවමංගල කටයුතු සඳහා රුපියල් තිස්‌දහසක මුදලක්‌ විදේශ සේවා නියුක්‌ති කාර්යාංශයෙන් ලබාදී තිබෙන බවත් මියගිය කාන්තාවගේ සොහොයුරකු වන එස්‌. පාර්තිබන් ”දිවයින” ට පැවසීය.

මෙම කාන්තාවගේ සැමියා වූ මනිවේල් සෙම්බගම් නමැති අය නන්පෙරිල් වත්තේ කම්කරුවකු ලෙස කටයුතු කරන අතර පාසල් යන වයසේ පසුවන ගැහැනු දරුවන් දෙදෙනකු හා පුතෙකුගේ වියදම් දැරීමට ප්‍රමාණවත් ආදායමක්‌ නොමැති බැවින් රට රැකියාවට යැමට බිරිඳට ඉඩ ලබාදුන් බවද පැවසීය.

මේ පිළිබඳව සමනළවැව පොලිස්‌ මුරපොලේ ස්‌ථානාධිපති උ. පො. ප. ලෝරන්ස්‌ මහතාගෙන් කරුණු විමසූ විට ඔහු පැවසුවේ විදේශ රැකියාවක නිරතව සිටි මෙම කාන්තාවගේ මරණය සිදුවූ බවට දැනුම් දීමක්‌ ලැබුණු බවත් එම මෘත දේහය නිවසට ගෙනැවිත් භාරදී තිබූ බවත් අදාළ අංශවලින් පොලිසියට දැනුම් දුන් බවත්ය.

කෙසේ හෝ මේ පිළිබඳව විදේශ සේවා නියුක්‌ති කාර්යාංශය ඇතුළු අදාළ අංශවලින් ඥතීන් ඉල්ලා සිටින්නේ මෙම කාන්තාවට හිමිවිය යුතු අදාළ වැටුප් සහ වන්දි මුදලක්‌ වෙතොත් ලබාදීමට පියවර ගන්නා ලෙසයි.

http://www.divaina.com/2014/12/27/news13.html

6684+.  ඌරගස්‌මන්හන්දිය තනුජා නිල්මිණී

Dec 10, 2014

ඩුබායි හිදී තනුජා මරා තට්‌ටු හතරේ ගොඩනැඟිල්ලෙන් පහළට දාන්න ඇති කියා සැකයි

ඇල්පිටිය – කේ. සී. විදානආරච්චි

ඕමාන් රාජ්‍යයේ දී අභිරහස්‌ ලෙස මියගිය තනුජා නිල්මිණී

පවුලේ අගහිඟකම්වලට විසඳුම් ලබා ගැනීමේ අටියෙන් රන් කහවනු සොයා මැදපෙරදිග රැකියාවට ගිය සිවුදරු මවකට පාරිශුද්ධත්වය රැකගැනීම සඳහා ජීවිතයෙන් වන්දි ගෙවීමට සිදුවීමේ අනුවේදනීය පුවතක්‌ පිළිබඳව කරන්දෙණිය, ඌරගස්‌මන්හන්දිය ප්‍රදේශයෙන් “දිවයින”ට වාර්තාවේ.

ඕමාන් රාජ්‍යයේ සිවුමහල් ගොඩනැඟිල්ලකින් බිමට වැටී ඉතා අවාසනාවන්ත ලෙස ජීවිතක්‍ෂයට පත්ව ඇත්තේ කරන්දෙනිය, ඌරගස්‌මන්හන්දිය බෝගහවෙල ප්‍රදේශයේ පදිංචි සුදුසිංහගේ තනුජා නිල්මිණී (29) නමැති සිවුදරු මවකි.

ගමේදී දැන හඳුනාගත් සුමිත් චන්ද්‍රවංශ සමඟ ඇතිකරගත් ප්‍රේම සම්බන්ධතාවක්‌ මත දෙපාර්ශ්වයේ දෙමාපියන්ගේ ආශිර්වාදය ඇතිව 2001 වර්ෂයේ දී තනුජා විවාහ වී ඇත. වඩුකර්මාන්තය ජීවිකාව වශයෙන් ගෙන ගිය සුමිත්ට තනුජාගෙන් ලැබුණේ අනුපමේය සහායකි. සුමිත් – තනුජා යුවල දෙපාර්ශ්වයේ දෙමාපියන්ගේ සහයෝගයද ලබාගනිමින් සුමිත්ගේ මහගෙදරට නුදුරින් පුංචි පැලක්‌ තනාගෙන සතුටින් දිවි ගෙවා ඇත.

අනතුරුව සුමිත් – තනුජාගේ පුංචි කැදැල්ලට 2002 වර්ෂයේදී තරිඳු චන්ද්‍රවංශ නමින් පුතෙක්‌ද, 2006 වර්ෂයේදී සඳුනි මදුෂිකා නමින් දුවක්‌ද, 2011 වර්ෂයේ සඳසි මදුෂිකා යනුවෙන් දුවක්‌ද, 2012 වර්ෂයේ දී මනෙල්ක තීක්‍ෂණ නමින් පුතෙක්‌ද එක්‌ වූහ. වඩු කර්මාන්තයෙන් සිය දරු පවුල නඩත්තු කිරීමට අපහසු වූ නිසා සුමිත් වඩුකර්මාන්තයට අමතරව කුරුඳු තැලීම ද සිදුකර ඇත්තේ දැඩි ආර්ථික අපහසුතාවන්ගෙන් මිදීමටය.

එහෙත් දිනෙන් දිනම දැනුණු ආර්ථික අපහසුතාවට පිළියම් සෙවීමට තනුජා සුමිත්ගේ කැමැත්ත ලබා ගනිමින් ඌරගස්‌මන්හන්දිය ප්‍රදේශයේ විදේශ රැකියා තැරැව්කරුවකු මගින් 2009 වර්ෂයේදී කුවේට්‌ රාජ්‍යයේ ගෘහ සේවිකාවක්‌ වශයෙන් රැකියාවට ගොස්‌ ඇත්තේ කොළඹ ප්‍රදේශයේ රැකියා ඒජන්සියක්‌ මගිනි.

තනුජා විදේශ රැකියාවට ගොස්‌ මාසයක්‌ ගතවීමටත් පෙර සුමිත් අමතා පවසා ඇත්තේ තමා වැඩකරන ගෙදර දිගින් දිගටම වැඩ කළහොත් තමන්ට වැඩිකල් ජීවත්වීමට ඉඩ නොලැබෙන බවය. එය ඇසූ සුමිත් නිවසේ තිබුණු තනුජාගේ සහ දරුවන්ගේ රන්බඩුද විකුණා මුදල් ටිකක්‌ සොයාගෙන තිබේ. තවත් රුපියල් 75,000 ක්‌ පොලියට ලබාගෙන එම මුදල් ඒජන්සියට ගෙවා තනුජා නිරුපද්‍රිතව ලංකාවට ගෙන්වා ගෙන ඇත.

අනතුරුව සුමිත් – තනුජා යුවල වඩු කර්මාන්තය සහ කුරුඳු තැලීම ජීවිකාව කරගනිමින් දරුවන් සිවු දෙනා රැකබලාගෙන ඇත්තේ දෙදෙනාගේ පණට මෙන් ආදරය කර ගනිමිනි.

කොතෙක්‌ මුදල් උපයාගත්තද දරුවන් පෝෂණය කිරීමේ අභියෝගයට මුහුණදීමට සුමිත් – තනුජා යුවලට අපහසුවීම නිසා තනුජා නැවත සුමිත්ගේ අවසරය ලබාගෙන කොළඹ මරදානේ විදේශ රැකියා ඒජන්සියක්‌ මගින් ඩුබායි රාජ්‍යයේ ගෘහ සේවිකාවක්‌ වශයෙන් පිටත්ව ගොස්‌ ඇත්තේ 2014 මැයි මස 05 දාය.

අනතුරුව සුමිත් – තනුජා කැදැල්ලට කණකොකා ඇŽමේ ආකාරය පිළිබඳව සුමිත් පවසන්නේ මෙවන් කතාවකි.

ඩුබායි රාජ්‍යයේ සිට දින දෙක, තුනක්‌ තනුජා මට කෝල් කරල කිව්වේ දැනට ඒජන්සියේ ඉන්නවා. ළඟදීම ගෙදරක වැඩට යනව කියලා ඒජන්සියේ අය කිව්වා කියල. ඊට පස්‌සෙ තනුජා මට කතා කළේ නෑ. ඊට දින 2 කට පසු එයාගේ යාළුවෙක්‌ මට කතා කරල කිව්වා තනුජව ඕමාන් රාජ්‍යයට යෑව්ව කියලා. පසුගිය ඔක්‌තෝම්බර් මස 30 දා තනුජ මට ඕමාන් ඉඳලා කතා කරලා කිව්වේ ගෙදරක වැඩට දැම්මා කියලා ඒ ගෙදර හොඳයි කියලත් කිව්වා.

ඊට පසු තනුජා මට කතා කළේ නෑ. පසුගිය 14 දා ඌරගස්‌මන්හන්දිය පොලිසියේ නිලධාරියෙක්‌ ගෙදරට පැමිණ මගේ බිරිඳ තනුජා ඕමන්වලදී මියගොස්‌ ඇති බවට පොලිස්‌ පණිවුඩ කොළයක්‌ දීල ගියා,

පසුදාම මම මේ පිළිබඳව සොයා බැලීමට කොළඹ විදේශ සේවා නියුක්‌ති කාර්යාංශයට ගියා, එහි සේවය කළ මැඩම් මට කිව්වේ තනුජා ඕමාන්වල සේවය කළ නිවසේ තට්‌ටු 4 ක ගොඩනැඟිල්ලකින් පැන සිය දිවි හානි කරගෙන කියලයි. මගේ තනුජට සියදිවි හානි කර ගන්න කිසිම හේතුවක්‌ නෑ. එයාව මරල දාල කියල මට බලවත් සැකයක්‌ තියෙනවා. මේ පිළිබඳව නීතිමය පියවරගෙන අපේ පවුලට සාධාරණය ඉටුකර දෙන ලෙසට ජනාධිපතිතුමා ඇතුළු රජයේ වගකිවයුතු නිලධාරීන්ගෙන් ඉල්ලා සිටිනවා.

තනුජ මටත් දරුවන්ටත් එයාගෙ පණට වගේම ආදරෙයි. විදේශ සේවා නියුක්‌ති කාර්යාංශයේ මැඩම් කෙනෙක්‌ මගෙන් දිවුරුම් ප්‍රකාශයකට අත්සන් ගත්තා. මම ඒ පිළිබඳව ඒ මැඩම්ගෙන් විමසූ විට ඇය පැවසුවේ තනුජාගේ මෘත ශරීරය ලංකාවට ගෙනැවිත් දෙන්න රුපියල් 3,50,000/- ක්‌ ගෙවන්න කැමතියි කියලා අත්සන් ගත්තේ.

මම දැන් අන්ත අසරණ තත්ත්වයට පත්වෙලා. දරුවන් දෙදෙනෙක්‌ පාසල් යනවා. මේ සිද්ධිය ආරංචි වූ දා සිට මට රැකියාව කරන්න හොඳ මානසිකත්වයක්‌ නෑ. දරුවො දෙන්නත් පාසල් යන්නෙ නෑ. ඒ දෙන්න කන්නෙ බොන්නෙ නෑ. අඬ අඬා ඉන්නවා. අනිත් දරුවො දෙන්නට කිරිපිටි පැකට්‌ එකක්‌වත් අරගෙන දෙන්න විදියක්‌ නැතිව අපේ පවුල අන්තිම අසරණ තත්ත්වයට පත්වෙලා.

ජනාධිපතිතුමනි, විදේශ කටයුතු ඇමැතිතුමනි. අපේ අසරණකම ගැන බලලා මට මගේ බිරිඳගේ මෘත දේහය ලංකාවට ගෙන්වා දෙන්න.

මෙම ශෝචනීය සිද්ධිය මෙරට සිදුවූ පළමු සිද්ධිය නොවේ. මෙවන් සිදුවීම් සිය ගණනක්‌ රටේ විවිධ ප්‍රදේශවලින් පසුගිය කාලයේ වාර්තා වී තිබිණි. මෙවැනි අනුවේදනීය පුවත් කෙරේ විෂය භාර ඇමැතිවරයා ඇතුළු විදේශ සේවා නියුක්‌ති කාර්යාංශයේ නිලධාරීන්ගේ දැඩි අවධානය යොමුවිය යුතු නොවේද?

http://www.divaina.com/2014/12/10/news13.html

6683+.  කහටගස්‌දිගිලිය පී. ඩී. සෝමලතා.

Aug 17, 2014

මැදපෙරදිගදී මියගිය කාන්තාවගේ

දේහය මෙරටට ගෙන්වා ගන්න උද්ඝෝෂණය කරන්නට සිදුවූ හැටි!

අප රටට විදේශ විනිමය ලැබීමේදී වැඩි දායකත්වයක්‌ ලැබෙන්නේ විදෙස්‌ රටවල සේවය කරන ගෘහ සේවිකාවන්ගෙනි. එලෙස රටේ සංවර්ධනය සඳහා විදේශ විනිමය උපයා දෙන ඔවුන්ට යම්කිසි ගැටලුවක්‌. කරදරයක්‌ ඇති වූ විට අදාළ ආයතනවලින් හෝ නිලධාරීන්ගෙන් බොහෝ විට ලැබෙන්නේ කුඩම්මාගේ සැලකිලිය. එසේ කිරීම නිසා අන්ත අසරණ වී ජීවිතය පවා අහිමි වූ ගෘහ සේවිකාවෝ අනන්තවත් සිටිති. ඉදිරියේදීද බොහෝ ගෘහ සේවිකාවන්ට සිදුවනුයේ මෙම ඉරණමට මුහුණ දීමටය. පසුගිය දිනක අනුරාධපුරය ප්‍රදේශයෙන්ද අපට අසන්නට ලැබුණේ එවැනිම දුක්‌බර කතාවකි.

පී. ඩී. සෝමලතා මහපොතාන කහටගස්‌දිගිලිය ප්‍රදේශයේ පදිංචි තිදරු මවකි. ඇය පසුගිය වසරේ ජුනි මස 14 වැනිදා ඩුබායි රාජ්‍යය බලා ගියේ ගෘහ සේවිකාවක්‌ වශයෙන් සේවය කිරීම සඳහාය. එයින් හරියටම වසරකට පසු එනම් මෙම වසරේ ජුනි මස 14 වැනිදා ඇය ගෙල වැළලාගෙන සියදිවි හානි කරගත් බව කියෑවුණේය. පසුව එම නිවසේ හිමිකරුවන් වන තරුණ ගුරුවරියක්‌ සහ ඇගේ සැමියා සෝමලතාගේ සිරුර සොයාගෙන තිබුණි. පසුව එම යුවළ මේ සම්බන්ධයෙන් පැමිණිල්ලක්‌ ඩුබායි පොලිසියේ දමා ඇත. ඉන් පසුව ඩුබායි පොලිස්‌ නිලධාරීන් අදාළ පරීක්‍ෂණ සිදුකර ඒ පිළිබඳව අදාළ තැන්වලට දැන්වූහ. පසුව අදාළ අංශවලින් සෝමලතාගේ පවුලේ උදවියට මෙම මරණය සම්බන්ධයෙන් දැනුම් දුණි. එලෙස දැනුම් දී මාස දෙකකට ආසන්න කාලයක්‌ ගතවුවත් තවමත් සෝමලතාගේ මෘත ශරීරය ලංකාවට ගෙන ඒමට පියවර ගෙන නැත.

මෙම හේතුව පදනම් කර ගනිමින් පසුගිය 12 වැනිදා අනුරාධපුර බැංකු පෙදෙසේ පිහිටි විදේශ සේවා රැකියා නියෝජිත කාර්යාලය ඉදිරිපිට මියගිය කාන්තාවගේ දරුවන් තිදෙනා, ඥතීන් හා ප්‍රදේශවාසීන් පිsරිසක්‌ විරෝධතාවක නිරත වූහ. එලෙස විරෝධතාවයේ යෙදුණු පිරිසට විදේශ රැකියා ඒජන්සියෙන් නිසි පිළිතුරක්‌ ලබා නොදීම නිසා එම කාර්යාලය තුළට ගොස්‌ එය වැටලූහ. එම අවස්‌ථාවේදී දෙපිරිස අතර උණුසුම් වචන හුවමාරුවක්‌ද සිදුවිය. නමුත් එහි සිටින නිලධාරියන්ගෙන් ඔවුන්ට සෑහීමකට පත්විය හැකි පිළිතුරක්‌ නොලැබුණි. මේ අතර මියගිය කාන්තාවගේ වැඩිමහල් පුතුට ඩුබායිහි ශ්‍රී ලංකා තානාපති කාර්යාලයේ නියෝජිතයකු දුරකථනයෙන් සම්බන්ධ කර දුන්නද විරෝධතාකරුවන් එයින්ද සෑහීමකට පත් නොවීය.

මෙහිදී අදහස්‌ දැක්‌වූ මියගිය කාන්තාවගේ වැඩිමහල් පුතු ගයාන් පුෂ්පකුමාර පැවසුවේ මෙවන් කතාවකි. මගේ මව ඩුබායි රටේදී මියගිහින් දැනට මාස දෙකකට ආසන්න කාලයක්‌ ගතවුණා. නමුත් තවමත් අම්මාගේ මෘත දේහය ලංකාවට ගෙන ඒමට කවුරුත් පියවර ගෙන නැහැ. මේ පිළිබඳව අපි අවස්‌ථා ගණනාවකදී විදේශ සේවා නියුක්‌ති කාර්යාංශය හා අදාළ රැකියා ඒජන්සියට දැන්නුවා. ඒත් තවමත් ඔවුන්ගෙන් නිසි පිළිතුරක්‌ ලැබුණේ නැහැ.

විදේශ සේවා නියුක්‌ති කාර්යාංශයට ගිය එක්‌ අවස්‌ථාවකදී එහි නිලධාරීන් පැවසුවේ මෙම මරණය සම්බන්ධයෙන් දන්වා තවමත් අපට µeක්‌ස්‌ පණිවිඩයක්‌ ලැබී නොමැති බවත් එම නිසා දැනට කිසි දෙයක්‌ කළ නොහැකි බවයි. මෙම විරෝධතා ව්‍යාපාර පවත්වාගෙන යන මොහොතේත් මගේ පියා (මියගිය කාන්තාවගේ සැමියා) විදේශ සේවා නියුක්‌ති කාර්යාංශයට ගියා. ඒ ගියෙත් කඩිනමින් මෘත දේහය මෙරටට ගෙන ඒමට කටයුතු කරන ලෙස ඉල්ලන්නයි.

“අම්මා මියගිහින් මාස දෙකක්‌ වෙනවා. තවමත් මෘත දේහයවත් බලාගන්න අපට බැරිවුණා. මේ සිද්ධිය ඇසීමත් සමග අපේ පවුලේ සියලු දෙනාම ඉන්නේ පුදුමාකාර දුකකින්. ඒ දුක එන්න එන්න වැඩිවෙනවා මිසක්‌ අඩුවෙන්නේ නැහැ. අඩුගානේ රත්තරන් අම්මාගේ මෘත දේහයවත් අපට ගෙනත් දුන්නානම් මේ දුක ටිකක්‌ හරි තුනී කරගන්න තිබුණා. කියන්න ඕන හැම තැනකටම අපි කිව්වා. නොවැන්ද එක විතරයි අපි නොකෙරුවේ. ඒත් තවම ඔවුන්ගෙන් පිළිතුරක්‌ නැහැ. ඉවසන්න බැරිම තැන තමයි අපි මේ විදියේ විරෝධතාවක නිරත වීමට තීරණය කළේ. පිං අයිතිවෙයි, මගේ අම්මාගේ මෘත දේහය ඉක්‌මණින් අපිට ගෙනත් දෙන්න. එච්චරයි අපි වගකිවයුතු නිලධාරීන්ගෙන් ඉල්ලන්නේ. මියගිය කාන්තාවගේ වැඩිමහල් පුත්‍රයා පුෂ්පකුමාර පැවසුවේ එවැනි කතාවකි.

මේ පිළිබඳව විදේශ සේවා නියුක්‌ති කාර්යාංශයේ නියෝජ්‍ය සාමාන්‍යාධිකාරී එම ආයතනයේ මාධ්‍ය ප්‍රධානී – මංගල රන්දෙණිය මහතාගෙන් විමසූ විට ඔහු පැවසුවේ මෙවැනි කතාවකි. මෙම මරණය මේ පිළිබඳව විදේශ සේවා නියුක්‌ති කාර්යාංශය දැනගත් දවසේ සිටම අපි ඒ වෙනුවෙන් කරන්න ඕනෑ සියලු දේම සිදුකළා. මේක ස්‌වභාවික මරණයක්‌ නොවෙයි. සිය දිවි හානිකර ගැනීමක්‌. එම නිසා මේ පිළිබඳව ඩුබායි රජයෙන් විශේෂ පරීක්‍ෂණයක්‌ සිදුකරනවා. ඒ සඳහා ටික කාලයක්‌ ගත වෙනවා. ඒකයි තවමත් මේ මියගිය කාන්තාවගේ මෘත දේහය අපට ලංකාවට ගෙන්න ගන්න බැරි වුණේ.

පසුගිය 13 වැනිදා මේ පිළිබඳව සොයා බලන්න අපි නිලධාරියෙක්‌ව ඩුබායි බලා යෑව්වා. එහිදී අපිට දැගන්න ලැබුණා. පරීක්‍ෂණ කටයුතුවලින් 90% ක්‌ පමණ දැන් අවසන් කියලා. එම නිසා ඉදිරි දින කිහිපය තුළදී මෙම මෘත දේහය ගෙන්න ගන්න පුළුවන් වේවි.

දැන් සියල්ල සිදුවී හමාරය. ඇත්ත හෝ නැත්ත විය හැකි කතා පමණක්‌ සෝමලතාගේ පවුලේ උදවියට ලැබෙමින් පවතී. එහෙත් ඔවුනට දැන් අවශ්‍යව ඇත්තේ සෝමලතාගේ දේහය විනා අදාළ බලධාරීන් ගේ ඇඟ බේරා ගැනීමේ උත්තර නොවන බව අපද අවධාරණය කරනු කැමැත්තෙමි.

ගයාන් සමරසිංහ

http://www.divaina.com/2014/08/17/feature08.html

 

6682+.  සල්ලාල ඊජිප්තු ලෙබ්බේ නිසා හිරබත් කන සියඹලාණ්‌ඩුවේ අනුෂා දිසානායක.

Jul 20, 2014

ලෙබනන් හිර ගෙදර විඳවන අනූෂාය
මහ උන් සැළකුවේ ඇය හට මෙලෙසාය

අනුෂා දිසානායක මේ වනවිට ඉන්නේ ලෙබනන්වල ගැටුම් සහිත කලාපයක පිහිටා ඇති ටි්‍රපෝලි හිරගෙදරය. ඇය සිරගත වන්නේ 2010 දීය. ඒ මිනීමැරුම් චෝදනාවකට ලක්‌වීමෙන්ය. ඇය ගැන දිවයිනට කියන්නේ ලෙබනන් මානව හිමිකම් මධ්‍යස්‌ථානයේ නීති අංශයය. ඒ කතාව අසන්නට පෙර අප අපේ රටේ අනුෂා දිසානායක ගැන තොතුරු සොයාගතයුතුව තිබිණි. සියඹලාණ්‌ඩුවේ පිහිටි ඇගේ නිවස සොයාගෙන දිවයින මාධ්‍යවේදී මාපා තිලකසූරිය යන්නේ ඇයට වී ඇති නින්දාසහගත අවනඩුවේ ස්‌වරූපයේ එක්‌ පැත්තක්‌ කියන්නටය. මුලින්ම අප සටහන් කරන්නේ යාපා තිලකසූරියට අනුෂාගේ දෙමව්පියන් හා සොයුරු සොයුරියන් කී කතාවය.

අනුෂා දිසානායක

ඇය සියඹලාණ්‌ඩුව අම්පාර පාරේ පදිංචිකාරියකි. එක්‌ දරු මවකි. හත්දෙනකුගෙන් යුතු දුගී පවුලක තෙවැනියා අනුෂාය. ඇගේ පියා පෙදරේරුවෙකි. ගමේ ඉස්‌කෝලෙන් සාමාන්‍ය පෙළ හදාරන අනුෂා විසි වයස්‌ පිරෙන්නට පෙරම කොළඹ ගාර්මන්ට්‌ එකක රැකියාවට යන්නීය. එතැනදී හ`දුනාගත් දඹුල්ල ප්‍රදේශයේ තරුණයෙක්‌ හා විවාහ වන්නීය. එතැන්සිට ඇයගේ පවුලේ ඇත්තන් අපට කී කතාව මෙසේය.

“අනුෂා විවාහ වුණේ දඹුල්ල පැත්තෙ කෙනෙක්‌ එක්‌ක. එයාට දුව ලැබුණේ 2000 අවුරුද්දෙ. දරුවා ලැබිලා ටික දවසකින් එයා රට ගියා. ගිහින් අවුරුදු තුනක්‌ ඉ`දලා ආවා. ආපහු ගෙදර තියෙන ආර්ථික තත්ත්වය උඩ එයා දරුවා ඉස්‌කෝලෙ යන වයස ආවාම ලෙබනන් යන්න ලෑස්‌ති උනා. ඒ වෙනකොට මේ අනුෂයි මහත්තයයි අතරෙ සම්බන්ධය දෙදරලා තිබුණා. එයා අයෙත් 2006 අවුරුද්දෙ ලෙබනන් රටට ගියා.”

“මෙහෙම ගිහින් අවුරුදු තුනක්‌ ගියා. අනුෂා ගෙදරට කතා කරලා කිවුවා අනේ දැන්නම් ඉන්න හරි අමාරුයි. පුළුවන්නම් මාව ලංකාවට ගෙන්න ගන්න කියලා. ඒ වෙනකොට 2009 අවුරුද්දෙ සැප්තැම්බර් මාසෙ. අපි මේ ගැන කියන්න කොළඹ ආවා. ඇවිත් විදේශසේවා නියුක්‌ති කාර්යාංශයට පැමිණිලි කළා. ජනාධිපතිතුමාට ලිව්වා. රංජන් රාමනායක මහත්තයා ඒ වෙනකොට මැදපෙරදිග දුක්‌ වි`දින කාන්තාවො ගැන කතා කරමින් හිටිය නිසා එතුමටත් ගිහින් මේ ගැන කිව්වා. ජනාධිපති ලේකම් කාර්යාලයෙන් උත්තරයක්‌ ආවා මේ ගැන ක්‍රියාකරන්න තොරතුරු මදි කියලා. විදේශසේවා නියුක්‌ති කාර්යාංශයෙන් වචනයක්‌වත් කිව්වෙ නෑ.”

අනුෂාගේ බාල සොයුරා අප හා කතා කළේය. “අපි අක්‌කව ගෙන්න ගන්න වලිකෑවෙ 2009 සැප්තැම්බර් ඉ`දලා. අම්මලා තාත්තලා ඒ වෙනුවෙන් නොගිය තැනක්‌ නෑ. විදේශසේවා නියුක්‌ති කාර්යාංශය අපි කියන එකට කන් දුන්නෙ නෑ. අක්‌කව ගෙන්න ගන්න බැරිඋනා. අන්තිමට අක්‌කා මිනීමරුවෙක්‌ උනා.”

තවත් විශේෂ ප්‍රශ්නයක්‌ ඔවුන්ගෙන් ඇසිය යුතුව තිබිණි.

“අනුෂා ලෙබනන් පොලිස්‌ අත්අඩංගුවට පත්වනවිට ලෙබනන් තානාපති කාර්යාලයට භාරදුන් එයාගෙ රත්තරං බඩුයි සල්ලියි ගෙදර අයට හම්බු උනාද?.”

“මොන බඩුද මහත්තයො… මහත්තයලා කියනකම් අපි ඒ ගැන කිසිදෙයක්‌ දන්නෙ නෑ…” ඔවුහු අප සමග කීහ.

සිවු වසරක්‌ සිරගෙදර සිටි ඇයගේ නඩුව වසරකට පසු පසුගිය ජූලි 01 දා ලෙබනනයේ බාබ්දා උසාවියේදී ඇසිණි. එහිදී ඇයව ලෙබනන් ශ්‍රී ලංකා තානාපති රංජිත් ගුණරත්නට හමුවිය. පසුගිය සතියේ තානාපතිවරයකුගේ දිනපොත තීරය ලියන ලෙබනන් තානාපති රංජිත් ගුණරත්න ලියා තිබුණේ ඇය තානාපති මහත්වරුන්ට භාරදුන් රන් භාණ්‌ඩ හා මුදල් ගෙදරට ලැබුණාදැයි ඇය තවම නෙදන්නා බවයි.

මේ අතර අපට ලෙබනන් මානව හිමිකම් මධ්‍යස්‌ථානයේ අනුෂා දිසානායකගේ සිද්ධිය පිළිබ`ද කටයුතු කරන නිලධාරිනියක්‌ සම්බන්ධ කරගැනීමට අවස්‌ථාව ලැබෙන්නේය. ඇය දීර්ඝ ලෙස මේ සිද්ධිය ගැන කතාකරන්නීය. ඇය වෙනුවෙන් පෙනී සිටින නීතිඥවරිය එම ආයතනයේම හස්‌නා අබ්දුල් රෙදා ය. මේ සමස්‌තය ගැන අප කියනවාට වඩා එම මානව හිමිකම් නිලධාරිනියගේ දෘෂ්ටියෙන් විමසීම වටින්නේය. මේ සිදුවීම පිළිබ`ද ඇය කියනා කතාව පදනම් කරගෙන මේ ලිපිය මෙතැන් සිට පෙළගැසෙන්නේ එබැවිනි.

අනුෂා දිසානායක ලෙබනන් ජාතික මානව හිමිකම් නිලධාරිනියකගේ ඇසින්

දිනය ජුලි පළමුවැනිදාය. අනුෂා දිසානායක නමැති මිනීමැරම් චෝදනාවට ලක්‌වී සිටිනා ශ්‍රී ලාංකික කාන්තාවගේ නඩුව විභාගයට පත්වන්නේ එදිනය. විදේශයකදී මේ නොදියුණු නූගත් මිනිසුන්ගේ දුක්‌ත ඉරණම අප කම්පනයට පත් කරවන්නේය.

ඇත්තම කියනවානම් ලෙබනනය තුළ ශ්‍රී ලාංකිකයින් අතපල්ලෙන් වැටුණු කාලකණ්‌ණින්ය. ඒ කාලකණ්‌ණිකමේ ප්‍රමාණය ඔවුන්ගේ තානාපති කාර්යාල වලින් පිළිබිඹු වන්නේය. ලෙබනනයේ ටි්‍රපොලි සිරගෙදර පුරා සිවු වසරක්‌ නඩු නැතිව සිරවී සිටින මේ කාන්තාවගේ නඩුව වසරකට පසු යළිත් කැ`දවා තිබුණේ ජූනි මස 20 වැනිදාය. ඒ බව ලෙබනනයේ මානව හිමිකම් මධ්‍යස්‌ථාන පාර්ශවයෙන් මම තානාපති කාර්යාලයට දැනුම් දුන්ණෙමි. තමන්ගේ රටේ දුක්‌ත තත්ත්වයට පත් මේ කාන්තාවට පිහිටවනු තබා ඔවුන් ඇය වෙනුවෙන් භාෂා පරිවර්තකයෙක්‌ ඉදිරිපත් කිරීමට සූදානම් නොවූයේය. එබැවින් යළිත් වරක්‌ මම ලෙබනනයේ ශ්‍රී ලංකා තානාපතිවරයාව සෘජුවම දුරකථනයෙන් සම්බන්ධ කරගතිමි. මා කලින් ඇමතූ ශ්‍රී ලංකා තානාපති කාර්යාලයේ කම්කරු නිලධාරියා භාෂා පරිවර්තකයන් ලබා දෙනවා තබා නඩුව සම්බන්ධව තානාපතිවරයාව දැනුවත් කර තිබුණේවත් නැත. ඇයගේ නඩුව නැවත අද (ජූලි 31) නැවත කැ`දවන විට භාෂා පරිවර්තක ලෙස පැමිණ සිටින්නේ ශ්‍රී ලංකා තානාපති වරයාය. මෙහි අරුත කුමක්‌දැයි නොවැටහෙතත් මේ ආගමනය මා පුදුමයට පත්කර තිබුණේය.

අපේ කාර්යාලයේ ඇති දත්ත වලට අනුව මේ මොහොත වනවිට ශ්‍රී ලාංකික කාන්තාවෝ අටදෙනෙක්‌ ලෙබනනයේ සිරක`දවුරු වල සිරබත් කමින් සිටිති. මා අභියස සිටින්නේ එවැනි එක්‌ කාන්තාවකි. ඇය අනුෂා දිසානායකය. ලංකාවේ ඈත දුෂ්කර ගමක සිට ජීවිතය ගොඩනගාගන්නට ලෙබනනයට පැමිණි ඇයට ජීවිතය වැරදී තිබිණි. සහමුලින්ම වැරදී තිබිණි. ඇය 2006 වසරේදී ලෙබනනයට එන්නේ එක්‌ දරු මවක්‌ ලෙසය. සැමියා විසින් හැරදමා ගිය හුදකලා ගැහැනියක ලෙසය.

මනුෂ්‍ය සම්බන්ධතා වල ස්‌වරූපය රූල් ගසා කොටුකර පෙන්වාදිය හැකි නොවේ. මෙම කාන්තාව ජීවිතයෙන් හුදකලාවී පලා ආ තැනැත්තියකි. අවාසනාවකට මෙන් මේ ලෙන්ගතුකම හීන රටේදී ස්‌වකීය තානාපති කාර්යාලයෙන්ද අත්හැර දමන ඇය රැකවරණය සොයන්නේ සල්ලාල ඊජිප්තු ජාතික පිරිමියෙකුගෙනි. ඇය කියන පරිදි ඇය මේ තත්ත්වයට ඇදවැටෙන්නේත් තානාපති නිලධාරීන් නිසාය. ගුවන් බලපත්‍රය හා වීසා රහිතව සිටි ඇය තානාපති කාර්යාලයට රැකවරණය පතා ගිය පසු ඇයව ලංකාවට යවන පොරොන්දුව මත ර`දවාගෙන සිට ලිංගික අල්ලස්‌ද රැගෙන ඇයව මහමග දමා යන්නේ තානාපති නිලධාරීන්ය.

ඇයම පවසන පරිදි රැකවරණ ලබාදෙන්නට ඉදිරිපත් වූ මේ සල්ලාල පුරුෂයා ඇය සමග සහවාසයේ යෙදෙමින්ම තවත් ශ්‍රී ලාංකික කාන්තාවක්‌ ඇයගේම නිවහනට රැගෙන එන්නේය. ඇය උපයන මුදල් කොල්ල කන්නේය. ඇයට දරුණු ලෙස පහර දෙන්නේය. එක්‌ අවස්‌ථාවක ඇය ආහාර පිළියෙල කරමින් සිටියදී ඔහු පැමිණ ඇයට පහරදී පුච්චන්නට හදන්නේය. මේ පිරිමියා මිය යන්නේ ඒ අවස්‌ථාවේ ඇය හා පොර බැදීමේදී ඇය අත වූ පිහිය ඇනීමෙනි. පිහි පහරකින් බරපතළ තුවාල ලබන මේ පුද්ගලයා පසුව මිය යන්නේය.

මේ මරණයේ යුක්‌තිය පසි`දලීම රටේ අධිකරණය සතු කාර්යයකි. එහෙත් ඊට මෙපිටින් මහා මානුෂික යථාර්ථයක්‌ සහිත කතාවක්‌ තිබේ. මේ මොහොත වනවිට ඇය ජීවිතාපේක්‌ෂාවන් හැරදමා ඇත්තීය. බි`දවැටුණු මානසිකත්වයකින් පසුවන මේ ගැහැනිය සිරගෙදරදී සිය දිවි හානි කරගනු ඇතැයි යන බියමුසු හැ`ගීම මා තිගස්‌වයි. මා මුලින් දකිනා අවස්‌ථාවේ අනුෂා දිසානායක සැබැවින්ම ප්‍රසන්න පෙනුමක්‌ සහිත ගැහැනියකි. එහෙත් මේ වනවිට ඇය වැහැරී ගොස්‌ය.

ඇය සිරගත වන්නේ 2010 වසරේදීය. පුරා වසර හතරක්‌ තිස්‌සේ ඇය ගැටුම් පවතිනා ප්‍රදේශයක ඇති ටි්‍රපෝලි සිරගෙදර සිරබත් කන්නීය. ඇයගේ රට ඇය වෙනුවෙන් ඒ වකවානුව තුළ සිදුකළයුතු මානුෂික උපකාර සිදුකර නොතිබිණි. තානාපති කාර්යාලයේ මේ මන්දගාමී හැසිරීමත් සමග ඇය තවත් අවුරුදු හතරක්‌වත් නඩුව ඇසෙන තෙක්‌ මේ නිරයේ ලගිනු ඇත. ඉන්පසුව පැමිණෙන්නේ ද`ඩුවම් කාලයයි.

ඇයගේ කතාව අසන විට අපට හිතෙන්නේ ඇය මේ නිරයෙන් බේරා ගැනීමට ශ්‍රී ලංකා තානාපති කාර්යලයට හැකිව තිබුණු බවය. ලෝකයේ තානාපතිවරු ස්‌වකීය වැසියන් පිළිබ`දව හැසිරෙන ආකාරය දෙස බලන විට මේ සිදුව ඇත්තේ මොනතරම් අශික්‌ෂිත පාවාදීමක්‌ දැයි මට සිතේ. අනුෂා දිසානායක විසින් ලිතව ඉදිරිපත් කර ඇති ආකාරයටත් ඇය අපට තොරතුරු ඉදිරිපත් කළ ආකාරයටත් ඇගේ පාර්ශවයේ කතාව මෙසේය.

“මම ඒ වෙනකොට වැඩකරපු ගෙදර මහා කරදර තැනක්‌. මං ගොඩක්‌ ප්‍රශ්න වලට මුහුණ දීලා හිටියෙ. කෙරෙන හිරිහැර දරාගන්න බැරිඋනා. මට ඕන උනා ලංකාවට එන්න. ගෙදරටත් මේ කතාව කියලා මං කිවුවා පුළුවන්නම් මාව ලංකාවට ගෙන්න ගන්න කියලා. මං ගෙදරින් පැනලා ආපු නිසා මට පොතයි වීසා යි තිබුණෙ නෑ. මං තානාපති කාර්යාලයට ගිහින් බැගෑපත් වෙලා කිව්වා මට ලංකාවට යන්න ඕන. පොත හදලා දෙන්න කියලා. ඒත් ඒ ඉල්ලීම ඉටු උනේ නෑ. ඊට අවුරුද්දකට පස්‌සෙ මං ආයෙත් තානාපති කාර්යාලයට ගියා. ගිහින් කිව්වා අනේ මොනව හරි ක්‍රමයකින් මට ලංකාවට යන්න දෙන්න. මට මගෙ දරු පැටියා බලන්න ඕන කියලා. ඒත් අය කිසිම උත්තරයක්‌ දුන්නේ නෑ.”

“ඒත් මේ කාලෙ මට දැනගන්න ලැබුණා යුද්දයත් එක්‌ක වීසා නැති කට්‌ටිය ලංකාවට යවනවා කියලා. ඒ දැනගත්තු ගමන්ම මම තානාපති කාර්යාලයට ගියා. ඔවුන් මට කිව්වා දිනයක්‌ ටෙලිෙµdaන් කරලා දන්වන්නම් කියලා. හරියටම මාසෙකට පස්‌සෙ මේ තානාපති කාර්යාලයෙන් මට කතා කරලා කිව්වා දැන් හරි යන්න ලෑස්‌ති වෙලා එන්න කියලා. මං එදා උදෙන්ම ගිහින් දවල් එකොළහ වෙනකම් තානාපති කාර්යාලයේ හිටියා. ඒත් මගෙත් එක්‌ක යන්න ඉන්න කට්‌ටිය ආවෙ නෑ කියලා මට ආපහු යන්න කිව්වා. මං ඉකි ගහලා ඇ`ඩුවා. ඒ අය මාව දවස්‌ දෙකක්‌ නවත්වා ගත්තා. පස්‌සෙ තානාපති කාර්යාලයේ වෑන් එකෙන් මාව මගට ගිහින් බැස්‌සුවා. මේ කාලකණ්‌ණි සිද්ධිය වුණේ ඊට පස්‌සෙ.”

ඇය ඊජිප්තු ජාතිකයාගේ රැකවරණය සොයා යන්නේ ඉන් පසුවය. එම සල්ලාල පුරුෂයා ඇය අතින් මැරුම් කන්නේ ඉන් පසුවය. මේ මිනීමැරුම් සිද්ධියෙන් පසු අනුෂා සිය කතාව කියන්නට ලෙබනනයේ ශ්‍රී ලංකා තානාපති කාර්යාලයට යන්නීය. තානාපති නිලධාරීන් මුලින්ම ඇයට කියන්නේ ඇය පොලිසියට භාරදෙන බවය. සිරගෙදර ඉන්නට නොහැකි බව කී විට ඔවුන් ඇය දෙදිනක්‌ තානාපති කාර්යාලයේ රැ`දවුම් නිවාසයේ නවතා ගන්නේය. අනතුරුව පුළුවන් ආකාරයකට සැ`ගවී සිටින ලෙස කියමින් පිටත් කර හරින්නේය. පසු දිනෙක තානාපති කාර්යාලයට පැමිණෙන ඇය තානාපතිවරයා හමුවන්නීය.

එහිදී ඇයගේ රන් භාණ්‌ඩත් ඇය උපයා ගත් ඩොලර් හත්දාහත් තානාපති කාර්යාලයේ එකවට සිටි කම්කරු උපදේශකවරයෙක්‌ විසින් භාර ගන්නේය. ඔහු සමග සිටින්නේ දූෂිත තවත් දූෂිත නිලධාරියෙකි. (ඔහු අතින් සිදුවන දූෂිත අපරාධවලට වරදකරුවී පසු කලෙක හේ ලංකාවට ගෙන්වාගෙන තිබිණි.) ඇය අපට කියන ආකාරයට අනතුරුව මේ නිලධාරීන් ලංකාවට ඇය පිටත් කිරීමේ පොරොන්දුව පිට ලිංගික අල්ලස්‌ද ලබා ගන්නේය. පසුව ලංකාවට යවන්නට පැමිණෙන්න කියන්නේය. පැමිණි පසු යළිත් පිටත්කර යවා ඇය සැ`ගවී සිටි නිවස පිළිබ`ද ඔත්තුව ලෙබනන් පොලිසියට දී ඇයව පාවා දෙන්නේය.

මේ මිනිසුන් ජීවිත අභිමානයක්‌ නැතිව හැමදාම අපේ රටවල වහල් සේවයේ යෙදෙන්නේ ඇයිදැයි මම දැන් වටහාගෙන සිටිමි. මේ ඔවුන්ගේ මවු රටවල වගකීම් රහිත නොදියුණු ස්‌වරූපයය. මා හමුවේ ඉන්නේ උපන් රටේ තානාපති කාර්යාලයට රැකවරණය පතා පැමිණි විට එම තානාපති නිලධාරීන් විසින් දූෂණය කරනු ලදුව උපයාගත් සියලු සේසත කොල්ලකා විජාතිකයන්ට පාවා දෙනු ලැබූ ඒ අසරණ අනුෂාය. මේ මොහොත වනවිට ඇය සම්බන්ධ එකදු ලිපිගොනුවක්‌ තානාපති කාර්යාලයේ වෙත්දැයි නොදනිමි. ඒ සොරමුල අනුෂා සම්බන්ධ සියලු සාධක විනාශ කර දමා ඇති අයුරු තානාපති කාර්යාලයෙන් ඇසෙන කතා වලින්ම තේරුම් ගත හැකිය.

ඇය අල්ලාගත්තාට පසු ඇගේ රටේ කිසිවෙක්‌ ඇය ගැන සොයා නොබැලූහ. ඇය වෙනුවෙන් යමක්‌ කළා නම් ඒ ලෙබනනයේ මානව හිමිකම් මධ්‍යස්‌ථානයේ අපය. සිරගතවනවිට සිටි ඇයට ඇගේ යොවුන් දියණිය ගැන කියමින් ඇය හ`ඩා වැටෙන්නීය. අපට ඇය ගැන දුකය. ගෝත්‍රිකත්වයෙන් නොමිදුණ ඇය ඉපදුණ රට ගැන දුකය. ඒ රටෙන් නිෂ්පාදනය වන අනූෂලා හෙටත් මේ රටවල ඉ`දුල් කන්නට අපනයනය කරනු ඇත.

(ලෙබනන් මානවහිමිකම් මධ්‍යස්‌ථානයේ නීති උපදේශිකා හස්‌නා අබ්ඩල් රෙදා සහ නීති අංශ නිලධාරීන් ලබාදුන් තොරතුරු ඇසුරින් සැකසිණි.)

පසු සටහන

වර්ෂ 2011 ජුලි මසදී තමාට වූ අවනඩුව පිළිබ`ද ඇය විසින් ලිත සංදේශයක්‌ ජනාධිපතිවරයා වෙත යොමු කර තිබිණි. එම ලිපියට පිළිතුරු ලෙස ජනාධිපති ජ්‍යෙෂ්ඨ සහකාර ලේකම් මේධා බෙම්මුල්ල විසින් CS/1/11/51/31510 දරන ලිපියෙන් දන්වා ඇත්තේ අවශ්‍ය ඉදිරි පියවර ගැනීම ස`දහා විදේශ රැකියා ප්‍රවර්ධන හා සුභසාධන අමාත්‍යංශයේ ලේකම්වරයා වෙත යොමුකරන ලද බවය. එම ආයතනය විසින් අවශ්‍ය කටයුතු කරනු ලබනු ඇති බවත් ඇය දන්වා තිබේ.

සකස්‌ කළේ
ජානක ලියනආරච්චි
ඡායාරූප – මාපා තිලකසූරිය

http://www.divaina.com/2014/07/20/feature15.html

6674+.  රාගම නිලුකා දමයන්ති.

Jun 05, 2014

 


නිවෙස තනාගන්න සෞදි ගිය
“නිලුකා” ඝාතනය කළා යෑයි සැක!

ස්‌වාමිපුරුෂයා සහ දියණිය ආබාධිත තත්ත්වයේ

‘රජයෙන් සාධාරණය ඉටුකරන්න’

ක¹න විශේෂ – රුක්‌මන් පින්තු

2013 වර්ෂයේ දෙසැම්බර් මස ගෘහ සේවිකාවක්‌ ලෙස සෞදි රාජ්‍ය බලා ගිය අංක 40 ලේක්‌ සයිඩ් වත්ත බටුවත්ත රාගම පදිංචිව සිටි නිලුකා දමයන්ති (34) නමැති කාන්තාව පසුගිය පෙබරවාරි මස 24 වැනි දින සැක සහිත ලෙස මියගිය බවට සෞදි රාජ්‍යයේ සිට නිවැසියන්ට තොරතුරු ලැබී තිබිණි. එම මියගිය කාන්තාවගේ මෘත දේහය මාස හතරකට පසු ගුවන් මගින් ඊයේ (4 වැනිදා) සවස ශ්‍රී ලංකාවට ගෙන එන ලදී. නිලුකා දමයන්තිගේ පවුලේ අය පවසන්නේ ඇය සේවය කළ නිවසේ අයිතිකාර කාන්තාව කෲර ලෙස පහර දෙන බවට නිලුකා දුරකථනය ඔස්‌සේ සෞදි සිට තමන්ට දැනුම් දුන් බවයි. සෞදි රාජ්‍යයේදී පහර කෑමට ලක්‌ව ඇය ඝාතනය වූ බවට නිලුකාගේ පවුලේ අය සැක කරති. තම නිවස සම්පූර්ණ කර ගැනීමට විදේශගත වූ නිලුකා දමයන්තිගේ ස්‌වාමිපුරුෂයා හා දියණිය ආබාධිත තත්ත්වයේ පසුවන අතර ඇය වෙනුවෙන් ස්‌වාමිපුරුෂයාට හා දරු දෙදෙනාට සාධාරණයක්‌ ශ්‍රී ලංකා රජය ඉටුකරනු අතැයි ඔවුහු බලාපොරොත්තු වෙති.

http://www.divaina.com/2014/06/05/news28.html

 

6673+.  ඉරණවිල ඩබ්ලිව්. අමිතා කුමාරි.

May 24, 2014

සෞදි ගෘහ සේවිකාවකගේ තවත් අනුවේදනීය කතාවක්‌
බාබ මගේ කට ඇරවලා
බෙහෙත් බීපං කියා වස වර්ගයක්‌ පෙව්වා
– සෞදියේ සිට ලංකාවට එවූ අමිතා කුමාරි කියයි

මාස කීපයකට ඉහතදී ගෘහ සේවිකාවක්‌ වශයෙන් සෞදි අරාබිය කරාගිය විසිනව හැවිරිදි හැඩකාර දෙදරු මවක්‌ වන ඩබ්ලිව්. අමිතා කුමාරිට ඒ රටේ බාබ විසින් වසවර්ගයක්‌ පොවා රෝහල් ගතකර මාස එකහමාරකට පසුව ශ්‍රී ලංකාවට එවා ඇත. මේ වනවිට ඇය ආහාර ලබාගන්නේ කටින් නම් නොව උදරයට සවිකරගත් පුනීලයකිනි. දියර ආහාරවලින් පමණක්‌ දිවි රැකගන්න ඇය දැනට මාස 3 ක සිට වගකිවයුතු කිසිවෙකු මේ දක්‌වා ඇයගැන සොයා බැලීමට හෝ ප්‍රතිකාරයක්‌ ලබාදීමට ඉදිරිපත් වී නැත. නාත්තන්ඩිය ආසනයට අයත් ඉරණවිල ප්‍රදේශය ඇය උපන් බිමයි. එම ප්‍රදේශයේම පදිංචිව සිටින සුළු ධීවර රැකියාවක්‌ කරන ෙ-. ඒ. චාලක සුජීව පෙරේරා සමග 2001 වර්ෂයේදී විවාහවී වයස අවු. 12 ක හා 6 ක දරුවන් දෙදෙනකුද සිටී. තම ස්‌වාමි පුරුෂයාගේ එදිනෙදා ධීවර රැකියාව දිනෙන් දිනම අභාවයට යාම නිසා තම දරුවන් දෙදෙනාගේ අනාගතය සරුකර ගැනීම සඳහා කතිකාවකින් පසු අමිතා කුමාරි කොළඹ ප්‍රදේශයේ පිළිගත් විදේශ රැකියා ආයතනයකින් පසුගිය 2013 මැයි මස 20 වෙනි දින සවුදි අරාබියේ රියාද් නගරය බලා පිටත්ව ගියේ තම දූ දරුවන් සහ ආදරණීය සැමියාත් සමග සතුටින් කල්ගත කිරීමට අවශ්‍ය රන් කහවනු සොයාය.

එහෙත් දෛවය ඇයට සහ එම දරු පවුලටම සරදම් කර ඇති ආකාරය ඇය දිවයිනට මෙසේ කීවාය. එදා 2013 මැයි මාසේ 20 වැනිදා උදේ පාන්දර මාව කටුනායක ගුවන් තොටුපළින් ඇරලලා දුවයි, පුතයි මහත්තයයි ගෙදර ගියා. පැය කීපයකින් ගුවන් තොටුපළේදීම මාව අරගන්න බාබ කෙනෙක්‌ ආවා. එදා රෑ ඒ මිනිහගේ නිවසේ මට නවාතැන්දීල පසුවදා පාන්දරම මගේ පාස්‌පෝට්‌ එකයි විස්‌තර ලියනු කොලයකුයි එක්‌ක බසයකට ගොඩකළා. 22 වැනිදා සවස අරාන්වලට ආවම එහෙදිත් බාබ කෙනෙක්‌ තමයි මාව අරගෙන ගියේ.

පැය කීපයක්‌ නිදාගන්න කියල මට දහයට විතර ඇහැරවල කන්න බොන්න දුන්නා. ළමයි 10 දෙනකු එහේ හිටියා. රෙදි සෝදන්න, උයන්න, ළමයි බලාගන්න දුන්නා. මාසයක්‌ යද්දි මට ටෙලිෙµdaන් කරන්න දෙන්න බැහැ කීවා. මාස 3 ක්‌ම යනකම් පඩි නොදී හිටියා මම රණ්‌ඩුකරල සල්ලි ටිකක්‌ ඉල්ලගෙන දරුවෝ දෙන්නට එව්වා. ඊට පස්‌සේ මාස 6 ක්‌ යනකං කිසිම ගනුදෙනුවක්‌ කතා කරන්න දෙන්නේ නැහැ. මට නිතරම මාම ගහනවා. ඊට පස්‌සේ මට දුක වැඩිකමට මම නොකා නොබී සති 3 ක්‌ම හිටියා වැඩ කළේ නැහැ. ගෑනි මට හොඳටම ගහල මාව මරණවා කීවා. ඊට පස්‌සේ මම සිහි නැතිවෙලා වැටුණා. බබා මගේ කට ඇරල බේත් බීපං කියල වස වගයක්‌ පෙව්වා කට පිච්චුණා. පසුව මාව රෝහලට ගෙනියන ගමං කීවා මොකුත් බීවේ නැහැ කියපං කියල. දොස්‌තරලා ඇහුවත් මම කීවෙ නැහැ බයට. පසුව මම මාසයක්‌ රෝහලේ නැවතී ප්‍රතිකාර අරගෙන මමා මාව බලන්න ආපුවාම යන්න ඕනා කීවා මට සේලයින් ගහලම එයාපෝට්‌ එකට ගෙනත් දැම්මා. ඒ රටේදී මම හිටියේ පාලු නගරයක මට දුක කියන්නවත් කෝල් එකක්‌ ගන්නවත් එළියට යන්න දුන්නේ නැහැ.

මම ගෙදරට එනවා කියලා දැන්නුවේ ඒ රෝහලේ හිටිය ලංකාවේ අක්‌ක කෙනෙක්‌. මගේ මහත්තය කෙළින්ම මාව රාගම ඉස්‌පිරිතාලෙට ඇතුළු කළා. එහෙදී මට විශේෂ පරීක්‌ෂණ කීපයක්‌ම කරල මාස එකහමාරක්‌ම ආහාරයක්‌ නැතිව සේලයින්වලින් හිටියේ. පසුව මාව සැත්කමකට අරගෙන ආහාර ලබාදෙන්න බඩ පලල මේ මල්ල දැම්මා එදා ඉඳල මම ජීවත්වුණේ මේ වගේ දියර ආහාර වර්ග වලින්. මට හරි ආසයි කටින් වතුර ටිකක්‌ බොන්න ඒත් ඒක මගේ වෙලාව වෙන්න ඇති.

තව සැත්කම් කරන්න ඕනලු ඒකට මගේ ශරීරය දුර්වලයි කීවා. මගේ මහත්තයයි දරුවෝ දෙන්නයි හරිම අසරණවෙලා මාව දැක්‌කම දුකෙන් බලාගෙන ඉන්නේ. මම එයාලගේ අම්මද කියලවත් හඳුනන්න බැරිව වගේ මට විදේශ සේවා නියුක්‌ති කාර්යාලයෙන්වත් තවම නිසි පියවරක්‌ අරගෙන නැහැ.

ඇයගේ නැන්දනිය සැමියගේ මව වන මාලනී මෙන්ඩිස්‌ “මේ දරුවා එදා විදේශ රැකියාවකට ගියේ පුතාගේ රැකියාවත් ඒ තරමට ආදායම් නැති නිසා. දරුවො දෙන්නට උගන්නන්නත් මේ නිවස ටිකක්‌ එළියට හදාගන්නත් ඕන නිසයි අපේ ලැබීම මෙහෙම වුණේ කොහොමද? මේ දරුවා සනීප කරගන්න අපි නොකරන දෙයක්‌ නැහැ. මාස ගණනකින් ආහාරයක්‌ නැතිව මේ දරුව අඳුනගන්න බැරි තරමට දුර්වල වෙලා. අපිට තවම කිසිම කෙනෙක්‌ගෙන් සහනයක්‌ ලැබිල නැහැ.

මගේ මනුස්‌සයා දරුවාගේ තාත්තත් මේ වේදනාව ඉවසාගන්න බැරිවම පසුගිය මාසෙ මියගියා. එයත් අසනීපයෙන් හිටියේ. ඒ මදිවට ලේලිගේ අසනීපයේ බරපතළකම දැකලම තමයි එයාගේ හුස්‌ම ගියේ.

තව සති කීපයකින් මේ දරුවව සැත්කමකට භාජනය කරන්න තියෙනවා රාගම රෝහලේ. එයාව හලාවත ඉඳල මොන ක්‍රමයකින්වත් එක්‌ක යන්න බැහැ. වාහනයක්‌ නැතිව වාහනයකට රුපියල් හත්දහකටත් වැඩිය යනවා. කෝච්චියෙ ගිහින් පඩිපෙළවල් නැගල යන්න බැහැ. කොහොමහරි දරුවව සුවකරගන්නත් ඕනෑ.”

ජායාරූප සටහන – මාදම්පේ, කමල් ප්‍රියංකර

http://www.divaina.com/2014/05/24/provin01.html

 

6672+.  සෙවනගල ප්‍රියංකා කුමාරි.

Apr 07, 2014

 

අසරණ වූ දරු දෙදෙනා සසුනට පූජා කරයි
රට ගිය බිරිඳ ගෙන්වා දෙන්නැයි සැමියා රජයට ආයාචනා කරයි

උඩවලව -එච්.එස්‌. අබේරත්න

සෙවනගල ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්‌ඨාසයේ බෝගහහන්දිය ගමේ ජීවත්වන පවුලකි. ඔවුනට අවු. 9 වයසැති කවිෂ්ක රූපසිංහ හා අවු. 5 වයසැති ප්‍රවිෂ්ක හෂාන් රූපසිංහ නමින් දරු දෙදෙනෙකි. සරත්ගේ බිරිඳ එච්. පී. ප්‍රියංකා කුමාරිය. (අවු. 32) සරත් රූපසිංහ සිවිල් ආරක්‌ෂක භටයෙක්‌ ලෙස රැකියාව කර නිවසට පැමිණ මිතුරකු සමග යතුරුපැදියෙන් ගමනක්‌ යද්දී යතුරු පැදිය වෑන් රථයක ගැටී සරත්ගේ පාදයකට හානි වී රෝගාතුර විය.

මාස ගණනක්‌ රත්නපුර මහ රෝහලේ ප්‍රතිකාර ලැබුවද සුවයක්‌ නොලැබුණි. මේ නිසා සරත්ට රැකියාවද අහිමි විය. රැකියා ස්‌ථානයෙන් ලැබූ මුදල් සියල්ල ද කකුලේ ආබාධයට වැය විය. ජීවත්වීමට ක්‍රමයක්‌ නැති කම නිසාම සිය බිරිඳ මිතුරකුගේ උපකාරයෙන් ඒජන්සියක මාර්ගයෙන් විදෙස්‌ රැකියාවක්‌ සඳහා සවුදි ආරාබියට 2013 දී පිටත් කර හරින ලදී. ඒ ආසන්න දිනවලදී දුරකථනයෙන් කතා කර ඇති ඇය මුදල් සුළු ප්‍රමාණයක්‌ද ඒවා ඇත.

මේ වන විට මාස අටක පමණ කාලයක සිට එසේ කතා කරන්නේ හෝ මුදල් එවීමක්‌ සිදු කරන්නේ නැති බව සරත් පවසයි.

මේ අතර සෙවනගල රන්වැලිගම ශ්‍රී දක්‌ෂිණාරාම පුරාණ විහාරයේ දරු දෙදෙනා මහණ කරවීමට පියවර ගත්තේ ජීවත් කරවීමට හැකියාවක්‌ නොමැති නිසාය. පියාට සැලකීම හෝ අවශ්‍ය වියදම් කිරීමට අයකු නැති නිසා විහාරාධිපති පිළියන්දල මාකඳුරේ ගුණරතන හිමියන් පියා සිය විහාරස්‌ථානයේ නවත්වාගෙන ඇත. පියාට උවටැන් කරන්නේ තම පුතුන් දෙදෙනා වන සාමනේර හිsමිවරු දෙදෙනා විසිsනි. එය අන් අයට ආදර්ශයක්‌ බවත් විහාරාධිපති හිsමියෝ පවසති.

බිරිඳ ගෙන්වා ගැනීමට රෝගී සරත් රත්නපුර පිහිටි පළාත් විදේශ සේවා නියුක්‌ති කාර්යාංශයට අට වරක්‌ ගියත් මෙතෙක්‌ කිසිදු ඵලක්‌ ලැබී නැත. සරත් ජනාධිපතිවරයාගෙන් ඉල්ලා සිටින්නේ තම බිරිඳ හැකි ඉක්‌මනින් ගෙන්වා දීමට කටයුතු කරන ලෙසයි. බිරිඳගේ හිස බිත්තියේ හප්පා දඬුවම් කරන බවත් අතේ ඇඟිලි 4 ක්‌ දොරට තබා තදකර කඩා දමා ඇති බවත් බිරිඳ පැවසුවේ යෑයි සරත් . හඬා වැළපෙමින් කියයි. මෙහි ඇති සංවේදී බව නම් කුඩා හිමිවරු දෙදෙනා තම පියාව නාවා, කවන පොවන ආකාරය දුටුවන් ඕනෑම කෙනකුගේ දෙනෙත් කඳුලින් පිරෙන බවයි.

http://www.divaina.com/2014/04/07/news13.html

6671+.  බටුවත්ත දමයන්ති.

Feb 27, 2014


ඉසුරු සොයා සෞදි ගිය
දෙදරු මවට වෙච්ච දෙයක්‌!


මේ මරණය ගැන මට සැකයි:
සාධාරණ පරීක්‍ෂණයක්‌ පවත්වන්න

සැමියා හඬා වැළපෙමින් කියයි
දුව රට ගියේ ගේ හදාගන්නයි නිලූකාගේ පියා

කඳාන – රුක්‌මන් පිංතු, රිචඩ් ජී. සිල්වා – රාගම

නිලූකා දමයන්ති (34) දෙදරු මව පසුගිය දෙසැම්බර් මස ගණේමුල්ල ප්‍රදේශයේ බ්‍රොaකර්වරියක්‌ හරහා මරදාන ප්‍රදේශයේ ඒජන්සියක්‌ මාර්ගයෙන් සෞදි රාජ්‍ය බලා පිටත් වූයේ තම දරු දෙදෙනාගේ අධ්‍යාපන කටයුතුත් තම නිවසේ ඉදිකිරීමත් සාර්ථක කර ගැනීමේ අරමුණ ඇතිව වුවද පෙරේදා දහවල රාගම පොලිසියේ නිලධාරීන් දෙදෙනෙකු අංක 40 ලේක්‌සයිඩ්වත්ත බටුවත්ත රාගම පිහිටි නිලූකා දමයන්තිගේ නිවසට පැමිණ ඇය සෞදියේදී මියගොස්‌ ඇති බවට දැනුම් දීමත් සමඟ රාගම බටුවත්ත හා වල්පොල ජනතාව වැල නොකැඩී නිලූකා දමයන්තිගේ නිවසට ඇදී ආ අයුරු එම නිවසට ගිය අපට ද දැක ගන්නට ලැබිණි.

මෙම සැක සහිත මරණය පිළිබඳව අප වෙත අදහස්‌ දැක්‌වු මියගිය නිලූකා දමයන්තිගේ මව වන දිනිතා රත්නායක (53) මහත්මිය,

මගේ දුව පසුගිය දෙසැම්බර්Êමාසයේ රට ගියාට පසු එක සැරයක්‌ දුරකථනයෙන් මට කතා කළා. කතා කරලා කිව්වා කරදරයක්‌ නෑ හොඳින් ඉන්නවා ළමයි දෙන්නා බලාගෙන හොඳින් ඉන්න කියලා. නමුත් එයාගේ මහත්තයාගේ දුරකථනයට කතා කරලා කියලා තියෙන්නේ එයා වැඩ කරපු ගෙදර නෝනාගෙන් කරදරයි කියල. මම දුක්‌ වෙයි කියලා දුව මට ඇත්ත කිව්වේ නෑ. දුවව කාමරයක හිර කරලා හිටියා කියලා දැන ගන්න ලැබුණා. දුවට කිසි අසනීපයක්‌ තිබුණේ නෑ. මේක මිනී මැරුමක්‌ යෑයි පැවසුවාය.

සෞදි රාජ්‍යයේ දමාම් වල නිවසක ගෘහ සේවිකාවක්‌ ලෙස සේවය කළ නිලූකා දමයන්තිගේ ස්‌වාමිපුරුෂයා වූ රන්ජිත් සමරසිංහ මහතා

නිලූකා සෞදි ඉඳලා මට කතා කළා. ඒ වෙලාවේ කිව්වා ඉන්න ගෙදර නෝනා එක්‌ක කරදරයි කියලා. මම ගිහින් ඒජන්සියට කිව්වා. නිලූකාට එහෙ කරදරයි වෙන ගෙදරකට යවන්න කියලා ගෙදර නෝනා නිලූකාට ගහල කියලත් කිව්වා.

නිලූකා දමයන්තිගේ නිවස අසල නිලූකාගේ මිතුරියක්‌ වූ ඩබ්. ඩී, නිලන්ති (33) පැවසුවේ,

“නිලූකා රට යන කොට මගේ දුරකථන අංකය ඉල්ලා ගෙන ගියේ. මට කතා කරලා නිලූකා කිව්වා ගෙදර නෝනා අයන් එකෙන් අත් දෙකම පිච්චුවා කියලා. මේ මරණය විශාල සැකයක්‌” යෑයි පැවසුවාය.

නිලූකාගේ පියා වූ එච්. නිමල් මහතා පැවසුවේ,

“මගේ දුවට අසනීපයක්‌ තිබුණේ නෑ. මේක ඝාතනයක්‌. මම ශ්‍රී ලංකා ආණ්‌ඩුවෙන් ඉල්ලන්නේ නැවත මරණ පරීක්‍ෂණයක්‌ තියන්න කියලා. අපි අසරණයි. නිලූකාගේ ලොකු දුවට ශ්‍රව්‍ය ආබාධයකුත් තියෙනවා. ගේ හදන්න තමයි දුව රට ගියේ යෑයි පැවසුවේය. ශ්‍රී ලංකා සෞදි තානාපති කාර්යාලයෙන් විදේශ සේවා නියුක්‌ති කාර්යාංශයෙන්, ඒජන්සියෙන් සහයෝගය ලැබී නිලූකා දමයන්තිගේ දේහය ශ්‍රී ලංකාවට ඉක්‌මනින් ගෙනැවිත් මෙම මරණයට සාධාරණයක්‌ කරන ලෙස නිලූකාගේ ඥාතීහු ඉල්ලා සිටිති.

http://www.divaina.com/2014/02/27/provin02.html

6670+.  ගම්පොල   මානවඩුගේ ඉන්ද්‍රණි.

Feb 06, 2014


වසර 18 ක්‌ සෞදියේ දුක්‌ විඳින
අපේ අම්මා ගෙනත් දෙන්න දෙයියනේ…
අසරණ වූ දරුවන්ගෙන් ආයාචනයක්‌

ගම්පොල – සුරංග දිල්හාන්

ගෘහ සේවිකාවක්‌ ලෙස සෞදි අරාබියේ රැකියාවකට ගිය කාන්තාවක්‌ වැටුප් නොගෙවා හොර රහසේ සිරකර ගෙන අමානුෂික අයුරින් වසර 18 ක්‌ පුරා වැඩ ගනිමින් සිටියදී එයින් මිදී දැනට වසර 2 කට ආසන්න කාලයක්‌ රියාද් තානාපති කාර්යාලයේ සිටියත් මෙතෙක්‌ ඇය ලංකාවට ගෙන්වා ගැනීමට බලධාරීන් නිසි ලෙස කටයුතු නොකිරීම නිසා ඇය තවත් අසරණ භාවයට පත්ව රෝගීව සිටිතැයි ඇයගේ දරුවෝ කියා සිටිති.

තිදරු මවක වන මානවඩුගේ ඉන්ද්‍රdණි නමැති ඇය ගම්පොල ඇත්ගාල ප්‍රදේශයේ පදිංචිව සිටියදී 1995.11.19 දින සෞදි අරාබියේ ගෘහ සේවිකාවක්‌ ලෙස රැකියාවකට ගොස්‌ ඇති අතර එදින සිට ඇය පිළිබඳ කිසිම තොරතුරක්‌ නොමැති බව ඇගේ පුතෙකු වන අජන්ත මනෝජිත් පවසයි.

අම්මා සෞදි යන්න කලින් ඩුබායි, ලෙබනන් වගේ රටවල වැඩ කරන්න ගියා. මේ විදිහට මට අවුරුදු තුනක ඉඳලා අම්මා විදේශ රැකියාවලට ගියා. තාත්තාටත් අපටත් ස්‌ථිර රැකියා නොමැති නිසා තමයි අම්මා මේ විදිහට රට ගියේ, 95 දී අම්මා සෞදි ගියාට පස්‌සේ තොරතුරක්‌ නැති වුණා. මේ නිසා අපි අම්මාගේ අතුරුදන් වීම ගැන විදේශ සේවා එකට පැමිණිලි කළා. ඒකින් වැඩක්‌ වුණේ නැහැ.

දන්වන්න ඕනෑ හැම තැනටම කිව්වත් මේ අය කිව්වේ අම්මා ගැන තොරතුරක්‌ නෑ කියලයි.

පස්‌සේ අපි මේ විදිහට අවුරුදු 7-8 ක්‌ම අම්මා හෙව්වා. හැම තැනටම ණය වෙලා කොළඹ යනවා. විදේශ සේවා එකට යනවා. ඒත් වැඩක්‌ වුණේ නැහැ.

මේ විදිහට අවුරුදු 18 ක්‌ම ගියා. පස්‌සේ ඇත්ගාල පොලිස්‌ මුරපොළේ දැන්වීමක්‌ ගහලා තිබුණා අම්මා එරට තානාපති කාර්යාලයේ ඉන්නවා කියලා. පොලිසියේ මුරපොළේ ලොකු මහත්මයා වන ඉක්‌බාල් මහත්තයා මාර්ගයෙන් අපි අම්මාට කතා කළා. එතකොටයි අපි දැන ගත්තේ අම්මා නොවිඳිනා දුක්‌ විඳලා තියෙන බව.

අම්මා ඒ රටේ ගෙදරක හිරකරගෙන ඉන්න කොට ලංකාවේ එක්‌කෙනෙක්‌ දැකලා ඒ ගැන ක්‍රියා කරපු නිසයි එතැනින් බේරෙන්න පුළුවන් වෙලා තියෙන්නේ.

දැන් අවුරුදු 1 1/2 ක්‌ම අම්මා තානාපති කාර්යාලයේ ඉන්නවා. එයාගේ අවුරුදු 18 ක පඩි සල්ලිත් නෑ. විදේශ සේවා එකෙන් කියනවා සල්ලි එපා කියලා ලියුමක්‌ දෙනවානම් එයා ඉක්‌මනට එවන්න පුළුවන් කියලා. මෙච්චර කාලයක්‌ ගිහිල්ලත් අම්මා ගැන කටයුතු කරන්න කිසි කෙනෙක්‌ නැති නිසා එයා අද තවත් අසරණ වෙලා.

අජන්තගේ බිරිඳ වන ඉරේසා නෙළුම් කුමාරි(-

“අම්මාට අපි කෝල් කරාම එයා අපට විස්‌තරේ කීවා. එයාට හැමදාම ගෙවල් 3 ක වැඩ කරන්න වෙලා. ඒ අයගේ බැටළු කොටුවලත් වැඩ කරන්න වෙලා. ඒ නිසා එයාගේ අත් කකුල් කුණුවෙලා තියෙන බවත් කීවා. රට ඉඳි කපන්නත් ඕනලු. ඒ වගේ බර වැඩ මෙයාගෙන් අරගෙන”.

“මේ විදිහට හිර කරගෙන වැඩ ගන්න කොට දවසක්‌ එතැනින් මෙයාට පැන යන්න පුළුවන් වෙලා. තානාපති කාර්යාලයට ඇවිත් ඒකේ හිටිය නිලධාරීන් වැඩි ගානකට ආයෙත් මෙයා හිටපු තැනටම දුන්නා කියලා අම්මා කීවා”.

අද අම්මගේ අවුරුදු 18 ක පඩි සල්ලිත් නෑ. එයා දැන් ලෙඩ වෙලා ඉන්නේ. කෝල් කරන කොට එයා කෑගහල අහනවා මට මැරෙන්න ඉඩ ඇරලා ඉන්නේ මාව ලංකාවට ගෙන්වා ගන්නේ නැද්ද කියලා. අපි ඉල්ලා සිටින්නේ අම්මට සාධාරණයක්‌ කරලා දැන්වත් එයා ලංකාවට ගෙන්වා දෙන්න කියලයි.

මේ සම්බන්ධයෙන් මෙම දරුවන් ජනාධිපතිවරයා, විදේශ සේවා ඇමැතිවරයාට හා ශ්‍රී ලංකා මානව හිමිකම් කොමිසමටද පැමිණිලි කරමින් ඇය ලංකාවට ගෙනවිත් දෙන ලෙස ඉල්ලා ඇත.

2012.11.29 දින විදේශ සේවා නියුක්‌ති කාර්යාංශය වෙත පැමිණිලි අංක FA/CONS/D1/12/233/CD/862/1211 මගින් පැමිණිලි කර ඇතත් මෙතෙක්‌ ඒ පිළිබඳව කිසිදු ක්‍රියාමාර්ගයක්‌ ගෙන නොමැති බවද මේ ලෙස දන්වා ඇත.

අප මේ පිළිබඳ විදේශ සේවා නියුක්‌ති කාර්යාංශයෙන් විමසීමේදී එහි නිලධාරීන් පවසා සිටියේ ඉන්ද්‍රdණි මහත්මියගේ හිඟ වැටුප් රැගෙන දීමට කටයුතු කරන නිසා ඇය ලංකාවට එවීමට පමා වන බවයි.

කෙසේ වෙතත් ඉන්ද්‍රdණි මහත්මියගේ දරුවන් පවසා සිටියේ වසර 18 ක්‌ පුරා තම මව ගැන විදේශ සේවා කාර්යාංශය කටයුතු නොකළා සේම ඇය හමුවී වසර 2 කට ආසන්න කාලයක්‌ ගත වුවත් අදටත් ඇය පිළිබඳව ඔවුන් නිසි ලෙස කටයුතු නොකිරීම නිසා ඇය ඉන් දුක්‌ විඳින බවයි.

http://www.divaina.com/2014/02/06/provin02.html

6669+. වැලිමඩ එන්. එම්. චන්ද්‍රිකා හා අනික් නිහඬ හලාල් ඝාතන 17.

Jan 28, 2014


කුවේට්‌වලදී ජීවිතයට සමුදුන්
එක්‌ දරු මවගේ මරණය අභිරහසක්‌

සැමියා සහ එකම පුතු සාධාරණ පරීක්‍ෂණයක්‌ ඉල්ලති

වැලිමඩ – අර්නි දඹදෙණිය

වැලිමඩ කැප්පෙටිපොල පෙල්ලිවින්න ගම්මානයේ එස්‌. ඒ. ආර්. බන්දුල කුමාර (40) හා එන්. එම්. චන්ද්‍රිකා නිශ්සංක යුවළ නාලක හරිත කුමාර (17) නම් එක්‌ පුත්‍රයකු පමණක්‌ සිටි පවුලකි.

එහෙත් එතරම් පවුල් බරක්‌ හෝ නොතිබුණද බන්දුල කුමාරගේ එළවළු ගොවිතැනින් ඔවුනට ආර්ථිකය සරිකර ගැනීමට අසීරු විය.

ඒ නිසාමදෝ නාලක හරිත කුමාරට යන්තම් වයස අවුරුදු තුනක්‌ පිරෙන විටම චන්ද්‍රිකා මැද පෙර දිග රන් කහවනු සොයා ගියාය.

මේ අයුරින් දෙවාරයක්‌ම යළි යළිත් මැද පෙර දිගට ගිය ඇය නිවසේ ඉතිරි වැඩ කොටසද නිම කිරීමේ බලාපොරොත්තුවෙන් තුන්වැනි වරටත් කුවේට්‌ බලා ගියේ පසුගිය මැයි මාසයේදීය.

එහෙත් චන්ද්‍රිකාගෙත් බන්දුල කුමාර ඇතුළු පවුලේ සැමගේ එම බලාපොරොත්තු සියල්ල සුළගේ පා කර හරිමින් චන්ද්‍රිකා පසුගිය 25 දින යළි නිවසට ආවේ පෙට්‌ටියක්‌ තුළ නිහඬ වෙමින්ය. මේ වන විටත් වැලිමඩ ප්‍රදේශයම කම්පාවට පත් කරනු ලැබූ මේ ශෝක ජනක පුවත පිටුපස විවිධ රාවයන් පැතිර යමින් තිබිණි.

කෙසේ වුවද එහි සත්‍ය අසත්‍යතාව දැන ගැනීමට 26 දින අප කැප්පෙටිපොල පෙල්ලි වින්න නම් දුෂ්කර ගම්මානයට ගියෙමු.

බන්දුල කුමාර හා චන්ද්‍රිකාගේ නිවසට ගොඩවන විටම ඔවුන් පෙර සිටි අබලන් නිවසද අපට දැකගත හැකි විය.

ඒ සමගම ඇය මැද පෙරදිග දහදිය වගුරුවා ඉපැයූ මුදලින් අඩක්‌ නිම කළ නව නිවසද විය.

කාගේ හෝ අවාසනාවකට මෙන් ඇය ඉදි කළ නිවසේ සියලු ඉදිකිරීම් නිම කිරීමට පෙර පවුලෙන් පමණක්‌ නොව මෙලොවින්ද සමු ගෙන තිබුණාය.

චන්ද්‍රිකාගේ මේ අනපේක්‍ෂිත වියෝවීම පිළිබඳව බන්දුල කුමාර කීවේ,

මියගියේ බිරිඳයි. ඇය මීට පෙර දෙවතාවක්‌ම මැද පෙරදිග ගිහිල්ලා මේ නිවස හදන්න පටන් ගත්තා.

අර තියෙන්නේ අපි ඉස්‌සර හිටපු අබලන් නිවසයි. නිවසේ වැඩ කරගන්න තමයි මේ තුන් වැනි වතාවටත් කුවේට්‌වලට ගියේ.

කොළඹ භාග්‍යා කියන එජන්සිය මගින් තමයි මෙවර පසුගිය මැයි මාසයේදී ගියේ.

මෙවර නම් ගියදා ඉඳලම ඇය කථා කරල කීවේ මීට පෙර සිටි ඩුබායි ලෙබනන් වගේ නොවෙයි කුවේට්‌වල හරි කරදරයි කියලයි. මියගිය චන්ද්‍රිකාගේ එකම පුත් එස්‌. ඒ. ආර්. නාලක හරිත කුමාර (17) ශෝකබරව කියා සිටියේ,

අම්මාට මෙහෙම දෙයක්‌ වෙයි කියලා අපි හීනෙකින්වත් හිතුවේ නැහැ. දෙවියනේ අපේ අම්මා ගහක්‌ ගලක්‌ වගේ හොඳට හිටියා.

අම්මා රට ගිහින් මුදල් එවන්නේ මගේ නමටයි. මෙවරත් ගේ හදන්න තමයි රට ගියේ. පසුගිය 09 වැනිදා කතා කරලා කිව්වා බැංකුවට උගස්‌ තියපු රත්තරං බඩු ටික බේරගන්න සල්ලි එවනවා කියලා.

කොහොම හරි අම්මා මාස හතකින් අපිට මුදල් එව්වේ නැහැ. මෙවරත් මුදල් එවනවා කියලා සති දෙකක්‌ ගියේ නැහැ. අම්මා නැති වුණා කිව්වා.

අම්මට සිටින තැන්වලින් කරදරයි කියලා ඒ රටේ විදේශ රැකියා ආයතනයට කිව්වහම ඒ ගොල්ලො එක වරම දුරකථනය විසන්ධි කරනවා.

අපේ අම්මාට සිදු වූ අපරාධයට හේතුව අපිට දැනගන්න අයිතියක්‌ තිබෙනවා. මෙහිදී චන්ද්‍රිකාගේ සැමියාගේ වැඩිමහල් සොයුරියන් වූ බොගහකුඹුර බිබිලිගමුවේ එස්‌. ඒ. ආර්. බිසො මැණිකේ (47), මොනරාගල ඇතිමලේ එස්‌. ඒ. ආර්. බණ්‌ඩාර මැණිකේ (45) වැඩිමහල් සොයුරන් වූ එස්‌. ඒ. ආර්. ගුණදාස (68) හා සැමියාගේ පියා එස්‌. ඒ. ආර්. විඡේරත්න (60) යන අය කියා සිටියේ,

මේ මරණය ගැන අපිට හරිහැටි දැනගන්නට අවස්‌ථාව අහිමි කරලා තිබීම අසාධාරණයක්‌.

මේ සිරුර භාර දෙන අවස්‌ථාවේදී තවත් එවැනි සිරුරු 17 ක්‌ එවලා තිබූ බව කියනවා. මේවා සත්‍ය හෝ අසත්‍යද කියලා දන්නේ නැහැ.

කොහොම වුණත් මේ පිටරට නිවසේ මියගිය අය සමග ආරවුල් කරගත්ත කාන්තාව ගැන හොයලා බලන්න ඕනේ. මීට පසුවවත් මේවා සිදු නොවන්න මේ වගේ අකල් මරණ සිදු නොවන්න වගබලාගන්න ඕනෑ. වගකිව යුතු අය නිහඬව ඉන්නේ ඇයි? කියලයි අපි අහන්නේ. ඔවුන්ගේ කථාවලද සත්‍යතාවයක්‌ ඇති බව අපටද වැටහිණ.

http://www.divaina.com/2014/01/28/provin03.html

6651+. පුත්තලම කේ. එම්. ක්‍රිෂාන්ති

Dec 10, 2013


විදේශ සේවා නියුක්‌ති
කාර්යාංශයේ කඳුළු ගඟක්‌
සෞදි ගිය බිරිඳ
ගෙන්වා දෙන්නැයි
සැමියා වස බොයි

ශිරාන් රණසිංහ සහ ඇන්ටන් ප්‍රනාන්දු

සෞදි අරාබියාවේ රැකියාවකට ගිය බිරිඳ ආපසු ගෙනැවිත් දෙන්නැයි ඉල්ලමින් ශ්‍රී ලංකා විදේශ සේවා නියුක්‌ති කාර්යාංශයට ඊයේ (10 වැනිදා) පැමිණි සිව්දරු පියකු කාර්යාංශය ඇතුළතදීම වස පානය කිරීමෙන් පසු රෝහල්ගත කරනු ලැබිණි.

මෙසේ වස පානය කර ඇත්තේ පුත්තලම හතේ කණුව ප්‍රදේශයේ පදිංචි ඉන්දික ප්‍රසාද් නමැති හතළිස්‌ හැවිරිදි අයෙකි.

මීට මාස හතකට පෙරාතුව කේ. එම්. ක්‍රිෂාන්ති (32) නමැති ඔහුගේ බිරිඳ අනුරාධපුර රැකියා ඒජන්සියක මාර්ගයෙන් සෞදි අරාබියට ගොස්‌ තිබේ.

රට ගිය බිරිඳට හිරිහැර සිදුවන බැවින් ඇය මෙරටට ගෙනැවිත් දෙන්නැයි සැමියා අනුරාධපුර

රැකියා ඒජන්සියට ගොස්‌ ඉල්ලා ඇත. බිරිඳ යළි ගෙන්වා ගැනීමට රුපියල් තුන්ලක්‍ෂ පනස්‌දහසක්‌ ගෙවන ලෙස ඒජන්සිය පවසා ඇත.

පසුව දරුවන් හතරදෙනා සහ නැගණිය ද කැටුව මෙම පියා බත්තරමුල්ල කොස්‌වත්ත ශ්‍රී ලංකා විදේශ සේවා නියුක්‌ති කාර්යාංශයට පැමිණ බිරිඳ ගෙන්වා දෙන ලෙස හැඬූ කඳුළින් ඉල්ලා තිබේ.

කාර්යාංශයේ නිලධාරීන් විසින් පවතින නීති රීති හා අපහසුතාව පිළිබඳව කරුණු පහදා දීමෙන් පසුව ඉහළ මහලේ සිට පැමිණ මෙම පුද්ගලයා වයස අවුරුදු 17, 09, 07, 04 වයසේ පසුවන දරු හතරදෙනාගේ මුහුණු සිඹ ක්‍ෂණිකව කිසියම් වස වර්ගයක්‌ පානය කර තිබේ.

සිද්ධියෙන් පසුව කාර්යාංශයේ නිලධාරීන් විසින් ඉක්‌මනින්ම වස පානය කළ පුද්ගලයා කාර්යාංශයේ ගිලන් රථයකින් කොස්‌වත්ත රෝහලට ගෙන ගිය පසු වහාම කොළඹ ජාතික රෝහලට මාරු කර යවා තිබේ.

මෙම පුද්ගලයා කිසියම් පෙත්තක්‌ සමඟ භූමිතෙල් පානය කළ බව එම ස්‌ථානයේ සිටි පිරිස්‌ “දිවයින” ට කියා සිටියහ.

සිද්ධිය සැල වූ සැණින් ක්‍රියාත්මක වූ විදේශ රැකියා ප්‍රවර්ධන ඇමැති ඩිලාන් පෙරේරා මහතා කාර්යාංශයේ සභාපති අමල් සේනාලංකාධිකාර මහතාට කතා කර දරුවන් ආරක්‍ෂිතව ඔවුනගේ භාරකරුවන් වෙත යෑවීම සඳහා වාහනයක්‌ ලබා දී අවශ්‍ය පියවර ගන්නා ලෙසට උපදෙස්‌ දුන්නේය.

කොළඹ ජාතික රෝහලේ 55 වාට්‌ටුවේ ප්‍රතිකාර ලබන වස පානය කළ ඉන්දික ප්‍රසාද් මහතාගේ තත්ත්වය බරපතළ නැතැයි රෝහල් ප්‍රකාශකයෙක්‌ “දිවයින” ට පැවසීය.

http://www.divaina.com/2013/12/10/news01.html

6650+. වීරවිල ආර්. කුෂානි රන්දිකා

Nov 23, 2013


කුවේටයේදී අභිරහස්‌ ලෙස මියගිය ගෘහ සේවිකාවගේ හදවත බඩවැල් කොටසක්‌ අතුරුදන්
මීගමුව සමූහ – විමල් කීර්ති
කුවේටයේ ගෘහ සේවිකාවක්‌ ලෙස සේවය කළ 30 හැවිරිදි එක්‌ දරු මවක්‌ කුවේටයේ දී අභිරහස්‌ ලෙස මියගොස්‌ ඇති අතර ඇගේ සිරුර මවු බිමට රැගෙන ආ අවස්‌ථාවේ මීගමුව රෝහලේ ප්‍රධාන අධිකරණ වෛද්‍ය නිලධාරි විශේෂඥ වෛද්‍ය ඒ. දයාපාල මහතා විසින් සිදුකළ පශ්චාත් මරණ පරීක්‌ෂණයේදී එම ගෘහ සේවිකාවගේ සිරුරේ ඇගේ හදවත, හදවත කරා රුධිරය ගමන් ගන්නා ප්‍රධාන රුධිර වහන ධමනියක්‌ ඇගේ බඩවැල් වලින් කොටසක්‌ අතුරුදන්ව ඇති බව පශ්චාත් මරණ පරීක්‌ෂණයේදී අනාවරණය විය.
මෙලෙස අභිහරස්‌ ලෙස මරණයට පත්ව ඇත්තේ වීරවිල නවනගරයේ කුඩගම්මන කොට්‌ඨාස 8 හි පදිංචිව සිටි ආර්. කුෂානි රන්දිකා (30) නමැති එක්‌දරු මවකි. ඇය කුවේටයේදී මියගොස්‌ ඇත්තේ 2013 නොවැම්බර් මස 3 වැනි දිනදීය.
දැනට වසරකට පමණ ඉහත ඇය ගෘහසේවිකාවක්‌ වශයෙන් කුවේටය බලා ගොස්‌ ඇත. මෙම මරණ පරීක්‌ෂණය සිදු කළ මීගමුව හදිසි මරණ පරීක්‌ෂක සිරි ජයන්ත වික්‍රමරත්න මහතා මරණය සම්න්ධයෙන් විවෘත තීන්දුවක්‌ ලබා දෙන ලදී.

http://www.divaina.com/2013/11/23/news26.html

6649+. රඹුක්‌කන  සුභාෂිණී මනෝහාරි

Oct 26, 2013


වසර දෙකක්‌ තිස්‌සේ අතපය පුච්චලා මට දස වද දුන්නා – ඩුබායි ගිහින් හිස්‌ අතින් ගෙදර ආ මනෝහාරි ‘දිවයින’ට කියයි
රඹුක්‌කන – නිහාල් පුෂ්පකුමාර

අතරමඟ නතර වූ නිවස අසල මනෝහාරි හා දරුවා සහ මනෝහාරිගේ කකුල් දෙක පිළිස්‌සී තිබූ අයුරු.

ගේ හදාගන්න කියලයි රට ගියේ. නමුත් අවුරුදු දෙකකටත් වැඩි කාලයක්‌ දස වද විඳින්න වුණා. අතපය පිච්චුවා. වේවැල් පහර කොච්චර නම් කෑවාද කියලා මතක නෑ. මේ ඔක්‌කොම දුක්‌ විඳගෙන අවුරුදු දෙක ඉවර වෙනකල් ඉඳලා යන්න ඕනෑ කීවාම කාමරයකට දාලා දොර වහලා වේවැලෙන් ගැහුවා. කොහොම හරි අන්තිමට එන්න ටිකට්‌ එක දුන්නා. ඒත් මාස 7 ක පඩි දුන්නේ නෑ,
අන්තිමට මට එන්න වුණේ එදා යනකොට ගෙදරින් ඇඳගෙන ගිය ඇඳිවත පමණක්‌ උරුම කරගෙනයි. අඩු තරමින් සෙරෙප්පු දෙකක්‌වත් නැතිවයි, මම ගෙදර ආවේ. සමහරු එනකොට අතින් කටින් එල්ලගෙන විතරක්‌ නෙමෙයි නැවෙත් බඩු පෙට්‌ටි එවනවා. ඒත් මම ”සිලි සිලි” බෑග් එකක්‌වත් නැතිව අත් දෙක වන වනා ගෙදර ආවා යෑයි ඩුබායි රටේ වසර 2 කට අධික කාලයක්‌ ගෘහ සේවිකාවක ලෙස සේවය කර හිස්‌ අතින් නිවසට පැමිණි රඹුක්‌කන, මුවපිටියේ කපුරුකඩේ හන්දියේ පදිංචි එම්. ජී. සුභාෂිණී මනෝහාරි ජයතිලක (අවු. 23) මහත්මිය “දිවයින” හමුවේ පැවසුවාය.
මෙහිදී අදහස්‌ දැක්‌වූ ඇයගේ ස්‌වාමි පුරුෂයා වන එස්‌. සී. සංජීව උපුල් කුමාර මහතා
බිරිඳ රට ගියේ අපිට ගෙයක්‌ හදාගන්න ඕනෑ කියලයි. ඇය රට යන විට දුවට අවුරුදු එකහමාරයි. එදා ඉඳලා මම දරුවා බලාගෙන ගෙදර හිටියා. මට කීයක්‌ හරි හොයා ගන්න විදිහකුත් නෑ, බිරිඳ ඒ රටේ දුක්‌ විඳිනවා කියලා මම කුරුණෑගල ඇය රට යෑවූ ඒජන්සියට කීවා. නමුත් ඔවුන් ගණන් ගත්තේ නෑ, විදේශ රැකියා නියුක්‌ති කාර්යංශයට කීවා. ඒත් කිසි වැඩක්‌ වුණේ නෑ, අන්තිමට මාස 7 ක පඩියකුත් දීලා නෑ. ඒ මදිවාට බිරිඳගේ අතපය පුච්චලා වේවැල් පහර දීලා දුප්පත් අපි මේවා කාට කියන්නද? එක අතකට හිතෙනවා, පණ බේරගෙන එන්ඩ ලැබීමත් ඇති කියලා. මම බලධාරීන්ගෙන් ඉල්ලනවා අපිට වෙච්ච මේ අසාධාරණයට පිහිට වෙන්න කියලා.

http://www.divaina.com/2013/10/26/provin02.html

6648+. බෙන්තොට රේණුකා මල්කාන්ති

Oct 11, 2013


සෞදි ගිය තිදරු මවගේ මළ සිරුර මාස පහකට පසු ඥතීන්ට
බෙන්තොට – දර්ශන කරුණාරත්න, ඌරගස්‌මංහන්දිය විශේෂ – නිශ්ශංක සංජීව

සෞදි අරාබියේ ගෘහ සේවයේ නිරතවීමට ගිය තිදරු මවකගේ මළ සිරුර මාස 05 කට පසුව සිය ඥතීන් වෙත භාර දී තිබේ. 2013 මැයි මස සිදුවී ඇති බව කියන මෙම මරණය පිළිබඳව ඥතීන් පසු වූයේ දැඩි සැකයකිනි. මෙසේ මියගොස්‌ ඇත්තේ බෙන්තොට ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්‌ඨාසයේ සව්සිරි උයන, මිරිස්‌වත්ත ලිපිනයේ පදිංචිව සිටි දොඩම්ගොඩගේ රේණුකා මල්කාන්ති නමැති 27 හැවිරිදි තිදරු මවකි.


මෙම මියගිය කාන්තාව 2013 මැයි 12 දින සෞදි අරාබියාව බලා පිටත්ව ගොස්‌ ඇත. ඇය ගල්කිස්‌ස ප්‍රදේශයේ විදේශ රැකියා ආයතනයක ආධාරයෙන් මෙම ගෘහ සේවයට ගොස්‌ තිබේ. මියගිය රේණුකා මල්කාන්තිගේ සැමියා වන හල්තොටගේ ජයම්පති ප්‍රියදර්ශන (34) යන අය විසින් පවසා සිටි පරිදි සිය බිරිඳගේ මරණයට හේතුව සැක සහිතය. ඇය තම සැමියා වෙත මැයි මස 15 දා ලබා දුන් දුරකථන ඇමතුමට අනුව තමන් සේවය කරන නිවසේ දෙදෙනකු තමාට හිරිහැර කරන බවත් ඒ නිසා තමා ව කඩිනමින් ශ්‍රී ලංකාවට නැවත ගෙන්වා ගන්නා ලෙස ඉල්ලා තිබූ බව සඳහන් වේ.
ඇයගේ මරණය සම්බන්ධව සැක පවතින අතර මියගිය රේණුකා මල්කාන්තිගේ ඥතීන් වෙත ඔක්‌තෝබර් මස 10 දා පෙරවරුවේ මළ සිරුර භාරදී තිබේ. “දිවයින” මගින් 2013.05.30 දින මෙම පුවත වාර්තා කරන ලදී.

http://www.divaina.com/2013/10/11/provin08.html

6647+. ගලේවෙල සේපාලිකා සරෝජිනී

Oct 10, 2013


ජනපතිතුමනි, සරෝජනීට අත්වූ ඉරණම තවත් මවකට සිදු නොවන්න වග බලාගන්න                                                   කිරිමැටියේ කුසලානන්ද හිමි
මේ රටට විදේශ විනිමය ලබාදෙන දහස්‌ ගණනක්‌ විදේශ ගතවෙලා ඉන්නවා. මියගොස්‌ සිටි සරෝජිනීත් ඉන් එක්‌ අයෙක්‌. ඇය සිය සැමියා හා එකම පුංචි පුතාගේ ජීවිත සැපවත් කිරීමට මීට වසරකට පෙර සෞදි රටට ගියා. කිසියම් හේතුවකින් ඇය එහිදී මියගොස්‌ තිබෙනවා. එවැනි දිරිය මවක්‌ අකාලයේ මියයැම අභාග්‍යයක්‌. හෙට දින තවත් මවකට එවැනි සිද්ධීන් වීමට ඉඩ නොතබන ලෙසට මහා සංඝරත්නය ලෙස අපි ජනාධිපතිතුමාගෙන් ඉල්ලා සිටිනවා. පුංචි කනිෂ්කට මවකගේ සෙනෙහස අහිමිවෙලා. ඒ නිසා ගම්මුන්ගේ වගකීම ඔහුට මවක්‌ හා පියෙකු වීමයි. ඒක ලොකු පිනක්‌. අපි කාටත් සරෝජිනි අද යන ගමන වගේ ගමනක්‌ යන්නට වෙනවා. ඒ නිසා අපේ යුතුකම හා වගකීම විය යුත්තේ ඇයට පින් පමුණුවා ලබන ආත්මයේ අකල් මරණයකට පත්වීම වැළැක්‌වීම” යෑයි බඹරගස්‌වැව විජය
ශ්‍රී ධම්මාරාමයේ විහාරාධිපති පූජ්‍ය කිරිමැටියේ කුසලානන්ද හිමියෝ පැවසූහ.
උන්වහන්සේ එසේ ප්‍රකාශ කළේ මීට මාස හතරකට පමණ පෙර සෞදියේ දී හදිසි අනතුරකින් මියගිය ගලේවෙල, බඹරගස්‌වැව, හීන්නපිටියාය පදිංචිව සිටි සේපාලිකා සරෝජිනී (35) නමැති අයගේ අවසන් කටයුතු සඳහා වැඩම වීමෙන් අනතුරුව පසුගිය 4 දා පැවැති අවමංගල්‍ය උත්සවයේ දීය.
පසුගිය 2012.07.18 වැනිදා සේපාලිකා සරෝජිනී යන අය සිය ආදරණීය සැමියා හා මොරගොල්ල මැදි විදුහලේ 2 වසරේ ඉගෙනුම ලබන කනිෂ්ක නෙත්සර බණ්‌ඩාර (7) තනිකර සෞදියේ රියාද් නගරයට රැකියාවකට ගියේ ඉසුරුමත් අනාගතයකට සිහින දකිමින්ය. නමුත් පසුගිය ජුනි 13 වැනිදා ලැබුණ කනගාටුදායක පුවතකින් ඇගේ සැමියාගේ හා පුංචි පුතුගේ සිහින මාලිගා බිඳ වැටිණි. ඇය පිළිස්‌සී මියගොස්‌ ඇති බවට ඔවුන්ට තොරතුරු ලැබිණ. නමුත් පසුගිය 3 වැනිදා දක්‌වා ඇගේ මළසිරුරු මෙරටට ගෙන්වා ගැනීමට සැමියා වන ආර්. එච්. ජයතිස්‌ස බණ්‌ඩාරට නොහැකි විය. අවසානයේ දී “දිවයින” ඇතුළු මුද්‍රිත මාධ්‍ය කිහිපයක්‌ මගින් සිද්ධිය අනාවරණය කිරීමෙන් පසු පසුගිය තුන්වැනිදා සරෝජිනීගේ මෘත දේහය සීල් කළ පෙට්‌ටියකින් ලංකාවට ගෙන්වා ගැනීමට හැකිවිය. එහිදී මාධ්‍යවලින් සිදුව මෙහෙය ගැන අවමංගල්‍ය උත්සවයේ දී පැවැත්වූ කතාවලදී පැසසුමට ලක්‌විය.
එහිදී ඉබි හාමිනේගම ශ්‍රී බෝධිමළු විහාරයේ විහාරාධිකාරී පූජ්‍ය කැකිරියේ හිමියෝද අනුශාසනාවක්‌ කළ අතර මධ්‍යම පළාත් සභා මන්ත්‍රී සංජීව කවිරත්න (එජාප) මහතා ඇතුළු කීප දෙනෙක්‌ කතා කළහ.
මෙවැනි අවස්‌ථාවකදී විදේශ සේවා නියුක්‌ති කාර්යාංශයේ නියෝජනය කරමින් කිසිම නියෝජිතයකු නොපැමිණීම හා සරෝජිනී මියගිය අයුරු අනාවරණය නොවීම රහසක්‌ වීම ගැන රැස්‌ව සිටි බොහෝ පිරිසකගේ කතාබහට ලක්‌වී තිබිණි.
පසුගිය 4 වැනි දින මළහිරු පතිත වෙද්දී සේපාලිකා සරෝජිනි බඹරගස්‌වැව පොදු සුසාන භූමිය වෙත සීල් කළ පෙට්‌ටියකින් පිය මැන්නේ සිය සැමියා ඇතුළු ඥතීන්ගේ කර මතිනි. ඒ හීන්නපිටියාය ඇතුළු අවට ගම්වාසීන් විශාල පිරිසක්‌ හඬවමින්ය.

ගලේවෙල විශේෂ

http://www.divaina.com/2013/10/10/news18.html

6646+. තලාව අජන්තා හේරත්

July 23, 2013


සයිප්‍රසයේ දී ඝාතනයට ලක්‌වූ අම්මාගේ දේහය ගෙන්වා දෙන්න දරුවෝ ඉල්ලති                                                                            තඹුත්තේගම – සී. එම්. ආරියපාල                                                 
සයිප්‍රසයේ ගෘහ සේවයට ගොස්‌ වෙඩි තැබීමකින් ඝාතනයට ලක්‌වූ තලාව සුමුදුගම පදිංචිකාරියක වූ අජන්තා හේරත් (41) මහත්මියගේ මෘත දේහය ඉක්‌මනින් ගෙන්වා දෙන ලෙස ඇගේ දරුවෝ බලධාරීන් ගෙන් ඉල්ලා සිටිති.
ඇයට වෙඩි තැබූ හාම්පුතාද වෙඩි තබා ගෙන ඇතැයි ද වාර්තා වී තිබේ.
ඇගේ මරණය පිළිබඳව විදේශ කටයුතු අමාත්‍යාංශය තලාව පොලිසිය හරහා ඇයගේ පවුලේ සාමාජිකයන්ට දැනුම් දී තිබේ.
කිහිපවිටක්‌ විදේශගතව ගෘහ සේවයේ යෙදුණු මේ කාන්තාව ශ්‍රී ලංකාවට පැමිණ නැවත සයිප්‍රසයට ගොස්‌ අවුරුද්දකුයි මාස 9 ක්‌ වන බවත් ඥතීහු කියති. සයිප්‍රසයේ මුලින්ම සේවය කළ නිවසේදී හරිහැටි වැටුප් නොලැබුණ නිසා වෙනත් නිවසකට සේවයට යන බව ඇය තම ඥතීන්ට දුරකථනයෙන් දැනුම් දී තිබේ.
අලුත් නිවසකට පසුගිය 17 වැනිදා ගොස්‌ ඇති ඇය පසුව දුරකථනයෙන් ඇමැතුම්දී නොමැති බව ඥතීහු පවසති.

http://www.divaina.com/2013/07/23/news05.html

6645+. නිකවැරටිය රේණුකා බණ්‌ඩාර මැණිකේ

July 22, 2013


නිකවැරටියේ දෙදරු මවට කුවේටයේදී ඉඳිකටු ගිල්ලවා දස වද දී ගෙදර එවයි
මාදම්පේ – කමල් ප්‍රියංකර
ශ්‍රී ලාංකික කාන්තාවකට කුවේට්‌ රටේදී ඉඳිකටු ගිල්ලවා මාස ගණනාවක්‌ නිරාහාරව කාමරයක දමා විවිධ වද හිංසා පමුණුවා යළි දිවයිනට එවා ඇත.
ආණමඩුව තම්මැන්නාගම ප්‍රදේශයේ තම දියණියගේ නිවසේ ප්‍රතිකාර ලබමින් සිටින ඇය 40 හැවිරිදි ඇලපාත හල්මිල්ලවැව නිකවැරටිය ප්‍රදේශයේ දෙදරු මවක වන එච්. එම්. රේණුකා බණ්‌ඩාර මැණිකේය.
මෙරට ඒජන්සිකරුවකු විසින් කෑම හා රසකැවිලි සෑදීමට දන්නා බවට ව්‍යාජ ලියකියවිලි සකසා කුවේටයේ නිවසක භාරකරුවකුට තමා භාරදුන් බව රේණුකා මහත්මිය කියයි. එම නිවසේදී තමා සෑදීමට නොදන්නා කෑම සෑදීමට අණකළ විට ඒවා කළ නොහැකි බව පැවසූ පසු නොයෙක්‌ වද හිංසා සිදුකරමින් තමාට පහර දුන් බව ඇය පවසයි. පසුව ඇය නිවසේ දුරකථනයෙන් ශ්‍රී ලංකාවේ තම දියණියට කතා කර මේ කරදර පැවසූ පසු නැවත කතා කිරීමට බැරිවීමට යෑයි පවසා එම නිවසේ හාම්පුතා ඉඳිකටු අහුරක්‌ ගෙන ජලයේ දමා බලහත්කාරයෙන් ඇයට ගිල්ලවා ඇත.
තමාට කුවේටයේදී විඳින්නට සිදු වූ දුක්‌ගැහැට පිළිබඳව රේණුකා මහත්මිය “දිවයින” ට මෙසේ පැවසුවාය.
“කුරුණෑගල විදේශ රැකියා ඒජන්සියකින් ගෘහ සේවිකාවක්‌ ලෙස 2013.1.11 දින කුවේට්‌ රටේ ජහරා නගරයට ගියා. එහේ ඒජන්සියෙන් කීවා පිරිසිදු කරන්නියක්‌ ලෙස නිවසක රැකියාවක්‌ තිබෙන බව. පසුව මාව එම නිවස හිමිකරු රැගෙන ගියා.
කෑම වර්ග, රසකැවිලි හදන්න දුන්නත් මම දැනගෙන හිටියේ නැහැ. ඊට පස්‌සේ නොයෙක්‌ වද හිංසා කරමින් එම නිවස හිමිකරු මාව කාමරයට දැම්මා. දවසටම කන්න දුන්නේ එක රොටියක්‌ විතරයි. හොරෙන් හරි එකක්‌ කෑවොත් සෙරෙප්පුවෙන් ගහනවා. මාස 4 ක්‌ මම නිවසට පණිවුඩයක්‌වත් යවාගන්න නැතිව දහදුක්‌ වින්දා.
දවසක්‌ මම ගෙදර ෆෝන් එකෙන් දුවට කතා කරලා මට සිදුවෙලා තිබෙන විපත කීවා. දුව ඒජන්සියට කීවාම එහෙන් ඒ ඒජන්සියට කතා කර මාවත් නිවස හිමිකරුත් ගෙන්නුවා. ඒ ඒජන්සියේදීම මට ඒ මිනිහා ගහලා මාව නැවත අරගෙන ආවා. ඊට පසු මම ඒජන්සියට ටෙලිෆෝන් කළා කියල මට වතුර වීදුරුවකට දමල ඉඳිකටු බලෙන් පෙව්වා. මට වෙන කරන්න කිසිම දෙයක්‌ තිබුණේ නැහැ.
මම රට ගියේ මගේ මහත්තය රට යන්න ගේයි ඉඩමයි උකස්‌ කරල පොලී ගෙවන්න නැතිව හිටියේ. මහත්තය ආපහු ආවා. ඒක නිසයි මම රට ගියේ.
ඒත් මම කබලෙන් ළිපට වැටුණා. පසුව මට නිතර ගහන්න පටන් ගත්තා. මම සිහි නැතිව වැටුණා. ඒ ගමන මාව පොලිසියට අරගෙන ගිහින්. ජුනි මාසේ 13 වැනිදා ලංකාවට එව්වා.
පසුව මාව රට යවපු ඒජන්සියට ගිහින් ඇත්ත කතාව කියපුවාම කුරුණෑගල රෝහලේ විශේෂඥ වෛද්‍යවරයකුගේ පෞද්ගලික රෝහලකින් එක්‌ස්‌රේ පරීක්‍ෂණයකට ලක්‌කළා. ඒ වෛද්‍ය වාර්තාවල කිසිවක්‌ නැති බව පවසා මාව එව්වත් මම කුලියාපිටිය රජයේ රෝහලින් පරීක්‍ෂණ කටයුතු සිදුකර ගත්තා. එහිදී ඉඳිකටු එකක්‌ විරේක මගින් ගත්තා. අනෙක්‌ කටු අරගන්න ඔපරේෂන් කරන්න ඕන බව කීවා.
දැනට මම කුලියාපිටිය රෝහලේ වෛද්‍ය සායනයට යනවා. විදේශ රැකියා නියුක්‌ති කාර්යාංශයෙන් මට රුපියල් පහළොස්‌දහසක්‌ ගෙව්වා. එච්චරයි. මට දැන් ගෙවල් දොරවල්වත් නැහැ. සියලු දේ අහිමිවෙලා අසරණවෙලා ඉන්නේ.

http://www.divaina.com/2013/07/22/news02.html

6644+. බෙන්තොට රේණුකා මල්කාන්ති

May 28, 2013


මරණය ගැන සැක සහිතයි
ජීවිතය ජයගන්න රටගිය රේණුකා
මරා එල්ලුවාදරෑ එල්ලී මැරුණාද!

දේහයවත් ගෙනවිත් දෙන්නැයි සැමියා ඉල්ලයි

නිශ්ශංක සංජීව – ඌරගස්‌මංහන්දිය විශේෂ, දර්ශන කරුණාරත්න – බෙන්තොට

අගහිඟකම් මැදින් තම දරුවන් තිදෙනාත් සැමියාත් සමග පුංචි පැල්පොතක ජීවත් වූ ඇය. දරුවන් වෙනුවෙන් මැවූ සිහින මාළිගාව ඉදිකරන්නට ඉසුරු සොයා ගිය ගමනක අවසන තම දරුවන් තිදෙනාත් සැමියාත් තනිකර නොයන ගමන් ගිය මවකගේ අනුවේදනීය කතාවක්‌ සව්සිරි උයන මිරිස්‌වත්ත බෙන්තොට ප්‍රදේශයෙන් ඉකුත්දා අපට අසන්නට ලැබිණි.

සැමියා කුලී වැඩ කරමින් හොයන මුදලින් තම කැදැල්ල කෙදිනකටත් ගොඩනැඟිය නොහැකි යෑයි ඇය කොතෙකුත් හිතන්නට ඇත. ඉකුත් 12 වැනි දින සවුදි අරාබියේ ගෘහ සේවය සඳහා රේණුකා මල්කාන්ති නමැති විසිහත් හැවිරිදි තිදරු මව පිටත්ව යන්නේ දහසකුත් සිහින ඉටුකර ගැනීමේ අරමුණ පෙරදැරි කරගෙනය. එහෙත් එම නිවසේ දින හතක්‌ වැනි කෙටි කාලයක්‌ සේවය කරමින් සිටියදී ඇය ජීවිතයෙන් සමුගෙන ඇත. ඇයගේ ජීවිතයේ අවසන් හුස්‌ම පොද වාතලයට මුසුවූයේ කෙසේදැයි අපි නොදනිමු. එහෙත් ඇයගේ මරණය ප්‍රශ්න රැසක්‌ ඉතිරිකර ඇති බව පමණක්‌ සටහන් තබමු.

අප මේ පිළිබඳව මියගොස්‌ ඇති රේණුකා මල්කාන්තිගේ ස්‌වාමිපුරුෂයා වන හල්තොටගේ ජයන්පති ප්‍රියදර්ශන (34) තොරතුරු විමසුවෙමු. මගේ බිරිඳ සවුදි රටේ ගෘහ සේවය සඳහා ගියේ. අපේ නැති බැරි කම නිසාමයි. පසුගිය 12 වැනිදා තමයි ගියේ ගියාට පස්‌සේ දවස්‌ හතරකට පස්‌සේ කතා කළා. ඒ කතා කරපු වෙලාවේ කිව්වේ වැඩකරන ගෙදර කරදරයි. ආපු දවසෙ ඉඳලම ගහනවා කියලා. පස්‌සේ මම බිරිඳව රට යවපු අක්‌කාව හම්බවෙන්න ගිහින් මේ සිද්ධිය කිව්වා. එයා බිරිඳ ගෘහ සේවය කරන ගෙදරට අරාබි භාෂාවෙන් කතා කළා. එයා කියුවේ එතන එහෙම ප්‍රශ්නයක්‌ නැහැ කියලා. ඒත් මම බිරිඳ කියුවේ කොහොම හරි වෙන ගෙදරකට එයාව මාරු කරලා දෙන්න නැත්නම් ලංකාවට ගෙන්න ගන්න කියලා. ඊට දවස්‌ තුනකට පස්‌සේ ඒ රට යවපු අක්‌කා මට පණිවිඩයක්‌ එවලා තිබුණා හෙට උදේම කොළඹ ඒජන්සියට යන්න ලෑස්‌තිවෙන්න කියලා. ඒ අනුව මම මාමා කෙනෙකුත් එක්‌ක ගියා. එතන ඒජන්සියෙ මහත්තයෙක්‌ මගෙන් ඇහුවා මේ අක්‌කා මොනවා හරි කිව්වා කියලා. මම නැහැ කියුවාම එයා කිව්වා මගේ බිරිඳ ගෘහ සේවය කළ ගෙදරදී ගෙළ වැලදාගෙන මැරිලා කියලා. මට හිතාගන්න බැරිව ගියා. මට හොඳටම විශ්වාසයි මගේ බිරිඳව ඒ අය මරල දාලා කියලා. මම මගේ දරුවො තුන්දෙනාත් එක්‌ක තනි වුණා. මම මේ දරුවො දාල රස්‌සාවකට යන්නත් බැහැ. මම ජනාධිපතිතුමාගෙන් ඉල්ලා සිටින්නේ මගේ දරුවන්ට අන්තිම වතාවට හරි අම්මව පෙන්නන්න හැකි ඉක්‌මනට මෘත දේහය ශරීරය ලංකාවට ගෙනත් දෙන්න කියලා. රේණුකා මල්කාන්තිගේ ස්‌වාමිපුරුෂයා සමග මෙම සිද්ධිය සම්බන්ධයෙන් තොරතුරු ලබා ගන්න ගිය සිය මාමා වන සමන් ශාන්ත 42 මහතාගෙන් තොරතුරු විමසුවෙමු. ඇත්තටම මම දන්නේ නැහැ මේ දරුවා රට ගිහින් කියලවත්. මෙම සිද්ධියෙන් පස්‌සේ තමයි මම එය දැනගත්තේ. මේ පවුලට දරුවන් තුන් දෙනෙක්‌ ඉන්නවා. කුඩාම දරුවගෙ වයස අවුරුද්දයි මාස හයයි. මේ දරුවව රට යවපු අය ඒ පිළිබඳව ටිකක්‌ හිතන්න තිබ්බා. ඒජන්සියෙ මහතවරු මරණය ගෙනත් දෙන්න ලක්‍ෂ තුනහමාරක්‌ ඉල්ලුවා. මේ අහිංසක මිනිස්‌සුන්ට එදා වේලවත් කන්න විදියක්‌ නැහැ. මම වගකිවයුතු නිලධාරීන්ගෙන් ඉතා ඕනෑ කමින් ඉල්ලා සිටින්නේ මේ දරුවන් තුන්දෙනා රැක ගන්න යම් සාධාරණයක්‌ ඉටුකරල දෙන්න කියලා.

හල්තොටගේ ජයම්පති ප්‍රියදර්ශන සහ රේණුකා මල් කාන්තිට දාව උපන් දරුවන් තිදෙනෙකි. එච්. මල්කි උදයාංගනී ඔවුන්ගේ වැඩමහල්ම දියණියයි. ඇයට වයස අවුරුදු 8 කි. දෙවැනි දරුවා එච්. දිනේෂ් සත්සරයි. බාලම පුතා. එච්. උමේෂ් දිල්ශාන් වයස අවුරුදු එකයි මාස 6 ක්‌ වෙන පුංචි සිඟිත්තෙකි. පුංචි උමේෂ් වෙනුවෙන් මල්කාන්තිට වැහැරුණු කිරිත් සඟවාගෙන දුර කතරක ගියේ දරිද්‍රතාවය නිසාමය. ජීවත් වන්නට මගක්‌ නොමැතිව පුංචි දරුවන් සමග ජීවිතය නැති කරගන්න මවුවරුන් ඉන්නා රටක රේණුකා මල්කාන්ති ගත් මග වැරදි යයි අප කිසිවෙකුටවත් කිව නොහැකිය. එහෙත් සමාජයේ යම් කතිකාවතක්‌ ගොඩනැඟිය යුතුය. එය ග්‍රාමීය මට්‌ටමෙන් ආරම්භ කළ යුතුය. ගෘහ සේවය සඳහා විදෙස්‌ ගත වන කාන්තාවන්ගේ අෙ¹aනා අප කොතෙකුත් අසා ඇත්තෙමු. ඒ පිළිබඳව යම් වැඩපිළිවෙළක්‌ නීතියක්‌ සැකසිය යුතුය. එසේ වූවානම් පුංචි පුතු උමේෂ් වෙනුවෙන් මල්කාන්තිට එරුණු කිරි මල්කාන්තිට කිසිදා සඟවා ගත නොහැකි යයි අප විශ්වාස කරන්නෙමු. රේණුකා මල්කාන්ති කෙසේ මරණයට පත්වූවාදැයි අප නොදනිමු. ඇය එල්ලිලා මැරුණාද මරලා එල්ලුවාද යන්න සොයා බැලීම වගකිව යුතු අයගේ වගකීමකි. රේණුකා මල්කාන්තිගේ මරණයෙන් මේ රටේ සුවහසක්‌ මව්වරුන්ට යම් දෙයක්‌ උකහා ගැනීමට ඇත්නම් පුංචි උමේෂ් වැනි දරුවන්ට යම් සාධාරණයක්‌ ඉටුවෙනු ඇතැයි අප අවසාන වශයෙන් විශ්වාස කරන්නෙමු.

http://www.divaina.com/2013/05/28/provin01.html

6643+. කරුවාතේ නාගේන්ද්‍රන් ගාන්දිමදී

May 28, 2013


ජෝර්දානයේ සේවය කළ මඩකලපුවේ
තරුණියක්‌ වෙඩි පහරකට ලක්‌ව මියයයි

ප්‍රභාත් විතාන, මඩකලපුව – මොහොමඩ් ගවුස්‌

ජෝර්දානයේ ගෘහ සේවයේ නිරතව සිටි මඩකලපුව වාලච්ෙච්න ප්‍රදේශයේ පදිංචි තරුණියක කාලයක්‌ තිස්‌සේ නිවෙස්‌ හිමියන්ගේ විවිධ වධහිංසාවලට ලක්‌වීමෙන් පසු වෙඩි පහරකට ලක්‌ව මියගොස්‌ තිබේ.

මඩකලපුව – වාලච්ෙච්න කරුවාතේ පදිංචිව සිටි නාගේන්ද්‍රන් ගාන්දිමදී නමැති 21 හැවිරිදි තරුණිය මෙසේ මියගොස්‌ ඇත.

ගෘහ සේවිකාවක ලෙස 2010.07.22 වැනිදා ජෝර්දානයට ගොස්‌ ඇති මියගිය නාගේන්ද්‍රන් ගාන්දිමදී දීර්ඝ කාලයක්‌ නිවෙස්‌ හිමියන්ගේ වධහිංසාවලට ලක්‌ව තිබෙන බවත් සේවය කළ නිවසේ හිමියන්ගේ උණුවතුර ප්‍රහාරයක්‌ මුහුණට වැදී රෝහල්ගතවී සිටි බවත් ඇයගේ මවුපියන් වෙත දුරකථන මගින් දැනුම්දී තිබේ.

මියගිය කාන්දිමදී වසර තුනක කාලයක්‌ ගෘහසේවයේ නියුතු වුවත් වසර එකහමාරක පමණ කාලයක වැටුපක්‌ ඇයට ගෙවා ඇති අතර නිවෙස්‌ හිමියන් විසින් ඇයට නිතරම පහරදී ඇති බව ඇය දුරකථන මගින් සිය මවට කියා ඇත.

ඇයගේ දේහය පෙරේදා (26 වැනිදා) ගුවන් මගින් මෙරටට රැගෙනවිත් ඇයගේ ඥාතීන්ට බාරදී ඇති අතර අවසන් කටයුතු ඊයේ (27 වැනිදා) සිදු කරන ලදී.

මේ පිළිබඳව විදේශ සේවා නියුක්‌ති කාර්යාංශයේ මාධ්‍ය ප්‍රකාශක මංගල රන්දෙණිය මහතාගෙන් කළ විමසීමකදී ජෝර්දානයේ සේවය කළ ගෘහසේවිකාවක වෙඩි තැබීමකින් මියගොස්‌ ඇති බවත් මේ පිළිබඳව ජෝර්දානයේ ශ්‍රී ලංකා තානාපති කාර්යායේ කන්සියුලර් අංශය මගින් එරටේ අදාළ ආයතන සම්බන්ධ කරගෙන පරීක්‍ෂණ පවත්වන බවත් පැවසීය.

http://www.divaina.com/2013/05/28/news08.html

6642+. කන්දේනුවර  කේ. ජී. මාලනී වයලට්‌

May 21, 2013


ඝාතනයට ලක්‌වූ සෞදි ගිය කතගේ
සිරුර මාස ගණනකට පසු ලැබිලා

සේවය කළ නිවසින් සිරුර ඉල්ලූ විට
ඔයාටයි දුවටයි මුදල් දෙන්නම් යෑයි සැමියාට කියලා

රත්තොට – එච්. රිචඩ් ද සිල්වා

තම පවුලේ ආර්ථික අපහසුතා මදකට හෝ අඩු කිරීමේ අරමුණින් සෞදි අරාබියට ගිය එක්‌දරු මවක්‌ කුරිරු ආකාරයට වද දී ඝාතනය කර සිරුර මාස ගණනාවකට පසු පෙට්‌ටියක බහා ඇගේ නිවසට එවීමේ ශෝකජනක පුවතක්‌ රත්තොට ප්‍රාදේශීය ලේකම් බල ප්‍රදේශයේ කන්දේනුවර ඒ ජනපදයෙන් වාර්තාවේ.

මෙම අවාසනාවන්ත ඉරණමට භාජන වී ඇත්තේ 2012.06.05 වන දින සවුදි අරාබිය බලා ගිය කන්දේනුවර පදිංචිව සිටි කේ. ජී. මාලනී වයලට්‌ නමැති 46 හැවිරිදි කාන්තාවකි.

කුරුණෑගල ප්‍රදේශයේ රැකියා ආයතනයක්‌ හරහා සෞදි අරාබියට ගිය ඇය මීට පෙර වසර 17 ක්‌ පමණ කුවේට්‌ ඩුබායි, සෞදි ලෙබනන් ආදී රටවල ගෘහ සේවය කළ තැනැත්තියකි.

මේ ගැන ඇගේ සැමියා වන කන්දේනුවර ඒ ජනපදයේ පදිංචි ඒ. ජී. සයිමන් මහතා මෙසේ පවසයි. මගේ බිරිඳ මෙවර රට ගියේ 2012.06.05 දා. ඊට පෙර හත් අට වතාවක්‌ම ඇය රට ගියා. එහෙම ගිය ඇය තුන්වතාවයි අපට කතා කළේ. ලියුම් එව්වේ නෑ. බොහොම කලබලෙන් කතා කළේ. අපේ එකම දුවට දරුවෙක්‌ ලැබෙන්නෙ ඉන්න නිසා මාස හයක්‌ ගියාම එනවා කීවා. අගෝස්‌තු වලින් පස්‌සේ කතා කළේම නෑ. ඒ නිසා අපි කුරුණෑගල ඒජන්සියට ගිහින් එයාව ගෙන්නලා දෙන්න කියලා කීප වතාවක්‌ම ඉල්ලුවා. ඒ අය සෞදියේ දුරකථන අංක කීපයක්‌ අපට දීලා ඒවාට කතා කළාම වැඩේ කරගන්න පුළුවන් කීවා. ඒ අංක බොරු ඒවා. මේ අතර තමා බිරිඳ මිය ගිය බව අපි දැනගත්තේ.

ඒ රටේම ඉන්න අපේ පළාතේ කාන්තාවක්‌ අපට ඒ ආරංචිය දුන්නේ. 2013.05.25 දා. අපි වහාම බිරිඳ සේවය කළ ගෙදරින් ඇහුවාම ඒ අය බිරිඳ 2012.12.06 මිය ගිය බවත් අසනීප නිසා එහෙම වුණ බවත් කීවා. අපි දේහය එවන්න කීවාම මැරුණු එක මොකටද ඔයලට අපි ඔයාටයි දුවටයි ජීවත්වෙන්න මුදලක්‌ දෙන්නම් කරදර කරන්න එපා කීවා. මේ කතාවෙන් අපට මරණය ගැන සැකයක්‌ ඇතිවුණා. අපි කොළඹ ගිහින් විදේශ කටයුතු අමාත්‍යාංශයට ඒක දැනුම් දුන්නා. ඊට අමතරව අපට මුලින්ම මේක කිව් කෙනාට කතා කරලා විස්‌තර අහපුවාම මගේ බිරිඳට ගහලා කපලා ඝාතනය කරලා ඊට පස්‌සේ ඈත කැලෑවක වළකට දාල කියලා ආරංචි බව කීවා. ඒ අනුව මට පේන්නේ මගේ බිරිඳ 2012 දෙසැම්බර් වලට කලින් ඝාතනය කර ඇති බ වයි. ඒකයි ඇගෙන් මාස තුනක්‌ පමණ කිසිම තොරතුරක්‌ නොලැබුණේ. අපි මාස කීපයක්‌ විදේශ සේවා එකට ඇවිදලා දේහය ගෙනාවේ. ඒජන්සියටත් දහපහළොස්‌ වතාවක්‌ ගියා. ඒ අය අපිව ගණන් ගත්තේවත් නෑ. දේහය ලංකාවට ගෙනාවා. මා බැලුවා. ඒකේ ඇස්‌ තිබ්බේ නෑ. මුහුණත් හරියට තිබ්බේ නෑ. කට කපල තිබ්බා. මුහුණ පුරා පිළිස්‌සුම් තුවාල තිබ්බා. පපු පෙදෙසේ විශාල වළක්‌ තමා තිබ්බේ. වෛද්‍ය වාර්තාවේ තියෙන්නෙ මොට්‌ට ආයුධයකින් පහරදීම හේතුවෙන් ඇතිවූ අභ්‍යන්තර ලේ ගැලීම් මරණයට හේතුවී ඇති බවයි. මේ නිසා මේ පිළිබඳ පරීක්‍ෂණයක්‌ පවත්වා වරද කළ අයට දඬුවම් කරන ලෙසයි මම ඉල්ලන්නේ යෑයි පැවසීය.

ඇගේ එකම දරුවා වන සුරේකා කුමාරි නෙලුම්පුර මහත්මිය මගේ අම්මා රට ගැන දන්න කෙනෙක්‌ නිසා එයා නිකම් මැරෙන්නේ නෑ. එයා ගියාට පස්‌සේ තුන් වතාවයි කතාකළේ. තද පීඩනයකින් කතා කරන බවයි මට දැනුණේ. ඒ වගේම ගෙදර අය ඉදිරිපිට කතා කළ බවකුත් මට තේරුණා. ඉතාම කෙටියෙන් කතා කළේ.

අපි කතා කරන්න උත්සාහ ගත්තට කවදාවත් කතා කරන්න බැරි වුණා. ඒ ගෙදර අය අම්මා අසනීපෙන් හිටියා මෙඩිකල් ෙµaල් කීවා. ඒ සේරම බොරු. ඒජන්සියත් අපිට බොරු කළේ. රියාද්වලට යවනවා කියලා යෑව්වේ ජෙඩා වලට. රට යවන කොට දෙන ගිවිසුම පවා අපට දුන්නේ නෑ. අම්මා මියගිය බව අපි 2013 ජනවාරිවල ඒ අයට කීවා. ගතවූ කාලය තුළ අපට ශතපහක්‌වත් උදව්වක්‌ කළේ නෑ. අපි මහන්සි වෙලා සල්ලි බැඳලා තමයි මෘතදේහය ගෙන්වා ගත්තේ. ඒජන්සි මෙහෙම කළාම රට යන අයට දෙවියන්ගෙම පිහිට තමයි. අපේ අම්මගේ මරණයත් මිනීමැරුමක්‌. අපිට ඕන මේකට සාධාරණ පරීක්‍ෂණයක්‌ පවත්වා වැරදි කළ අයට දඬුවම් දෙන්නයි. එහෙම නොවුණහොත් මේ වගේ දේවල් හැමදාම සිදුවේවි.

http://www.divaina.com/2013/05/21/provin03.html

6641+. මරණ දඬුවම ලැබූ ශ්‍රී ලාංකිකයන් 15

May 18, 2013


ශ්‍රී ලාංකිකයන් 15දෙනකුට මැදපෙරදිග දී මරණ දඬුවම

ශිරාන් රණසිංහ, අජිත් අලහකෝන්

සවුදි අරාබියාව ඇතුළු මැදපෙරදිග කලාපයේ රටවල රැකියාවලට ගිය ශ්‍රී ලාංකිකයන් පහළොස්‌දෙනකුට පමණ මරණ දඬුවම ලබාදීමට එම රටවල අධිකරණ තීන්දු කර තිබේ.

මෙලෙස මරණ දඬුවම නියම වී ඇති ශ්‍රී ලාංකිකයන් බරපතළ අපරාධවලට සම්බන්ධ වී අධිකරණවලින් මෙලෙස මරණ දඬුවමට යටත් කර ඇති බැවින් විදේශ කටයුතු අමාත්‍යාංශයට හෝ ඒ රටවල තානාපති කාර්යාලවලට සෘජු ලෙස කිසිදු බලපෑමක්‌ කිරීමට නොහැකි යෑයි විදේශ රැකියා ප්‍රවර්ධන හා සුබසාධන ඇමැති ඩිලාන් පෙරේරා මහතා සඳහන් කර සිටී.

සවුදි අරාබියාව, එක්‌සත් අරාබි එමීර් රාජ්‍යය, දොaහා කටාර්, ලෙබනනයේ සහ අබුඩාබිවල සිටි ශ්‍රී ලාංකිකයන්ට මෙලෙස මරණ දඬුවම ලැබී ඇතැයි වාර්තා වී ඇතැයි ශ්‍රී ලංකා විදේශ සේවා නියුක්‌ති කාර්යාංශය පවසයි.

මෙලෙස මරණ දඬුවමට නියම වූවන් මිනිස්‌ ඝාතනවලට සම්බන්ධ අය බව ද කර ඇති සොයා බැලීම්වලදී හෙළි වී ඇත.

මේ පිළිබඳව විදේශ රැකියා ප්‍රවර්ධන හා සුබසාධන ඇමැති ඩිලාන් පෙරේරා මහතාගෙන් “දිවයින” කළ විමසීමකදී ඇමැතිවරයා කියා සිටියේ මැදපෙරදිග රටවල සිටින ශ්‍රී ලාංකිකයන් කිහිපදෙනකුට මරණ දඬුවම ලබා දී ඇති තොරතුරු සත්‍යයක්‌ බවයි. මෙම මරණ දඬුවමට ලක්‌ව සිටින අයට මිනීමැරුම් චෝදනා වැනි බරපතළ චෝදනා එල්ල වී අධිකරණය මගින් දඬුවම් නියම වුවන් යෑයි ද ඇමැතිවරයා සඳහන් කර සිටී.

රිසානා නµSක්‌ සහෝදරියට මරණ දඬුවම ක්‍රියාත්මක වූ විට ඊට එරෙහිව යම් බලපෑමක්‌ කිරීමට ශ්‍රී ලංකාවට හැකි වුවද ඒ ඒ රටවල පවතින නීති රීතිවලට අපට බලපෑම් කිරීමට නොහැකි බව ද ඇමැතිවරයා කියා සිටියේය. නමුත් මෙම පිරිස වෙනුවෙන් ගත හැකි ඕනෑම ක්‍රියාමාර්ගයක්‌ ගැනීමට තානාපති කාර්යාල සමඟ කතා කරන බව ද ඇමැතිවරයා තවදුරටත් කියා සිටියේය.

http://www.divaina.com/2013/05/18/news18.html

6626+. සවුදියේ අතරමං වූ ශ්‍රී ලාංකිකයන් 6000

Apr 25, 2013

 


සවුදියේ අතරමං වූ ශ්‍රී ලාංකිකයන් බේරා ගන්න
“එතෙර අපි” සංවිධානයෙන් ඇමැති ඩිලාන්ට ලිපියක්‌

සවුදි අරාබියේ රැකියාවකට ගොස්‌ අතරමං වී සිටින 1000 ක්‌ පමණ වන ශ්‍රී ලාංකික පිරිස බේරා ගැනීමට අවශ්‍ය පියවර ගන්නා ලෙසත් විදෙස්‌ ගතවන ශ්‍රී ලාංකිකයන් එම තත්ත්වයට පත්වීමට ඇති ඉඩකඩ අවම කිරීම සඳහා විධිමත් රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික මැදිහත්වීමකින් කටයුතු කරන ලෙස “එතෙර අපි” සංවිධානය වෙනුවෙන් එහි සභාපති ලක්‍ෂ්මන් නිපුණආරච්චි මහතා විදේශ රැකියා ප්‍රවර්ධන ඇමැති ඩිලාන් පෙරේරා මහතාගෙන් ලිතව ඉල්ලීමක්‌ කර තිබේ.

ඩිලාන් පෙරේරා මහතා වෙත යවා ඇති ලිපියෙහි මෙසේද සඳහන් වේ.

සවුදි අරාබියේ සේවය කරමින් සිට හිටි අඩියේ දොට්‌ට දැමීම නිසා අතරමංවී ඇති ශ්‍රී ලාංකික පිරිස 6000 කට අධික වන අතර එහි කන්දාර් පාලම යට රැඳී සිටින පිරිස 1000 ක්‌ පමණ බවද වාර්තා වේ. එකී ස්‌ථානයේ සිටින පිරිස ඉවත් කිරීමට සවුදි පොලිසිය කටයුතු කිරීම නිසා දැන් ශ්‍රී ලාංකික පිරිස හා සවුදි පොලිසිය අතර ගැටුමක්‌ බවට වර්ධනය වී ඇති බව ඔබතුමාගේ අමාත්‍යාංශය දැනුවත්ව ඇතැයි සිතමු.

සවුදි අරාබියේ සේවය සඳහා ගොස්‌ විවිධ හේතු මත අසරණභාවයට පත්ව සිටින ශ්‍රී ලාංකිකයන් එකී තත්ත්වයෙන් බේරා ගැනීම සඳහා කටයුතු කරන බවට ආණ්‌ඩුවේ පාර්ශවයෙන් විවිධ ප්‍රකාශ නිකුත් වුවද එම ප්‍රකාශ වාතලයට මුසුවූවා මිස ක්‍රියාත්මක තලයට නොගිය බව කනගාටුවෙන් වුවද කිව යුතුය. ජීවත්වීමට මගක්‌ නොමැති වීම නිසා අතරමංව සිටින්නන් නීත්‍යානුකූල නොවන මාර්ගවලින් හෝ රියාල් සොයා ගැනීමේ තත්ත්වයට ඇදවැටී ඇත. මේ ගැටලුවට ශ්‍රී ලංකා ආණ්‌ඩුවේ මැදිහත්වීම ප්‍රකාශ නිකුත් කිරීමට පමණක්‌ සීමාවීම හේතුවෙන් අද වන විට මේ පිරිස රටක්‌ නොමැති මිනිසුන් බවට පත්ව ඇත.

තවදුරටත් මේ ප්‍රශ්නයට විසඳුමක්‌ ලබා නොදීමෙන් ඔබ විසින් “රට විරුවන්” ලෙස නම් කරන ලද ශ්‍රී ලාංකික ශ්‍රමිකයින් කනගාටුදායක ඉරණමකට ඇද වැටෙනු නොඅනුමානය. එක්‌කෝ ඔවුන් එතෙරදී තම ජීවිත අහිමි කරගැනීමට පෙළඹෙනු ඇත. නැතහොත් සිදුවනු ඇත්තේ, මුදල් සෙවීම පිණිස නීත්‍යානුකූල නොවන ක්‍රියා මාර්ගයන්ට එළඹීමෙන් සවුදි නීතිය යටතේ ඔවුනට තම අතපය කප්පවා ගැනීමට හෝ අවසානයේ හිස ගස්‌සවා ගැනීම දක්‌වා අසරණ තත්ත්වයකට ඇද වැටීමය.

එහෙයින් විෂය භාර අමාත්‍යවරයා ලෙස ඔබතුමාගෙන් අප සංවිධානය ඉල්ලා සිටින්නේ, මේ තත්ත්වය බැරෑරුම්ව තේරුම් ගනිමින් නිසි ක්‍රියා මාර්ග ගැනීම සඳහා සක්‍රීයව මැදිහත් වන ලෙසය. තවද විදෙස්‌ ගතවන ශ්‍රී ලාංකිකයින් මේ තත්ත්වයන්ට පත්වීමට ඇති ඉඩකඩ අවම කිරීම සඳහා මෙතැන් සිට හෝ විධිමත් රාජ්‍යතාන්ත්‍රික කටයුතු වෙත යොමුවිය යුතු බව අවධාරණය කරමු.

http://www.divaina.com/2013/04/25/news16.html

626+. චන්ද්‍රානි නිරෝෂා

Apr 24, 2013


ජෝර්දාන් ගිය මව යළි ගෙන්වා දෙන්නැයි
දරු දෙදෙනා උපවාසයේ

හලාවත – ප්‍රියරංග ඉලංගමුදලි හා ජී. සී. හෙට්‌ටිආරච්චි

ජෝර්දානයේ රැකියාවක්‌ සඳහා මීට මාස 10 කට පෙර පිටත්ව ගිය තම මව යළි මව්බිමට ගෙන්වා දෙන ලෙස හැඬූ කඳුලින් ආයාචනය කරමින් ඇයගේ දරුවෝ හලාවත විදේශ සේවා නියුක්‌ති කාර්යාංශය ඉදිරිපිට ඊයේ (23 දා) උපවාසයක්‌ ආරම්භ කළහ.

එලෙස උපවාසයක යෙදී සිටි 9 හැවිරිදි පිරිමි දරුවකු ඊයේ දහවල් ක්‌ලාන්ත වීම හා වමනය දැමීම හේතුවෙන් රෝහල්ගත කර තිබේ.

ලක්‍ෂිත උදයකුමාර නමැති එම දරුවා සමග 5 හැවිරිදි ඔහුගේ සොහොයුරාද මිත්තණිය ළඟ රඳවා ඔවුන්ගේ මව වන 32 හැවිරිදි කේ. ඒ. චන්ද්‍රdනි නිරෝෂා ජෝර්දානයේ රැකියාවක්‌ වෙත පිටව ගොස්‌ ඇත්තේ කුරුණෑගල පිහිටි විදේශ රැකියා ආයතනයකට තම සේසතම උකස්‌ කර මුදල් බැඳය.

ඇය විදේශගතවී මාස 10 ක්‌ ගෙවී ගිය නමුත් කිසිදු මුදලක්‌ මේ දරුවන් වෙනුවෙන් මිත්තනිය වෙත එවා නොමැත. මේ නිසා ඔවුහු ජීවත්වීමේ බරපතළ ගැටලුවකට මුහුණපා සිටිති.

රියෑදුරෙකු ලෙස සේවය කරන මෙම දරු දෙදෙනාගේ පියාට ද ලැබෙනුයේ සුළු මුදලක්‌ බැවින් දරුවන්ගේ කුසගිනි නිවීමට එය ප්‍රමාණවත් නැතැයි දරු දෙදෙනාගේ මිත්තනිය හැඬූ කඳුළින් පැවසුවාය.

“මමත් ලෙඩෙක්‌, මට තනියම මේ දරුවෝ දෙන්නාගේ රාජකාරි කරන්න බැහැ. ළමයින්ගේ තාත්තා නිතර ගෙදර නැති නිසා ළමයින්ව ඉස්‌කෝලෙට එක්‌කගෙන යන්නත් විදිහක්‌ නැහැ. මේ පොඩි දරුවෝ දෙන්නාට එයාලගේ අම්මා නැතිව මම බලාගන්නේ කොහොමද….? බැරිම තැන තමයි මේ දරුවෝ දෙන්නාවත් අරගෙන මම විදේශ සේවා එකට ගියේ. කියන්න ඕනේ හැමෝටම කිව්වා. කිසිම සහනයක්‌වත් තොරතුරක්‌වත් ලැබුණේ නැහැ. අනේ අපේ දුව ආපසු ගෙන්නලා දෙන්න.

මේ දරු පැටව් දෙන්නා ගැන බලලා දුව ගෙනත් දෙන්න කියලයි අපි කියන්නේ. දුව ගෙන්නලා දෙනතුරු අපි විදේශ සේවා කාර්යාලයේ දොරකඩින් ඉවත් වෙන්නේ නැහැ. මේ දරු පැටව් දෙන්නාත් එක්‌කම මෙතැනම හාමතේ මැරිලා යනවා හැරෙන්නට වෙන කරන්න දෙයක්‌ නැහැ.” යෑයි ඒ මිත්තණිය කීවාය.

http://www.divaina.com/2013/04/24/news19.html

625+. රංජිත් කුමාර

Apr 22, 2013


සවුදියේ ශ්‍රී ලාංකික තරුණයා
මියයැමේ චෝදනාව තානාපති කාර්යාලයට

නාන්තන්ඩිය – රෙක්‌ස්‌ හැරිසන්

සවුදි අරාබියේ දමාම් නගරයේදී ශ්‍රී ලාංකික තරුණයකු මියගියේ රියාද්හි ශ්‍රී ලංකා තානාපති කාර්යාලයේ වරදින් බවට චෝදනා එල්ල වී තිබේ.

මියගියේ නාත්තන්ඩිය මුට්‌ටිබැඳිවිල පදිංචිව සිටි 25 හැවිරිදි අලහකෝන් මුදියන්සේලාගේ රංජිත් කුමාර නමැති විවාහකයෙකි.

ඔහුගේ විදෙස්‌ ගමන් බලපත්‍රය ඇතුළු ලියවිලි අහිමි වී තැන තැන රැකියා කරමින් සිටියදී පොලිසියෙන් අත්අඩංගුවට ගෙන රැඳවුම් කඳවුරකට යවා තිබිණි. තවත් ශ්‍රී ලාංකිකයන් මෙහි නැවතී සිට ඇත. රංජිත් මෙම කඳවුරේදී අසනීප වී ඇති අතර ඒ පිළිබඳව ඥතීන් කළ දැනුම් දීමකට අනුව ශ්‍රී ලංකා විදේශ සේවා නියුක්‌ති කාර්යාංශය මගින් රියාද්හි ශ්‍රී ලංකා තානාපති කාර්යාලයට දැනුම්දී ඇත්තේ ඔහුට ප්‍රතිකාර ලබාදීමට අවශ්‍ය කටයුතු කරන ලෙසයි.

එහෙත් කාර්යාලය සතු වාහන දෙකම අබලන් වීම නිසා සුබසාධක නිලධාරියාට එහි යැමට හැකිවී නැත. අප්‍රෙAල් 3 වැනිදා නිවසට කතා කළ රංජිත් 6 වැනිදා වනවිට මියගිය බව ඥතීන්ට දැන ගැනීමට ලැබිණි.

රංජිත්ගේ බිරිඳ ඩබ්ලිව්. නෙල්කා නිසංසලා මෙසේ කීවාය. “අපි එයාව 2010 මැයි 12 වැනිදා මරදානේ ඒජන්සියකට රුපියල් 135,000 ක්‌ ගෙවලා යෑව්වේ. රුපියල් 35000 ක්‌ පඩි ගෙවනවා කිව්වා. 22000 යි ලැබුණේ. අවුරුදු දෙකට රංජිත් ගිය වේල්ඩින් වැඩ පළේ අයිතිකාරයෝ දෙන්නෙක්‌ මාරු වෙලා තියෙනවා. දෙවැනියා අපේ රටේ කීප දෙනෙකුගේම පාස්‌පොට්‌ අරගෙන පැනලා ගිහින්. මෙයාලා වීසා නැතුව තැන තැන මාස 8 ක්‌ 10 ක්‌ විතර වැඩ කරමින් ඉද්දී මාම්වලදී පොලිසියට අසු වෙලා තියෙනවා. එයාව බේරලා දෙන්න කියලා අපි ඒජන්සියටත්, විදේශ රැකියා කාර්යාලයටත් කිව්වා. 2012.11.23 දා විදේශ සේවා නියුක්‌ති කාර්යාංශයට පැමිණිල්ලක්‌ කළා. ඒ ජීවත්ව ඉද්දි. මළ සිරුරවත් තාම ගෙන්න ගන්න බෑ.

රංජිත්ට දරුවන් නැත. විවාහ වී වසරකින් විදේශ ගතවිය. ඔහුගේ පියා ආර්. ඇම්. සැම්සන්ය. රංජිත්ට සොහොයුරන් දෙදෙනකු හා සොහොයුරියක සිටිති. ඔහුගේ මව ටී. ඇම්. පත්මාවතී මෙසේ කීවාය.

අපි ඒජන්සියට ගියා. දවස්‌ දෙකකින් ගෙන්වනවා කිව්වා. විදේශ රැකියා කාර්යාංශයත් අපේ කරදර දුක ගැන බලන්නේ එයාලගේ කෑම පැය සහ අනිත් කටයුතු බලලා ඉවර වෙලයි. මැරෙන්න කලිනුත් ගෙනත් දෙන්න කිව්වා. මළ සිරුර ගෙනත් දෙන්න කියලා දැන් සති දෙකක ඉඳන් කියනවා. තාමත් නැහැ. මළ සිරුර ගේන්න රියාල් 6000 ක්‌ යෑව්වා කියා අපට කිව්වා.

පුතාට මැරෙන්න තරම් අමාරුවක්‌ තිබුණා කියා 3 වැනිදා කතා කරන කොට කිව්වේ නෑ. ඒජන්සියට කිව්වා රිසානාට සිදුවූ දේ මගේ පුතාට වෙන්න දෙන්න එපා කියලා. මමත් මැද පෙරදිග ඉඳලා තියෙනවා. අපිට ඒජන්සිය කිව්වා ගෙනත් දෙන්න රුපියල් 32,000 ක්‌ බඳින්න කියලා. ඒක ගෙවන්න නිවාඩු දවස්‌ දෙකක්‌ නිසා බැරි වුණා. ඒ අතර තමයි නරක ආරංචිය ලබුණේ.

වැද්දුම්කරුවකු ලෙස කළ සේවය අහිමිවීමෙන් පසු රංජිත් සෞදියේ විවිධ රැකියාවලින් උපයාගත් මුදලින් රුපියල් 80000 ක්‌ එක්‌තරා පුද්ගලයකුට ගෙවා තිබිණි. ඔහු සෞදියේ සිටින කුලියාපිටිය ප්‍රදේශයේ අයෙකි. රංජිත්ට වීසා හා විදේශ ගමන් බලපත ලබාදෙන බව කීවත් රංජිත් පොලිසියට අසුවීමත් සමග ඔහු අතුරුදන්ව ඇත.

දැනට සිදුවිය යුත්තේ නොපමාව පරීක්‌ෂණ අවසන් කර රංජිත්ගේ දේහය මෙරටට ගෙන ඒමයි. එහෙත් මෙතෙක්‌ ඊට දින නියම වී නැත.

http://www.divaina.com/2013/04/22/news11.html

624+. කුසුමා නන්දනී

Mar 27, 2013


වසර දාහතක්‌ දහදුක්‌ වි`ද මෙරටට ආ කුසුමා

මවට දියණිය හමුවු සංවේ`දී මොහොත

කුසුමා නන්දනී යනු මීට වසර දාහතකට පෙරාතුව සෞදි අරාබියාවට ගිය ශ්‍රී ලාංකික කාන්තාවකි. ඇය වසර දාහතක්‌ම එරට සිටියේ අපා දුක්‌ විඳිමිනි.

සෞදියේ රියාද් නගරයේ නිවසක ගෘහසේවිකාවක ලෙස මුල් රැකියාව කළ ඇය විඳි දුක්‌ ගැහැට අසන්නට පවා නොහැකි එකකි. එය වෙනම කතා කළ යුතු තරමේ දිගු එකකි. 1995 සිට වසර දෙකක්‌ ඇය සේවය කළේ ප්‍රශ්න මැද වුවද ඇයට වරින් වර ඒ වසර දෙකේදී වැටුප් ලැබිණි.

ඉන් පසුව ඇයට යළි මෙරටට එන්නට ඉඩ නොදුන් සෞදියේ කුරිරු මිනිසුන් ඇයව එහි සිරකාරියක්‌ බවට පත් කළේ කිසිදු වරදක්‌ මුල්කරගෙන නොව නොමිනිස්‌කම නිසාය.

ඇය වසර දාහතක්‌ම සෞදියේ දහදුක්‌ වින්දේ එහෙයිනි.

විදේශ රැකියා ප්‍රවර්ධන හා සුබසාධන ඇමැති ඩිලාන් පෙරේරා ඇතුළු පිරිසක්‌ සෞදියට පැමිණියේ ඔය අතරය.

ඔලෙයියා සුබසාධන මධ්‍යස්‌ථානයේ උදවිය කුසුමා නන්දනී මහත්මියගේ අවනඩුව ශ්‍රී ලංකාවෙන් පැමිණි පිරිසට සැල කළේ කෙලෙස හෝ කුසුමා යළි ශ්‍රී ලංකාවට යෑවීමට උදව් කරන ලෙස ආයාචනා කරමිනි.

වසර දාහතක්‌ බලෙන් රඳවාගෙන සිටි ඇයගේ තතු අසා ශ්‍රී ලංකාවෙන් පැමිණි ඇමැතිවරයා ඇතුළු පිsරිස අන්දමන්ද වූහ.

ඇත්ත නැත්ත සොයා බැලුවේ ඊට පසුවය. කුසුමා නන්දනීට වසර පහළොවක්‌ම වැටුප් ද ලැබී නැත.

රියාද් තානාපති කාර්යාලයේ නිලධාරීන්ද ගෙන්වා මේ පිළිබඳ සොයා බැලීම පටන් ගැනිණි. අවසානයේ කුසුමා නන්දනී නම් වන මේ කාන්තාවට වසර දාහතරකට පසුව සාධාරණය ඉටුවිය.

වසර පහළොවක්‌ තිස්‌සේ අහිමි වූ වැටුප් වශයෙන් සෞදි රියාල් 72,000 ක්‌ (රුපියල් ලක්‍ෂ විසිහතක්‌ පමණ) ඇයට ලැබිණි.

ඇය පසුගියදා යළි දිවයිනට පැමිණියේ වසර දාහතක්‌ තිස්‌සේ සෞදියේ අපාදුක්‌ විඳීමෙන් පසුවය.

ඇයට වැටුප් තබා ජීවිතයවත් ඉතිරිවේදැයි එසේ නම් කිව නොහැකිය.

කුසුමා නන්දනී දරු දෙදෙනකුගේ මවකි. රට යන විට ඒ දරු දෙදෙනා පොඩි උන්ය. යළි කටුනායක ගුවන් තොටුපළින් සිය රට පැමිණි ඇයට කරදඬු උස්‌වූ දරුවන් දුටු කල නෙතින් ගලා ගියේ වසර දාහතක්‌ පුරා හෙළු  දුක්‌ කඳුළු අතරින් මතු වූ සතුටු කඳුළුය.

රට යන මෙවැනි අයට අත්වන විපත්වල තරම එතරම්ම කුරිරුය. මෙවැනි මවුවරු තරුණියෝ තව කොපමණ සිටිත්ද?

ඡායාරුපවලින් දැක්‌වෙන්නේ වසර දාහතක්‌ පුරා සෞදියේ දහදුක්‌ විඳ අවසානයේ දී යළි මෙරටට ආ කුසුමා නන්දනීගේ ජීවිතය යළි ලැබුණ අවස්‌ථාවය.

ප්‍රේමකුමාර කිත්තම්මහර

http://www.divaina.com/2013/03/27/feature04.html

623+. බ්ලොක් ගල් වැඩපලේ දූෂණය වන කාන්තාවෝ සිය ගණන

Mar 27, 2013


ෂරියා නීතිය හා කාන්තා හිරිහැර!

සෞදි අරාබියාව නමැති රට අපට හුරු පුරුදුය.

මොන තරම් හුරු පුරුදුද යත් මෙරටින් වැඩිම පිරිසක්‌ රට රැකියාවලට යන්නේද එරටටය.

පිටරට රැකියා කරන පිරිස ලක්‍ෂ දහසයක්‌ නම් ඒ ලක්‍ෂ දහසය අතරින් ලක්‍ෂ හතරක්‌ පමණ සිටින්නේ සෞදියේය.

රිසානා නµSක්‌ නමැති ශ්‍රී ලාංකික දැරිය, සෞදියට ගියේ වයස අවුරුදු දහසය පිරුණු සැනින්ය. එසේ ගිය ඇයට අවසානයේ දී ෂරියා නීතිය යටතේ මරණ දඬුවම, නියම වී හිස ගසා මරා දැමූ පසු සෞදියේ හැටි අපට හොඳටම අවබෝධ විය.

සෞදියේ එක්‌තරා රැඳවුම් කඳවුරක, සිය ගණනක්‌ ශ්‍රී ලාංකික කාන්තාවන් රඳවාගෙන දූෂණය කරන බවට මෙරටට පැමිණි ශ්‍රී ලාංකික මුස්‌ලිම් කාන්තාවක්‌ ආන්දෝලනාත්මක හෙළිදරව්වක්‌ කර ඇත.

ශ්‍රී ලාංකික කාන්තාවන් එරටට ගෙනැවිත් පිsටිසර ගමක, බ්ලොක්‌ ගල් වැඩපොලකට දමා, මෙලෙස ඔවුන්ව රැඳවුම් කාමරයක දමා දූෂණයට ලක්‌කරන බවද මෙරටට පැමිණි එකී ශ්‍රී ලාංකික, මුස්‌ලිම් කාන්තාව අනාවරණය කර තිබේ.

එය සුළුපටු හෙළිකිරීමක්‌ නොව අතිශයින්ම බරපතළ එකකි.

සෞදියේ ගෘහ සේවිකා ඇබෑර්තු, පාස්‌පෝට්‌ ඇතත් නැතත් එන්න· අයකිරීමක්‌ නැත. ඒමට ගුවන් ටිකට්‌ පත් නොමිලේ, නවාතැන්, කෑම නොමිලේ, දින හතෙන් වීසා ආදී දේ කියමින් සෞදියේ ගෘහ සේවයට මෙරට කාන්තාවන් යොමුකරන ඒජන්සි පමණක්‌ නොව ශ්‍රී ලංකා විදේශ සේවා නියුක්‌ති කාර්යාංශයත්, සෞදියේ ශ්‍රී ලංකා තානාපති කාර්යාලයත්, මේ කියන දූෂණ කාමරය පිළිබඳව වහා සොයා බැලිය යුතුය.

සෞදියේ පමණක්‌ නොව අනෙක්‌ මැදපෙරදිග රටවලත් හැටි එක වාගේය. මෙරට රැකියා ඒජන්සිකරුවන් සොයන්නේ මුදල් මිස, මිනිස්‌කම නොවේ. ගුවන් තොටුපළින් පිටත්වූ පසු මොන කෙහෙල්මලක්‌ වුවත් කමක්‌ නැතැයි සිතන ඒජන්සිකරුවන්ට අවශ්‍ය මුදල් පමණකි.

සෞදියේ, රැඳවුම් කාමරයක තබාගෙන ශ්‍රී ලාංකික කාන්තාවන් සියයක්‌ පමණ දූෂණය කරන්නේ සුඩානයේ රැකියා ජාවාරම්කරුවන් පිරිසකැයිද කියති.

තත්ත්වය එපරිදි නම් එය ඉතා නරක තත්ත්වයකි.

මෙරරට විදේශ විනිමය වැඩිම ප්‍රමාණයක්‌ ලැබෙන්නේ විදේශ රැකියා ක්‍ෂේත්‍රයෙන් යෑයි කියා එලෙස නම් අපට සතුටු විය නොහැකිය. දහසකුත් එකක්‌ බලාපොරොත්තු තබා සෞදියට යන තරුණියක, කෙළි බඩුවක්‌, කර ඒ රටේ ධන කුවේරයන් කටයුතු කරන්නේ නම් මේ උපයන විදේශ විනිමයෙන් ඇති පලේ කුමක්‌දැයි විමසීම වරදක්‌ද නොවේ.

ෂරියා නීතියේ තරම අපට දැනුනේ රිසානා නµSක්‌ එහි ගොදුරක්‌ බවට පත්වූ පසුවය. දැන් සෞදියට රැකියාවකට යන කාන්තාවකගේ අවම වයස විසිපහ දක්‌වා වැඩි කිරීමටද ශ්‍රී ලංකා විදේශ රැකියා කාර්යාංශය පියවර ගෙන ඇත.

අපේ කාන්තාව රැකගත යුතුව ඇත. සෞදියේ රැඳවුම් කාමරයක, අපේ රටේ කාන්තාවන් දූෂණයට ලක්‌ කරන සිද්ධිය පිළිබඳව වහාම සොයා බැලිය යුතුය.

තානාපති සේවයට ගොස්‌ මුදල් හරි හම්බ කරමින්, විනෝද වීම පසෙකට කර රාජකාරී කිරීමට සෞදියේ ශ්‍රී ලංකා තානාපති කාර්යාල නිලධාරීන් දැන්වත් පියවර ගත යුතුව ඇත. කාන්තාව මේ තරම් කෙළිබඩුවක්‌ කර, මේ තරමට කාන්තාව තලා පෙළා දමන්නේ නම් සෞදියේ ගෘහ සේවයට යැම තහනම් කර දැමීමේ වුවද වරදක්‌ නැත. මේ තරම් හිරිහැර වලට ලක්‌වෙමින්, දූෂණයට ලක්‌වෙමින් ශ්‍රී ලාංකික කාන්තාව, මර මරා ජීවත් කරවා, පළක්‌ නැත. එනිසා මේ පිළිබඳ සැලකිලිමත් වීම ඉතා කාලෝචිත බව අපගේ වැටහීමයි.

http://www.divaina.com/2013/03/27/feature03.html

523+. නාත්තන්ඩිය මාග්‍රට්‌  සහ  දියණිය

Feb 28, 2013


ශ්‍රී ලාංකික මව සහ දියණිය ලෙබනන්හි මියයැම අබිරහසක්‌

නාත්තන්ඩිය – රෙක්‌ස්‌ හැරිසන්

ලෙබනන් හි රැකියා කළ ශ්‍රී ලාංකික මවක හා දියණියක සතියක්‌ ඇතුළත එකම රෝගී තත්ත්වයකින් මිය යැම අබිරහසක්‌ බව ඔවුන්ගේ පවුලේ ඥතීහු පවසති.

මෙසේ මියගොස්‌ ඇත්තේ මීට වසර 28 කට පෙර රැකියාව සඳහා විදේශ ගතවූ නාත්තන්ඩිය මහවැව කොස්‌වාඩිය පදිංචිව සිටි එච්. පී. මාග්‍රට්‌ (62) සහ මීට වසර හයකට පමණ පෙර විදේශගතවූ මහවැව වීහේනවැල්ල කැලේ පදිංචිව සිටි මල්ලිකා කුසුමලතා (37) නමැති මවක හා දියණියකි.

මොවුන් දෙදෙනාම ලෙබනන්හි බීරූට්‌ නගරයේ රැකියා කරමින් කුලියට ගත් නිවසක නැවතී සිට ඇත.

හදිසියේ ඉකුත් 15 දා අසනීපවූ මාග්‍රට්‌ නමැති මව 17 දා මියගොස්‌ ඇත්තේද 20 දා අසනීප වූ මල්ලිකා 24 දා මියගොස්‌ ඇත්තේද බීරූට්‌හි රෝහලකය. ඔවුන්ට සෙම් රෝගයක්‌ වැළඳී තිබිණැයි ඥතීන්ට දැන ගැනීමට ලැබී ඇත. එහෙත් ඔවුන් පවසන්නේ එය විශ්වාස කළ නොහැකි බවයි. මේ වන විට නාත්තණ්‌ඩිය ප්‍රාදේශීය සභා මන්ත්‍රී නන්දන මුණසිංහ මහතා අමාත්‍ය දයාශ්‍රිත තිසේරා මහතා හමුවී දේහයන් ගෙන්වා ගැනීමට විදේශ කටයුතු අමාත්‍යාංශයට පසුගිය 26 දා ලිපි ලේඛන ඉදිරිපත් කර ඇත. මියගිය දෙදෙනාගේ ඥතීන් රජයෙන් ඉල්ලා සිටින්නේ සාධාරණ පරීක්‍ෂණයක්‌ සිදුකර නොපමාව දේහයන් මෙරටට ගෙන්වා දෙන ලෙසයි.

http://www.divaina.com/2013/02/28/news03.html

521+. ඉංගිරිය ඉනෝකා කුමාරි

Feb 25, 2013


ඉරාකයට යවා
වධ බන්ධනවලට ලක්‌කළ
ඉනෝකාට පිහිට වන්න

ඉනෝකා කුමාරි ඉංගිරිය, පාදුක්‌ක ප්‍රදේශයේ පදිංචිව සිටි තරුණියකි. කොයි තරුණ තරුණියටත් දැනෙන ආර්ථික අපහසුතා ඇයට ද දැනෙන්නට ගත්තේ පාසල් ජීවිතයට ආයුබෝවන් කියන්නටත් පෙර සිටය.

පාසල් ජීවිතයට ආයුබෝවන් කී ඇය රැකියා සිහිනයත් සමඟ අහස පොළව ගැටලන්නට මෙන් කල්පනා කළේ අපේක්‌ෂා භංගත්වයද සමගිනි.

අවසානයේදී රට රස්‌සාවක්‌ පිළිබඳ සිතට අමුතු බලාපොරොත්තුවක්‌ ඇති කළේ රට රස්‌සා සොයාදෙන තැරැව්කරුවෙකි.

දහසකුත් එකක්‌ ප්‍රාර්ථනා පොදි බැඳගෙන රට රස්‌සාවකට යන්නට ඕ සිහින පතන්නට ගත්තේ එතැන් සිටය.

ඉනෝකා කුමාරි නිරෝගී තරුණියකි. ඇය රට රස්‌සාවට ගිය හැටි හා ඊට පසුව සිදුවූ දේ පිළිබඳ “මැදපෙරදිග” ට කියා සිටියේ මෙලෙසිනි.

“2012 නොවැම්බර් 05 මම පාදුක්‌කේ සබ් ඒජන්ට්‌ කෙනෙක්‌ හරහා කොළඹ යුනිsක්‌ ඒජන්සියකින් රට ගියා. ඩුබායිවලට යවනවා කියලා තමයි මුලින් කීවේ. පටන්ගත්ත තැනම බොරු කරලා සාජා ගුවන් තොටුපළේ මාව බැස්‌සුවා. සාජාවලට ආපු පුද්ගලයෙක්‌ එහෙ ඒජන්සියකට අරගෙන ගියා. ඊට පහුවෙනිදා නෝනා කෙනෙක්‌ එතනට ආවා. එයා මාව ඉරාකයට අරන් ගියා. එහේ ගෙනිහිං මාව තියා ගත්තේ දවස්‌ 2 යි. ඒ නෝනා එයාගේ අම්මාගේ ගෙදරට මාව අරගෙන ගියා. ඒ මනුස්‌සයගේ ඔළුව හොඳ නෑ. ඒ කාන්තාව මගෙ කොණ්‌ඩෙ කැපුවා. කන්න දුන්නේ රොටි. ඊට පස්‌සේ මට ගහන්න බනින්න ගත්තා. පොලුවලින් ගහලා මගේ අතපය ඉදිමුණා. රෑට නිදාගන්න දුන්නේ නෑ. පැයෙන් පැය ඇවිත් කකුල් මිරිකන්න කීවා. දවසම උපරිම වධ දුන්නා. බැරිම තැන මම මගේ තාත්තා නැතිවුණා කියලා ඇඬුවා. දෙන්න පුළුවන් උපරිම වධ දීලා අන්තිමේ ගුවන් ටිකට්‌ හදලා දුන්නා. 2013 පෙබරවාරි 05 ලංකාවට ආවා. ඒ එනකොට කෙලින් හිටගෙන ඉන්නවත් බෑ. හෝමාගම රජයේ රෝහලට ඇතුල් වුණා. දවස්‌ අටක්‌ ප්‍රතිකාර කරලා තමයි ටිකට්‌ කැපුවේ. ඉනෝකා කුමාරි හැඬූ කඳුළින් කියා සිටියේ ඒ ටිකය.

ඉනෝකාගේ ප්‍රාර්ථනා සියල්ල සුන් වී ඇත.

2012 නොවැම්බර් මස 05 වැනිදා ඩුබායි හි රැකියාවකට ගිය ඇයට සිදුවූයේ ඩුබායි නොව ඉරාකයට යන්නටය. එරට අකාරුණික ගැහැනියකගේ රැවුම් ගෙරවුම් හා අවසානයේ ගුටි බැට කන්නටය. රැකියා ඒජන්සියත්, රැකියා ඒජන්සිය වෙත රැගෙන ගිය රැකියා තැරැව්කරුවාත් ඇයට කර ඇත්තේ මහ අපරාධයකි.

නිරෝගි තරුණියක ලෙස විදේශ රැකියාවට ගිය ඉනෝකා දැන් රෝගීව සිටින්නීය. අතේ තිබූ තඹ සතෙත් දැන් ඇය අත නැත. ශ්‍රී ලංකා විදේශ සේවා නියුක්‌ති කාර්යාංශයට මේ පිළිබඳව පැමිණිලි කළත් කිසිම විසඳුමක්‌ නැත. ඒ අයද ඒජන්සිවල, බලයට යටව ඇති සෙයකි.

ඉනෝකාට සිදුවූ නස්‌පැත්තියට සාධාරණයක්‌ ඉටුවී නැත.

මැදපෙරදිග, රටවල ගෘහ සේවයට යන අපේ කාන්තාවන්ට හිරිහැර වන එක අමුත්තක්‌ නොවන බව ඇත්තකි. නමුත් ඉනෝකාට සාධාරණයක්‌ ඉටුකළ යුතුය. ඒජන්සිකරුවාත්, රැකියා තැරැව්කරුවාත්. ඔවුනගේ කොමිස්‌ මුදල ලබාගෙන අත පිසදමාගෙන ඇති වග ද ඇත්තකි. නමුත් ඉනෝකා කබලෙන් ළිපට වැටී ඇත. ශ්‍රී ලංකා විදේශ සේවා නියුක්‌ති කාර්යාංශයේ අවධානය ඇය කෙරෙහි යොමු කිරීම වටී.

හංවැල්ල –  මධුර ප්‍රියන්ජිත්

http://www.divaina.com/2013/02/25/news15.html

520+. ලෙබ්බේ බොස් ගෙ ගොදුර අනුපමා

Jan 29, 2013


අනුපමා ඩුබාහිදි දිවි නසා ගනී

කීර්ති වර්ණකුලසූරිය

ඩුබායි හි සිව්මහල් ගොඩනැඟිල්ලකින් පැන ශ්‍රී ලාංකික ගෘහ සේවිකාවක වූ අනුපමා සියදිවි නසාගෙන ඇත.

විසිහය හැවිරිදි අනුපමා සිව් මසකට පෙර ඩුබායිහි ජෙන් පර්යෙන්ට්‌ සමාගමේ සේවයට බැදී තිබේ. මෙම මරණය ගැන ඩුබායි
පොලිසිය සැක පළ කිරීම නිසා අනුපමා සමඟ නවාතැන්පලේ සිටි අමිලා නමැත්තිය අත්අඩංගුවට ගෙන ඇත.

හින්දි භාෂාව මැනවින් කතා කළ හැකි අනුපමා සියදිවි නසාගැනීමට මුල්වූ හේතුව හෙළිවී නැත.

මේ අතර ඩුබායි ශ්‍රී ලංකා තානාපති කාර්යාල ආරංචි මාර්ග පවසන්නේ ඇය සේවය කළ ස්‌ථානයේ ප්‍රධානියා නිරතුරුවම ඇයට හිරිහැර කළ බවට වාර්තා වී ඇති බවයි.

http://www.divaina.com/2013/01/29/news05.html

519+.  ගාන්ධිමදී හා ඇගේ මිනිහා පලනි සුබ්‍රමනියම්

Jan 24, 2013


බිරිඳ රටින් ගෙන්වා ගැනීමට නොහැකිව සිව්දරු පියා දිවි නසා ගනී
අනේ අපේ අම්මාව ගෙනල්ලා දෙන්න

දරුවන් සිව්දෙනාගෙන් ආයාචනයක්‌

ගල්පාත – සෝමවීර අමරසේකර

ගල්පාත පාතකඩ පොල්බිඳිනා කන්දේ වතු නිවාසයක පදිංචි පලනි සුබ්‍රමනියම් නමැති සිව් දරු පියකු ගෙල වැලලාගෙන සියදිවි හානිකර ගෙන ඇත. ඔහු සියදිවි හානිකර ගත්තේ බිරිඳ රට රැකියාවකට ගොස්‌ කාලසීමාව අවසන් වීමෙන්, පසුව බිරිඳව ආපසු ලංකාවට ගෙන්වා ගැනීමට නොහැකිව බව මරණ පරීක්‌ෂණයේදී අනාවරණය විය.

ඔහුගේ බිරිඳ වසර දෙකකට සෞදියේ රැකියාවකට ගියේ 2009.08.30 දිනය දැනට වසර තුනයි මාස 04 ක්‌ ගතවී ඇත. ගාන්ධිමදී සිව්දරු මවකි.

පුද්ගලික ඒජන්සියකින් ගාන්ධිමදී සෞදියේ රියාද්වල රැකියාවකට ගියා. ඒජන්සියෙන් ඇය පිළිබඳව විමසුවාම ඔවුන් පවසන්නේ බයවෙන්න දෙයක්‌ නැහැ. ඇය හොඳින් ඉන්නවා කියායි. මාස දෙකෙන් දෙකට ඇය ගෙදරට කතා කරනවා. ඒ හැම අවස්‌ථාවකම දන්වා සිටින්නේ මාව කොහොම හරි ලංකාවට ගෙන්වාගන්න කියලයි. ඇයව ගෙදරක හිරකරගෙන ඉන්නේ. ඒජන්සියෙන් කියන්නේ අපි හොයල බලනව. එයාව එවන්නේ නැත්නම් මොකද කරන්නේ කියලයි.

“පලනි සුබ්‍රමනියම්” නමැති ඇගේ ස්‌වාමිපුරුෂයා ඉවසගන්න බැරුව සියදිවි හානිකර ගත්තේ ඇය ලංකාවට ගෙන්වා ගන්න බැරි නිසාය. ඇගේ වැඩිමහල් දරුවා වන නදීෂා කුමාරි (15) මෙසේ කීවාය. අපේ අම්මාව ආපසු මේ රටට ගෙන්වා දෙන්න. අපේ එකම ඉල්ලීම ඒකයි. පත්තරේ මහත්තයාවත් අපට උදව්වක්‌ කරන්න යනුවෙන් “දිවයින”ට ඇය එසේ කීවාය. අනිත් දරුවන් වන නදීප් කුමාර (13) අජිත් කුමාර (11) දිල්රුක්‌ෂි (09) යන දරුවන්ද අපේ අම්මාව මේ රටට ගෙන්වා දෙන්න කියා පැවැසීය. තාත්තා සියදිවි නසා ගත්තේ අම්මා නිසයි.

මේ ළමයි සිව්දෙනා පළමුවෙන් ඉගෙනුම ලැබුවේ පාතකඩ කනිටු විදුහලේය. අම්මා රට යැමෙන් අනතුරුව තාත්තා විසින් ඔහුගේ ඥති නිවසක නවත්වා, දෙහිවල බුද්ධඝෝෂ විදුහලේ අධ්‍යාපනය හැදැරීමට යෙදවීය. පසුව අවුරුද්දකට පසුව පාතකඩ කනිටු විදුහලට නැවතත් ඇතුළු කර අධ්‍යාපනය ලැබීය. දැන් ඒකත් නැහැ. මේ සැමට ඇය විසින් පළමු මාස හයක වැටුප් මුදල් වන රුපියල් 120000 (එක්‌ලක්‌ෂ විසිදාහක්‌) එවල තියෙනවා. ළමයින්ට ඉගෙනුමත් දැන් නැහැ.

ළමයි 4 දෙනාම ජීවත් කරන්නේ ආච්චියි සීයයි දෙන්නා. ඔවුන්ට ලැබෙන අර්ථ සාධක අරමුදලින් තමයි ජීවත් වන්නේ. ඒකත් අවසන් වූ විට ජීවත් කරවන්න විදියක්‌ නැහැයි අච්චී සීයා පවසා සිටිති. එම ළමයින්ගේ (මව වන) රට ගිය අම්මාගේ පියා වන එම්. සිවලිංගම් (සීයා) සමග ආච්චී දරුවන් සිව්දෙනා, රැකබලාගෙන අම්මා එනතුරු මගබලා සිටින බැව් “දිවයින”ට කියා සිටියහ.

http://www.divaina.com/2013/01/24/news19.html

517+.  සූරියවැව කාංචන මාලා

Dec 25, 2012

 


තම දුව එනතුරු  සුසුම් හෙළන මවක්‌
හැඬූ කඳුළින් “දිවයින” ට කී කතාව

“මගේ දුව ලෙබනන් ගිහින් අවුරුදු 19යි
ඒත් තවම කිසිදු තොරතුරක්‌ නැහැ”

සූරියවැව, පැරණි බැද්දේවැව, ඇලපාර නො. 3914 හි පදිංචිව සිටි ඩි. කාංචන මාලා පීරිස්‌ මහත්මිය ලෙබනන් රාජ්‍යයේ රැකියාවට ගොස්‌ ඇත්තේ 1994 ඔක්‌තෝබර් 19 වැනි දිනය. එහෙත් මේ වනතෙක්‌ ඇය පිළිබඳ කිසිදු තොරතුරක්‌ නොමැති බව පවුලේ ඥාතීහු පවසති. විදෙස්‌ගතවන විට ඇය වයස අවුරුදු 18 වන අතර දරුවන් දෙදෙනකුගේ මවකි.

තම පවුලේ ආර්ථික අපහසුතා විස¹ ගැනීම සඳහා ඇය තම ස්‌වාමියා වන වික්‍රමගේ දොන් පියසිරි සහ තම මාස 09 හි පුංචි පුතාවත්, අවුරුදු 03 ලොකු පුතාවත් තනිකර දමා රැකියාව සඳහා ලෙබනන් රාජ්‍යයට ගොස්‌ ඇත. ඒ දැනට වසර 19 ට පෙරය. මේ පිළිබඳ විමසූ විට ඩි. කාංචනමාලා පීරිස්‌ මහත්මියගේ මව වන කේ. ඉන්ද්‍රd මාලනී (59) මහත්මිය අප වෙත මෙසේ අදහස්‌ පළ කළාය.

“දුව රට ගිහින් දැනට අවුරුදු 19 ක්‌ වෙනවා. එයා රට යනකොට පොඩි එක්‌කෙනාට මාස 09 යි. ලොකු එක්‌කෙනාට අවුරුදු 03 යි. ගේ හදාගන්න ඕන කියලා තමයි රට ගියේ. ගිහින් අවුරුදු 02 ක්‌ විතර යනකම් එයාගේ මහත්තයට සල්ලි, ලියුම් එහෙම එව්වා. ඊට පස්‌සේ එක පාරටම එයා ගැන කිසිම ආරංචියක්‌ නැතුව ගියා. අපි විදේශ සේවා එකටත් ගිහින් දැනුම් දුන්නා. ඊට පස්‌සෙ ඒ මහත්තුරු ලෙබනන් රටෙන් ඇහුවම කීවලු දුව ලංකාවට ආව කියලා. ඒත් මගේ දුව නම් ගෙදර ආවේ නෑ. අපි හිටියේ පොඩි කටුමැටි ගේක. ඒක වැස්‌සට අහුවෙලා කැඩිලා ගියා. ඒත් එක්‌ක විදේශ සේවා එකේ මහත්තුරු එවලා තිබුණු ගොඩක්‌ ලියුම් කියුම් වතුරට අහුවුණා. ඉතිරි ඒවා තමයි මේ” යනුවෙන් ඇය ලියුම් කඩදාසි කිපයක්‌ අපට ඉදිරිපත් කළාය.

මේ සම්බන්ධව විදේශ සේවා නියුක්‌ති කාර්යාංශයට දැනුම් දීමෙන් අනතුරුව ශ්‍රී ලංකා විදේශ සේවා නියුක්‌ති කාර්යාංශයෙන් 2000/01/03 දින එවන ලද ලිපියෙන් දැනුම් දී ඇත්තේ කාංචනා මාලා පීරිස්‌ මහත්මිය සේවය කළ හාම්පුතා සමඟ කතාකර ඇති බවත්, ඔහු පවසා ඇත්තේ මෙම සේවිකාව ලංකාවට පැමිණ ඇති බවත්ය. එරටින් පිටත්වූ දිනය විමසූ විට එය ඔහු නොදන්නා බව පැවසූ බව ලෙබනන් ශ්‍රී ලංකා තානාපති කාර්යාලයෙන් දැනුම් දුන් බවයි.

පසුව මේ සම්බන්ධව 2003/05/06 දින සූරියවැව එවකට ප්‍රාදේශීය ලේකම් එච්. ඩී. පියසිරි මහතාට ලිපියකින් දැනුම් දී ඇති අතර ප්‍රාදේශීය ලේකම්වරයා විසින්ද මේ සම්බන්ධව ශ්‍රී ලංකා විදේශ සේවා නියුක්‌ති කාර්යාංශයට දැනුම් දී ඇති බව 2003/06/05 දින කේ. ඉන්ද්‍රd මාලනී මහත්මියට එවන ලද ලිපියේ සඳහන් වේ.

එමෙන්ම 199/05/12 දින එවකට සිටි ජනාධිපති වෙතද මේ සම්බන්ධව තොරතුරක්‌ සොයා දෙන මෙන් ඉල්ලා ලිපියක්‌ යෑවුණි. ඒ අනුව 1999/05/19 දින ජනාධිපති ලේකම් කාර්යාලයෙන්ද දැනුම් දී ඇත්තේ මේ සම්බන්ධව සොයා බැලීමට එවකට ශ්‍රී ලංකා විදේශ සේවා නියුක්‌ති කාර්යාංශයේ සභාපතිවරයා වෙත දැනුම් දුන් බවයි.

එහෙත් ඩී. කාංචනමාලා පීරිස්‌ මහත්මිය සම්බන්ධ කිසිදු තොරතුරක්‌ තවමත් නැත. මාස 09 හි සංජීව පුතා දැන් වයස අවුරුදු 19 ක විවාහක තරුණයෙකි. අවුරුදු 03 හි ලොකු පුතා ජනිත් චතුරංග අවුරුදු 22 ක විවාහක තරුණයකි. කේ. ඉන්ද්‍රd මාලනී මහත්මිය තම දියණිය එනතෙක්‌ වසර 19 ක්‌ තිස්‌සේ හැඬූ කඳුළින් බලා සිටියි. පුතුන් දෙදෙනාද තම මිත්තිනිය සමඟින් මව එන තෙක්‌ තවමත් දෑස්‌ අයා බලා සිටියි.

http://www.divaina.com/2012/12/25/news21.html

516+.  සීගිරිය සමන්ති

Dec 04, 2012


සෞදියේ කඳවුරු දෙකක ශ්‍රී ලාංකික
කතුන් 500කට අධික පිරිසක්‌ දුක්‌ විඳිනවා
තනාපති කාර්යාලයෙන් කිසිම සොයා බැලීමක්‌ නෑ

සෞදි ගොස්‌ පැමිණි ධම්මිකා කියයි

සීගිරිය – සරත් එරමිණි ගම්මන

සෞදි අරාබියේ ගෘහ සේවය සඳහා ගොස්‌ ඇති බොහෝ කාන්තාවන් විවිධ තාඩන පීඩනයන්ට ලක්‌ව අපා දුක්‌ විඳිමින් සිටි බවත් කඳවුරු දෙකක 500 කට වැඩි සිංහල දෙමළ මුස්‌ලිම් කාන්තාවන් සිටින බවත් ඔවුන් වහාම මෙරටට ගෙන්වා දීමට කඩිනම් පියවර ගන්නා ලෙසත් එම කඳවුරක සිට මෙරටට පැමිණි ඒ. ධම්මිකා මහත්මිය ප්‍රකාශ කළාය.

වැලිඔය, ජනකපුර පදිංචි පස්‌ දරු මවක වන මල්ලිකා මහත්මිය මේ බව පැවසුවේ සෞදි රැකියාවට ගොස්‌ මියගිය සීsගිරිය බටුයාය එම්. සමන්ති මහත්මියගේ අවමඟුල් උත්සවයට සහභාගි වෙමිනි.

ඇය මෙසේද කීවාය.

මියගිය සමන්ති ගැන මම ජනමාධ්‍ය මගින් තොරතුරු දැනගත්තා. මම සෞදි ගිහිල්ලා “ඔලෙයියා” කඳවුරේ ඉඳලා උපක්‍රමශීලීව බේරිලා ආවා. දැනට දින 2-3 ක්‌ වෙනවා ඇවිල්ලා. ඔලෙයියා කඳවුරේ මියගිය සමන්ති හිsටියා. තවත් කඳවුරක්‌ තියෙනවා. “විලා” නමින් ඒ දෙකේම සිංහල, දෙමළ, මුස්‌ලම් කාන්තාවෝ 500 ක්‌ විතර ඉන්නවා. ඔවුනට හරියට කෑමක්‌ බීමක්‌ නැහැ. සනීපාරක්‌ෂක පහසුකම් ප්‍රමාණවත් නැහැ. සෞඛ්‍ය පහසුම් නැහැ. සමහරුන් රෝගී වෙලා ඇතැමුන්ගේ මානසික ගැටලු උත්සන්න වෙලා. හැමෝම වාගේ ඇඬූ කඳුළින් ඉන්නේ.

කඳවුරේ ආරක්‌ෂාවට සෞදි පොලිසිය යොදවලා ඉන්නවා. අපේ තානාපති කාර්යාලයේ කීප දෙනෙක්‌ ඉන්නවා. අපේ දුක්‌ කඳුළුවලට ඔවුන් ඇහුම්කන් දෙන්නේ නැහැ.මොනව හරි ගැටලුවක්‌ ඉදිරිපත් කළොත් බැනලා එළවනවා. තානාපති කාර්යාලයත් එහෙමයි. අපේ රටේ කාන්තාවෝ ගැන කිසිම සොයා බැලීමක්‌ කරන්නේ නැහැ.

වැටුප් නොගෙවීම, විවිධ තාඩන පීඩන ඉවසා ගන්න බැරිව වගේම බාබලාගේ ලිංගික අතවර දරා ගැනීමට නොහැකිව කාන්තාවෝ එම නිවෙස්‌වලින් පැනලා එනවා. එවිට පොලිසියෙන් අල්ලලා මේ කඳවුරට ගෙනත් දානවා. නිවෙස්‌ හිමි බාබලා පාස්‌පොට්‌, වීසා, ගෙනවිත් දෙනකන් කඳවුරේ ඉන්න ඕන. සමහර හාම්පුතුන් ගෙනත් දෙනවා. සමහරුන් ගෙනවිත් දෙන්නේ නැහැ. එතකොට ඒ රටින් පිටවෙන්න බැහැ.

කඳවුරු භාරව සිටින පොලිස්‌ නිලධාරීන්ට මුදල් දීලා කඳවුරේ ඉන්න කාන්තාවෝ අරන් යනවා. ඒ වැඩේට අපේ තානාපති කාර්යාලයේ ඇතැම් නිලධාරීනුත් උදව් කරනවා. එහෙම අරන් යන කාන්තාවන්ට සිද්ධ වෙන්නේ මොනවද කියලා දෙයියෝ තමා දන්නේ.

අපි මේවා සියල්ල වීඩියෝ කරලා තියෙනවා. ඒ වුණාට මේ රටට එනකොට අපේ ජංගම දුරකථනවල සිම් කාඩ්පත් එම්බසියෙන් ගලවා ගන්නවා.

මම අවස්‌ථා තුනක්‌ මැදපෙරදිග ගිහිල්ලා තියෙනවා. මට දරුවන් පස්‌ දෙනා රකින්න ඕනෑ. මේ පාර සෞදි ගිහිල්ලා මාස පහෙන් එන්න වුණා. ඒ රටේ අපේ කාන්තාවන්ට සලකන්නේ ඉතාම නරක විදිහට. ඒ නිසා මම රජයෙන් ඉල්ලා සිටිනවා. සෞදි රාජ්‍යයට අපේ රටේ කාන්තාවන් යවන එක නතර කරන්න කියලා ඇය වැඩිදුරටත් එසේ පැවසුවාය.

http://www.divaina.com/2012/12/04/news11.html

15.  ඇල්පිටිය සුරේකා

Nov 28, 2012


මගේ දරුවාට මේ අපරාධය කරපු
හැමෝටම දඬුවම් දෙන්න ඕනෑ
සෞදියේ දී අභිරහස්‌ ලෙස මියගිය තරුණියගේ මව කියයි

කරන්දෙණිය – අමල් ප්‍රියංකර

මගේ දරුවට මේ අපරාදේ කරපු ඔක්‌කෝටම දඬුවම් දෙන්න ඕන දෙවියනේ… අඩුගානේ දුවගේ මිනියවත් බලන්න එයා ශ්‍රී ලංකාවට ගෙනැල්ල දෙන්න. ඇහැක්‌ වගේ බලාගෙන හිටිය මගේ දරුවාට මොකක්‌ද මේ වුණ අපරාදේ… ඇල්පිටිය පිටුවල ප්‍රදේශයේ මවක්‌ වන කේ. එම්. ඥණවතී (49) මහත්මිය හඬා වැළපෙමින් අප සමඟ එසේ පැවසුවාය. සවුදි අරාබියේ රැකියාවකට ගොස්‌ දින හතක්‌ තුළ අභිරහස්‌ අන්දමින් මියගොස්‌ ඇති තම වැඩිමහල් දියණියගේ මෘත දේහය ඉක්‌මනින් මෙරටට ගෙන්වා දෙන ලෙස අදාළ මව බලධාරීන්ගෙන් ඉල්ලා සිටින්නීය.

මෙසේ සැකසහිත ලෙස මියගොස්‌ ඇත්තේ ඇල්පිටිය පිටුවල දමනවල ලිපිනයේ පදිංචිව සිටි ඩබ්. එම්. සුරේකා ද සිල්වා නැමැති තිස්‌එක්‌ හැවිරිදි අවිවාහක තරුණියකි. සොයුරු සොයුරියන් අට දෙනකුගෙන් යුත් පවුලේ වැඩිමලා වන මැය විදේශගත වී ඇත්තේ තම බාල සොයුරු සොයුරින්ගේ අනාගතය වෙනුවෙනි. පසුගිය සැප්තැම්බර් 22 වැනි දින සවුදි අරාබිය බලා මෙරටින් පිටත් වූ සුරේකා එම මස 27 වැනි දින අතුරුදන්ව ඇති බවට නිර්නාමික දුරකථන ඇමතුමක්‌ ලැබී තිබේ. ඒ අනුව සොයා බැලීමේදී ඇය මියගොස්‌ ඇතැයි විදේශ සේවා නියුක්‌ති කාර්යාංශය හරහා දැන ගන්නට ලැබී තිබේ.

තව දුරටත් කතා කළ ඥණවතී මහත්මිය මට දරුවෝ අට දෙනයි. මේ මියගොස්‌ තියෙන්නේ ලොකු දුව. එයා මීට අවුරුද්දකට විතර කලින් අම්බලන්ගොඩ ප්‍රදේශයේ විදේශ රැකියා ඒජන්සියකට පාස්‌පෝට්‌ එක බාර දීලයි තිබුණේ. පසුව ඒ අය මරදාන නගරයේ විදේශ රැකියා ආයතනයකට පාස්‌පෝට්‌ එක දීලා අපිට එතනින් රට යන්න කිව්වා. දුව මරදානෙ ඒජන්සිය හරහා රට රස්‌සාවට ගියා. සතියක්‌ විතර යනකොට අපිට ආරංචි වුණා. දුව රටදී මරල දාලා කියලා. මගේ දුවගේ දේහය ඉක්‌මනට ගෙනැල්ලා මේ ගැන පරීක්‌ෂණයක්‌ කරන්න කියල අපි රජයෙන් ඉල්ලනවා.

මියගිය සුරේකාගේ බාල සොහොයුරකු වන ඩබ්. එම්. ප්‍රියංකර සිල්වා (22) මෙසේ කීවේය. අක්‌කා මැරලා කියලවත් ඒජන්සියෙන් අපට කිව්වේ නැහැ. ඒ අය කිසිම වගකීමක්‌ ගන්නෙ නැහැ. අක්‌කා රට යවලා තියෙන්නේ ව්‍යාජ ලිපි ලේඛන හදලා. මේ විදේශ රැකියා ආයතන ගැන පරීක්‌ෂණයක්‌ කරන්න කියල අපි බලධාරීන්ගෙන් ඉල්ලනවා. නැත්නම් තව කී දෙනෙකුට මේ වගේ අසාධාරණ කරයිද?

විදේශ රැකියා කාර්යාංශයෙන් කියන්නේ අක්‌කා දිවි නසාගෙන කියලා. රට ගිහින් දවස්‌ හතෙන් ජීවිතේ නැති කරගන්න අක්‌කාට තියෙන වුවමනාව මොකක්‌ද? අපිට මේ මරණය සැකයි. අක්‌කව මරල දාල කියලා අපිට හිතෙනවා. මේ ගැන සාධාරණ පරීක්‌ෂණයක්‌ කරන්න කියලත් අක්‌කගේ දේහය ඉක්‌මනට ගෙදරට ගෙනැල්ලා දෙන්න කියලත් අපි බලධාරීන්ගෙන් ඉතා බැගෑපත්ව ඉල්ලනවා.

මියගිය සුරේඛාගේ පියා වන ඩබ්ලිව්. එම්. සුනිල් (55) මහතාද දරාගත නොහැකි ශෝකයෙන් යුතුව අදහස්‌ දැක්‌විය. සුරේඛාගේ ඥතීන් මේ සම්බන්ධයෙන් ජනාධිපති කාර්යාලයටද පැමිණිලි කර තිබෙන අතර එම කාර්යාලය මගින් විදේශ කටයුතු අමාත්‍යාංශයට මේ පිළිබඳව දැනුම් දී ඇත. රටේ ආර්ථිකයට විශාල ශක්‌තියක්‌ සපයන විදේශ රැකියාවල නිරත අපේ රටේ කාන්තාවන්ට අත්වන මෙවන් අවාසනාවන්ත ඉරණම පිළිබඳව සොයා බලා ඔවුqනට යුක්‌තිය ඉටු කිරීමට අදාළ බලධාරීන්ගේ කඩිනම් අවධානය යොමු විය යුතුව ඇත.

http://www.divaina.com/2012/11/28/news26.html

14.  එප්පාවල නන්දාවතී

Oct 02, 2012


නිවසේ සිටි තරුණයෙක්‌ මට පහරදී
දෙවන තට්‌ටුවෙන් බිමට තල්ලු කලා

ජෝර්දානයේදී වධ විඳි එප්පාවල නන්දාවතී ‘දිවයින’ ට කියයි

ප්‍රසාද් කුමාරණසිංහ, කටුනායක

ජෝර්දානයේ නිවසක ගෘහ සේවිකාවක ලෙස රාජකාරි කරමින් සිටි ශ්‍රී ලාංකික කාන්තාවකට කෲර වධ පමුණුවා, ඉහළ මහලින් බිමට තල්ලු කිරීමෙන් ආබාධිත වී කටුනායක ගුවන් තොටුපලින් යළි ඇය මෙරටට ඊයේ (01 වැනිදා) පැමිණියාය.

මෙසේ ආබාධිතව මෙරටට පැමිණියේ එප්පාවල පදිංචි නන්දාවතී මැණිකේ නමැති කාන්තාවය. මෙම කාන්තාව මීට පෙරාතුව වධ හිංසා සහ අධික වැඩ නිසා නිවසින් පැන ජෝර්දානයේ ශ්‍රී ලංකා තානාපති කාර්යාලයට පැමිණි රැකවරණ ඉල්ලා ඇත.

ඉන්පසුව එරට පොලිසිය යළිත් ඇයව කලින් නිවසටම බාර දුන් බවද ඇය zzදිවයිනZZ ට පැවසුවාය.මම ඒ ගෙදරින් පැනලා ආවා. මට හරි හමන් කෑමක්‌ දුන්නේ නෑ. වැඩ ඉවරයක්‌ නෑ. බැරිම තැන තමයි මම පැනලා තානාපති කාර්යාලයට ආවේ. ඒත් අන්තිමේදී මාව ආයෙත් ඒ ගෙදරටම කොටු වුණා. ඒ නිවසේ සිටි තරුණයකු තමයි මට බඳ පටියකින් පහරදී, දෙවන තට්‌ටුවෙන් බිමට තල්ලු කළේ.ZZ ඇය zzදිවයිනZZ ට හැඬූ කඳුළින් කියා සිටියේ එලෙසය.

zzමගෙ කකුල් දෙක කැඩිලා. කොන්දත් කැඩිලා. මම සේවය කළ නිවසේ කාන්තාව ජෝර්දාන් රොAහලේ හෙදියක්‌. එයා මාව එරට රෝහලක දින 16 ක්‌ නවත්වලා ප්‍රතිකාර කළා. ඊට පස්‌සේ හිස්‌ අතින් මාව එව්වා. දැන් මට කිසිම හව්හරණක්‌ නෑ. ඇය තවදුරටත් කියා සිටියාය.

සිද්ධිය පිළිබඳව ශ්‍රී ලංකා විදේශ සේවා නියුක්‌ති කාර්යාංශයේ සභාපති අමල් සේනාලංකාධිකාර මහතාගෙන් විමසූ විට සභාපතිවරයා කියා සිටියේ මෙම සිද්ධිය පිළිබඳව තානාපති කාර්යාල හරහා විස්‌තර ලබාගෙන ඇය වෙනුවෙන් ඉටුකළ හැකි උපකාරය නොපිරිහෙලා ඉටු කරන බවයි. ඒ අනුව කාර්යාංශයේ සුබසාධන නිලධාරීන්ට අවශ්‍ය උපදෙස්‌ ලබාදී ඇතැයි ද සභාපතිවරයා සඳහන් කළේය.

http://www.divaina.com/2012/10/02/news39.html

13.  කුවේට් හී අතුරුදහන්, සොයාගන්න උදව් වෙන්න පුළුවන්ද?

Aug 08, 2012

මිතුරනේ ඔබලාගෙන් ලොකු උදව්වක් ඉල්ලන්නය් මේක ලියන්නේ. මගේ සහෝදරියක් කුවේට් ‍රැකියාවකට ආවා දැනට මාස 10 කට විතර ඉස්සර.මුල් මාස වල ගෙදරට කතා කරලා තියෙනවා.නමුත් දැන් මාස 6 කින් විතර කිසිම විස්තරයක්  නැහැ.මම නිවාඩු ගිය වෙලාවෙ තමය් විස්තර දැනගත්තෙ. ඒ ගෙදර අය අසරන වෙලා ඉන්නේ.ඒ නන්ගිගෙ අම්මා නැහැ.තාත්තගෙ මොලේ හොද නැහැ මේ නිසා.ගෙදරට නොදන්වා ඇවිත් තියෙන්නේ.කුවේට් වල ඉන්න යහලුවෙක් යෙහෙලියක් මෙයාව හොයාගන්න උදව් කරන්න පුලුවන්නම් ලොකු පිනක්.කාටහරි පුලුවන්නම් යහලුයෙහෙලි තුලින් හරි මගෙ ඊමේල් එකට හරි කියන්න මම එතකොට මම දන්න විස්තර ටික කියන්නම්.

මගේ ලිපිනය

“Kala Siva” <kalasiva52@yahoo.com>

12.  මැදපෙරදිග දී ඉඳිකටු පපුවට

Aug 04, 2012


මැදපෙරදිග දී පපුවට යෑවූ
ඉඳිකටු දෙකක්‌ එළියට ගැනේ

බළන්ගොඩ – එන්. එච්. පියසේන

බළන්ගොඩ කල්තොට මැදබැද්ද ප්‍රදේශයේ විසූ කාන්තාවක්‌ මීට මාස හයකට පමණ පෙර රැකියා ඒජන්සියක මාර්ගයෙන් ගෘහ සේවිකා රැකියාවකට ගියාය. එහිදී තම ශරීරයේ ඉඳිකටු ගැසීමක්‌ එරටේදී සිදුවීම නිසා අසනීප වී ජුලි මස 11 දා මෙරටට පැමිණ ඇත. ඉන්පසු අසනීප තත්ත්වයක්‌ ඇති බව පවසා බළන්ගොඩ මූලික රෝහලට ඉකුත් 27 දා ඇතුළත් වීමෙන් පසු කරන ලද වෛද්‍ය පරීක්ෂණවලදී ශරීරය තුළ කටු ඇති බව හඳුනාගැනීමෙන් පසු ඊයේ (03 දා) ශල්‍යකර්මයක්‌ මගින් ඉඳිකටු දෙකක්‌ ඉවත් කරන ලදී.

රෝහලේදී මුලින් කටු ඇනීමේ සිද්ධිය හෙළිදරව් නොකර වමනය, උණ ආදී අසනීප ගැන පැවසුවත් වෛද්‍යවරුන් විසින් සිද්ධිය බළන්ගොඩ පොලිසියට දැනුම්දී ප්‍රශ්න කිරීමෙන් පසු මුහුණ දුන් සිද්ධිය ප්‍රකාශ කර ඇත.

මැය 28 හැවිරිදි එක්‌දරු මවකි. තමන් මාස පහක්‌ පමණ සේවය කළ නිවසේ වැඩ අධික බව දන්වා වෙනත් නිවසකට මාරු කරන ලෙස මෙරට ඒජන්සිකරුගේ ක්‌වේට්‌ රටේ නියෝජිතවරියට පවසා ඇත. එහිදී “උඹට ඇයි එහෙ ඉන්න බැරි” කියා ඒජන්සිකාරිය හා ඇගේ සගයකු විසින් පපුවට කටු කීපයක්‌ ඇන්න බව ප්‍රශ්න කිරීම්වලදී පවසා ඇත.

මේ පිළිබඳව බළන්ගොඩ මූලික රෝහලේ වෛද්‍ය අධිකාරි වෛද්‍ය බී. එම්. සී. දසනායක මහතා ප්‍රකාශ කළේ ශල්‍යකර්මයක්‌ මගින් ශරීරයේ තිබූ කටු දෙකක්‌ ඉවත් කළ බවයි.

බළන්ගොඩ පොලිසියේ ස්‌ථානාධිපති ප්‍ර. පො. ප. රංජිත් දසනායක මහතාගේ උපදෙස්‌ පරිදි බළන්ගොඩ රෝහල් පොලිසියේ පො. සැ. (23808) ජයරත්න මහතා අදාළ සාක්‌ෂි සටහන් කර ගත්තේය. වැඩිදුර පරීක්ෂණ සිදු කෙරේ.

http://www.divaina.com/2012/08/04/news06.html

11.  ලංකාවේ කිසිම කෙනෙක්‌ ජෝර්දානයට නම් යන්න එපා

June 25, 2012


ගෙදර අය ඔක්‌කොම බලා ඉඳිද්දී
ගෙහිමි කාන්තාව ටියුබ් ලයිට්‌ එකක්‌
කුඩුකරලා වතුරට දාලා බොන්න කිව්වා

ජෝර්දානයේදී වද හිංසාවලට ලක්‌වූ දේවී මලර් කියයි

කාන්තා විමුක්‌ති සංවිධාන කොච්චර තිබුණත් “දිවයින”
පත්තරේ විතරයි මොකද වුණේ කියලාවත් ඇහැව්වේ

ජෝර්දානයේදී
දස වද වින්ද මොරගොල්ල තරුණියගේ කළුඳු කතාව

වැලිමඩ – අර්ලි දඹදෙණිය

මම ජෝර්දානයට ගියේ අපිටම කියලා පොඩි ගෙයක්‌ හදාගෙන අම්මයි තාත්තයි එක්‌ක නිදහස්‌ ජීවිතයක්‌ ගත කරන්නයි.

එහෙදි මම කිසිම වරදක්‌ කළේ නැහැ. මුලදී මට එහේ භාෂාව බැරි වුණත් මාසෙන් දෙකෙන් ඒකත් ඉගෙන ගත්තා.

මාස දෙක තුනක්‌ ගියාම මම පඩි ඉල්ලූ නිසා තමයි මට මේ අපරාධය කළේ.

දැන් බලන්න මම ලංකාවටත් ඇවිල්ලා සති කීපයක්‌ම ගත වුණා.

කෝ කාන්තාවන්ගේ විමුක්‌තිය ගැන කාන්තා හිංසනයට එරෙහි වන ඒ ගැන කථාකරන සංවිධාන කවුරුවත් නැහැ.

“දිවයින” පත්තරෙන් විතරයි ඇවිල්ලා ඇයි මොකද වුණේ කියලා හරි ඇහැව්වේ. මම කියන්නේ මට මේ අපරාධය කළ ජෝර්දානයේ නිවෙස්‌ හිමියාටත් මා ඔවුන් වෙත යොමුකළ ඒජන්සිකරුටත් නිසි දඬුවම් ලබාදීලා ආබාධිත මට සාධාරණ වන්දි මුදලක්‌ ලබාදෙන ලෙසටයි.

මේ පිළිබඳව විදේශ සේවා නියුක්‌ති කාර්යාංශයෙත් ජෝර්දාන ලංකා තානාපති කාර්යාලයෙත් අවධානය යොමුවිය යුතුයි කියලත් කියන්න වෙනවා. මේ ඉමක්‌ කොනක්‌ අගක්‌ මුලක්‌ නැති චෝදනා යෝජනා වේදනාවන් අපට අසන්නට ලැබුණේ වැලිමඩ මූලික රෝහලේ කාන්තා රෝගී අංශයේදීය.

ඇය නමින් දේවි මලර්යා. 24 හැවිරිදි සුරූපි තරුණියකි. ද්‍රවිඩ වුවද සිංහල තරුණියකට වඩා චතුර ලෙසට සිංහල භාෂාව හසුරුවන්නීය.

වැලිමඩට නුදුරු මොරගොල්ල ඩවුන් සයිඩ් වතුයායේ වතුකම්කරු පවුලක ඉපදී හැදී වැඩුන ඇය කුඩා කල සිටම කටකාරය දඟකාරය.

කිව යුතු දේ කෙලින්ම කියන්නට ඇය නොපැළිකිලි වූවාය.

මම විදේශගත කළේ මරදානේ ආනන්ද රාජකාරුණා මාවතේ දෙවන පටුමගේ අංක 07 දරන ස්‌ථානයේ පිහිටි (අයි. එන්. (1473) ලීඩ්ස්‌ මෑන් පවර් ඒජන්සියෙනුයි.

ඒ සඳහා කිසිම මුදලක්‌ ඔවුන් අය කළේ නැහැ. රට යවන ගාස්‌තු පසුව වැටුප් වලින් අඩුකරගන්නවා කියලා කිසිම දෙයක්‌ කියා තිබුණේ නැහැ.

මට මාසෙකට රුපියල් 24,000/= වැටුප් ගෙවනවා කියලා කිව්වත් මට ගෙව්වේ රුපියල් 10,000/= යි.

මට හිරිහැර කරන්න පටන්ගත්තේ එහේ ගිහිල්ලා සතියක්‌ විතර ගියාට පස්‌සේ ඉඳලයි.

මම මුලින්ම හිතුවේ එහේ වැඩ භාෂාව මට හරියට අල්ල ගන්න බැරිවුණා හින්දා පහර දෙනවා කියලා.

ඒත් මම වැඩත් භාෂාවත් දෙකම හොඳට ටික දිනකින්ම හරි හැටි අල්ල ගත්තා.

ඊට පස්‌සේ පඩි ඉල්ලන කොට තමයි පහර දෙන්නට වුණේ. එතකොට කිව්වා මේ රටේ අයට ආදායම් නැහැ. ඔය ගාන තමයි ගෙවන්න පුළුවන් කියලා 10,000/= දුන්නේ.

ඒ මුදල් අම්මලටයි ගෙදරටයි යෑවුවේ.

මේ ගෙදර හත්දෙනෙක්‌ හිටියා. මට දීලා තිබුණේ උඩු මහලේ තිබුණ කාමරයක්‌.

හැමදාම උදේ පහට ඇහැරිලා රාත්‍රි එක දෙක වෙනකම්ම වැඩ කරන්න ඕනේ. මාසෙකට එක පාරක්‌ ගෙදර අම්මලට කතා කරන්න දුරකථනය දීලා තිබුණා. මම අම්මගෙන් ඇහුවා දැන් මගේ පඩි මාස තුනේම එවලා තියෙනවාද කියලා. එතකොට අම්ම කීවා නැහැ පුතේ තවම රුපියල් 10,000 අපට එවුවේ කියලා.

මම මේ ගැන ගෙහිමියාගෙන් ඇහුවාම මට හොඳටම අල්ලගෙන ගැහුවා. ඒ වගේම ගෙදර අය කාලා ඉතුරුවෙන දෙයක්‌ එක්‌ක සීනියි රොටියි තමයි මට වැඩිපුරම කෑවේ.

ඒක හින්දා මම අම්මට කථා කරන කොට “අම්මේ මම බත් කන්න හරි ආසයි” කියලා කිවුවා.

ඒ එක්‌කම මේ ගෙදර ඉන්න බැහැ මට ගහලා හිරිහැර කරනවා කියලත් කිවුවා. මේ ගේ මාරු කරලා වෙන ගෙයක්‌ හොයලා දෙන්න කියලා. ඒජන්සියටත් තානාපති කාර්යාලයටත් කියන්න කියලත් මම අම්මලට කිව්වා. අම්මල එය ඒජන්සියට කිව්වම ඒජන්සිය ගෙහිමියන්ගෙන් ඇහුවම එදා මට හොඳටම ගැහැව්වා.

කනේ තිබුණු කරාබු දෙකත් කඩලා දැම්මා.

ඒ ළඟපාත කෙනෙක්‌ මාව පොලිසියට ගෙනිහින් දැම්මා.

මම පොලිසියට කිවුවා මේ ගෙදර මට ඉන්න බැහැ. ගහනවා කෑම දෙන්නේ නෑ, මාව වෙන ගෙදරකට හරි ලංකාවට හරි යවන්න කියලා.

එතකොට පොලිසියෙන් කිව්වා එහෙම යන්න දෙන්න බැහැ කියලා ගෙහිමියා ගෙන්නලා මෙයාට අමාරුයි රෝහලකට ගෙන යන්න කියලා කිවුවා.

රෝහලට රැගෙන යනවා කියලා නැවත සිටි ගෙදරටම අරන් ගියා.

එදා ගෙහිමියාට හොඳටම කේන්ති ගිහිල්ලා තිබුණා.

මාව කාමරේකට දාලා දොර වහගෙන හොඳටම අතින් පයින් පහර දුන්නා. මගේ අත පය ඔක්‌කෝම ඉදිමිලා තිබුණේ.

එදා මාත් එක්‌ක ඒ ඒජන්සියෙන්ම ජෝර්දානයට ගිය යාළුවෙක්‌ හිටියා. “නිලූකා” කියලා. එයා හිටපු ගෙදර අය ඇමරිකාවට ගියා නිවාඩුවකට.

ඒ යනකොට “නිලූකා” නතර කළේ මම හිටිය ගෙදරයි.

ඒත් නිලූකා එනකොට මගේ අතපය කඩලා දාලා ඉවරයි.

නිලූකා මගේ ගෙදර අම්මලට දුරකථන ඇමතුම් ලබාදීලා මේ බව කීවා.

අම්මල නැවතත් ඒජන්සියටත් තානාපති කාර්යාලයටත් මේ සියලුම විස්‌තර කියලා තිබුණා.

ඔවුන් ගෙහිමියාට විස්‌තර ඔක්‌කොම කියලා තිබුණා. එදා ඉඳලා ගෙහිමියා විතරක්‌ නොවෙයි ගෙහිමි කාන්තාවත් මට ගහන්න පටන් ගත්තා. එදා මට හොඳටම ගහල ගහල වැඩ කරපන් උඹ ඔය බොරු කරන්නේ කියලා කිව්වා.

දවස්‌ දෙකක්‌ම කෑම දුන්නෙත් නැහැ. ඔළුවට ගහල ගහලා ඔළුව පුපුරන්න වගේ ආවා. මට නැඟිටගන්නවත් බැරි ගානයි. ඒත් වැඩකරපන් කියලා ඇදලා අරන් ආයෙත් ගහනවා. මම කීවා වැඩ කරන්න බෑ මට අමාරුයි රෝහලට ගෙනියන්න කියලා. ඒ පාර ගෙහිමි කාන්තාව කළේ ටියුබ් බල්බ් එකක්‌ කුඩු කරලා වතුරට දාලා ඒක බොන්න කීවා.

ගෙදර කට්‌ටිය ඔක්‌කොම වටවෙලා බලාගෙන හිටියා. මම කෑගහලා කිව්වා මේවා බොන්න බැහැ මම මැරෙයි කියලා. මම බැරිම තැන කකුල් දෙක අල්ලලා වැඳලා කීවා ඕවා බොන්න බැහැ කියලා. ඒත් ගෙහිමි කාන්තාව මට බලෙන්ම ඒවා පෙව්වා.

ඊට පස්‌සේ මම කෑගහලා කිව්වා මාව රෝහලට ගෙනිහින් දාන්න කියලා. මම මැරෙයි කියලා. රෝහල් ගෙනියන්න සල්ලි නැහැ කිව්වා. දවස්‌ දෙකකට පස්‌සේ ගෙහිමියා පෙති හතරක්‌ දුන්නා බඩ විරේක වන්න. ඒවට වතුරවගේ බඩ එලිය ගියා. දැන් මට කිසිම වැඩක්‌ කරන්න බැහැ. ඇඟපත පණ නැහැ. ඒත් වැඩකරපන් කියලා පහර දෙනවා. දෙසැම්බර් 18 වැනිදා හොඳට මතකයි. මට ගහපු පාරකට යටිබඩ මොනවා වුණාද කියලා මතක නැහැ. ගෙහිමි කාන්තාව අසල කාන්තාවක්‌ එක්‌ක කියලා තියෙනවා දේවිට බල්බ් කුඩු වතුර දීලා හොඳටම අමාරුයි කියලා. මේක ඇහිලා තියෙනවා එතන හිටිය නිලූකාට. නිලූකා මේ බව අම්මලට කියලා තියෙනවා. ගෙහිමියාගේ දුරකථනය හොරෙන් අරගෙන. අම්මල ආයෙත් ඒජන්සියටත් තානාපති කාර්යාලයටත් කියලා තියෙනවා. ඒජන්සියෙන් ගෙහිමියාට කියලා තියෙනවා මාව රෝහලකට ගෙන යන්න කියලා. ඒත් රෝහලකට රැගෙන ගියේ නැහැ. මේ බව අපේ ගෙදරට කීවේ මම කියලයි සැක කරලා තිබ්බේ. මම එහෙම දෙයක්‌ කීවේ නැහැ කීවා.

එවිට දුරකථන ඇමතුම් ඔක්‌කොම ගෙහිමියා මුල ඉඳලම පරීක්‍ෂා කළා.

ඒ පාර නිලූකාටත් අල්ලගෙන හොඳටම ගැහුවා. නිලූකා වේදනාව ඉවසාගන්න බැරිව වැසිකිළියට දාන විෂබීජ දියරයක්‌ බිව්වා. නිලූකාටත් හොඳටම අමාරුයි කියලා රෝහලට අරන් ගියත් ඊට පස්‌සේ නිලූකාව දැක්‌කේ නැහැ.

මේ අන්තිම දවසෙත් ගෙදර හිටියේ ගෙහිමියා සමඟ ළමයි තුන්දෙනෙක්‌ විතරයි. එදා මම රෑ වෙනකම් බලා ඉඳලා ඇඟට හුඟක්‌ අමාරු නිසා හොරෙන් පැනලා ආවා තානාපති කාර්යාලයට. ඔවුන් මාව රෝහල්ගත කළා. 26 දිනයි මාව පරීක්‍ෂා කළේ. බඩ ඇතුළේ බෝතල් කටු තියෙනවා කීවා. එක්‌ස්‌රේ පිංතූරත් ගත්තා. වෛද්‍ය සහතිකත් ලිව්වා. එහේ ඔපරේෂන් කරන්න බැහැ ලංකාවට යවන්න කීවා. ඊට පස්‌සේ මට තානාපති කාර්යාලයෙන් මාස දෙකක්‌ම බෙහෙත් අරන් දුන්නා. ඒ වෙලාවේ මම තානාපති කාර්යාලයට ලියුමක්‌ ලියලා දුන්නා මාව පොලිසියට ගෙන යන්න නැතිනම් නඩුදාන්න කියලා. එතකොට ඒජන්සියයි තානාපති කාර්යාලයයි එක්‌වෙලා මගේ හිඟ වැටුප් ඉල්ලා දුන්නෙත් නැහැ. මට ඒ ගේ මාරු කරලා දුන්නෙත් නැහැ.

ඒජන්සියෙන් හැම වේලාවෙම කිව්වේ ඔහොම යන කොට හරියයි කියලයි. කොහොම හරි තානාපති කාර්යාලයෙන් මාව පොලිසියට අරන් ගියා පාස්‌පෝට්‌ ගන්න කියලා. ඒ වෙලාවේ ගෙහිමියාටත් පොලිසියට එන්න කියලා තිබුණා. ගෙහිමියා පොලිසියේ යාළුවෙක්‌ එක්‌ක ඇවිත් සල්ලි වගයක්‌ දීලා මාව යළි ඒ ගෙදරටම රැගෙන ගියා. ඒ වෙලාවෙත් දොරවල් ලොක්‌ කරලා හොඳටම ගහන්න පටන් ගත්තා. මට හුස්‌ම ගන්නවත් බැහැ. මේකත් කියන්නම ඕනේ. එදා කිව්වා මට ඔක්‌කොම ඇඳුම් ගලවන්න කියලා. මම ගැලෙව්වේ නැහැ. ඔය කකුල් දෙකෙන් නේද පැනලා ගියේ කියලා කකුල් දෙකට ගැහැව්වා. ඒ ගහපු පාරකට විසිවෙලා ගිහිල්ලා සීතල වේලාවට පත්තු කරපු ගෑස්‌ ලාම්පුවක්‌ උඩට වැටුණා.

මං ඇඳලා හිටිය කලිසමට ගිනි ඇවිලුනා. ඒක ගලවන්න මම වේදනාවෙන් කෑගැහුවා. ඊට පස්‌සේ මට සිහිය ආවේ රෝහලේදී. මගේ තුනටියෙන් පහළ සේරම පිළිස්‌සිලා විරූපී වෙලා. දෙයියනේ මට වුණ අපරාධයක්‌. මම ආබාධිතයි. නැගිටින්න බැහැ.

මේ බව පොලිසියට කියලා පොලිසියෙනුත් රෝහලට ආවා. ගෙහිමියාත් ආවා. ලංකාවට යන්න ඕනේ නම් මම හිතලාම පුච්චා ගත්තා කියලා කියන්න කීවා. නැතිනම් මරාදාලා මෙහෙ වළදානවා කීවා. එතන හිටිය අක්‌ක කෙනෙක්‌ කීවා නංගි මෙහෙන් ගැලවිලා ඔයා පණ බේරාගෙන ලංකාවට යන්න කියලා.

මං පොලිසියට කීවා මගේ හිඟ වැටුප් හා පාස්‌පෝට්‌ එක ඉල්ලලා දෙන්න කියලා. ඒවා අරන් දෙනවා කිව්වත් පාස්‌පෝට්‌ එක විතරයි දුන්නේ.

ඒ රෝහලේදී බේත් පෙති බිව්වෙත් වැසිකිළි වතුර වලින්. ඒත් එහෙ වෛද්‍යවරු හරි කරුණාවන්තයි. ඔවුන් තමයි අම්මලට දුරකථන පණිවිඩ අරන් දුන්නේ. අම්මලා හුඟක්‌ මහන්සිවෙලා ජනාධිපතිතුමාටත් පැමිණිලි කරලා කොහොම හරි මාව ගෙන්වා ගත්තා. ඒජන්සියෙන් ගෙහිමියාගෙන් මගේ හිඟවැටුප් ඉල්ලා ගත්තත් මට දුන්නේ නැහැ. මාස හයක්‌ වැඩකරලා මාස තුනක පඩි ගන්න තියෙනවා.

මාස හයක්‌ රෝහල්වල ගුටිකාලා ඉඳලා තියෙනවා. එහෙම තමයි අවුරුද්දක්‌ ගෙවිලා තිබුණේ. ඒ වගේම මගේ වෛද්‍ය සහතික එක්‌ස්‌රේ කොපිය ඔක්‌කොම රෝහලේ තබාගත්තා. රෝහල් ගාස්‌තු ගෙවලා ඒවා ඒජන්සිය මගින් අරන් යෑයි කීවා.

එහිදී මගෙන් ලිපියක්‌ ලියා ගත්තා මම කැමැත්තෙන්ම කකුල් දෙක පුච්චාගත්තා කියලා. නැතිනම් ලංකාවට යවන්නේ නැහැ කීවා.

දැන් මං ඇවිල්ලා කෙලින්ම මේ වැලිමඩ මූලික රෝහලට ඇතුළු වුණා. 18 වැනිදා බදුල්ල මහ රෝහලට යවනවා කීවා. මම නම් කියන්නේ ලංකාවේ කිසිම කෙනෙක්‌ ජෝර්දානයට නම් යන්න එපා කියලයි. එහේ මේ වගේ වද විඳින දුක්‌විඳින ලංකාවේ විශාල පිරිසක්‌ ඉන්නවා. හරියට පඩිදෙන්නෙ නැහැ. කන්න දෙන්නෙ නැහැ. නාන්න බොන්න වතුර නැහැ. හරිම බංකොලොත් වෙච්ච රටක්‌ ඒක.

ලංකාවේ අම්ම කෙනෙක්‌ හිටියා අවුරුදු 28 ක්‌ම හිරකරගෙන වැඩගන්නවා. එයාගේ නම ගම දන්නේ නැහැ. දන්නවනම් එයාව බේරගන්න තිබුණා. මම නැවතත් කියන්නේ වගකිවයුත්තෝ, මට සිදුකළ මේ අපරාධයට නිසි දඬුවම් හා මට සාධාරණ වන්දියක්‌ කඩිනමින් ලබාදෙන ලෙසටයි.

http://www.divaina.com/2012/06/25/news20.html

10.  අවුරුදු දෙකක්‌ තිස්‌සේ අපා දුක්‌ වින්ද මට

June 02, 2012


“ඇස්‌වලට ඇඟිල්ලෙන් ඇන්නා – පහර පිට පහර කෑවා”
අවුරුදු දෙකක්‌ තිස්‌සේ අපා දුක්‌ වින්ද මට
ලංකාවට එන්න වුණේ ඇඳිවත එක්‌ක විතරයි

– ගෘහ සේවයට කුවේට්‌ රටට ගිය මැල්සිරිපුර කුමාරිහාමි කියයි

ගලේවෙල – මොහොමඩ් බුහාර්ඩීන්

;
පහරදීම නිසා ලේ
කැටි ගැසී ඇති අයුරු.

කුමාරිහාමි ජීවත් වූ පැල්පත් නිවස

තම කුඩා පැල්පත තරමක්‌ සුව පහසු නිවසක්‌ කිරීමට බලාපොරොත්තු පොදි බැඳගෙන ගෘහ සේවිකාවක්‌ වශයෙන් විදෙස්‌ගත වන කාන්තාවකට අමානුෂික වද හිංසාවලට ලක්‌ව දිවි ගලවාගෙන මෙරටට පැමිණිමේ සිදුවීමක්‌ වයඹ පළාතෙන් වාර්තා වේ.

මැල්සිරිපුර දික්‌දෙනිය හදවල්පොල පදිංචි ඩී. එම්. එන්. කුමාරිහාමි (38) යි. සිය පවුලේ දිගින් දිගටම පැවැති ආර්ථික දුෂ්කරතා හේතුවෙන් 2010 වසරේ ජන. 26 දා කුවේට්‌ රාජ්‍ය බලා ගෘහ සේවිකාවක්‌ වශයෙන් විදෙස්‌ගත වන්නේ රිදීගම ප්‍රදේශයේ විදේශ රැකියා ආයතනයක්‌ මගිනි. ජීවිතයේ බලාපොරොත්තු කන්දක්‌ පොදි බැඳගෙන කුවේට්‌ රාජ්‍යයට පැමිණි කුමාරිහාමි එරට නිවසක්‌ තුළ දහදුක්‌ විඳින්නේ එයින් ලැබෙන මුදලින් සිය දරු පවුල ජීවත් කොට අලංකාර නිවසක්‌ තනා ගැනීමේ අරමුණිනි.

විදෙස්‌ ගතවී සිට මාස 2 තුළ සිය පඩිය නිවසට යෑවූ කුමාරිහාමි හදිසියේම ආගිය අතක්‌ නැතිව ගියාය. කලකට පසු දිනක්‌ කුමාරිහාමි ඇගේ සැමියා වූ නාමල් ජයසූරියට දුරකථනයෙන් අමතා තිබේ. “නාමල් මට මෙහෙ වදදෙනවා. පුළුවන්නම් මාව බේරගන්න” යනුවෙන් විනාඩි කිහිපයකින් දුරකථනය විසන්ධි වී කුමාරිගේ කටහඬ නැතිව ගියේය.

නාමල් සිය බිරිඳ බේරා ගැනීමට ගියපු නැති තැනක්‌ නොවීය. වසර 2 මාස 4 ගත වී පසුගිය 24 දා නැවත කුමාරිහාමි සිය සැමියාව අමතා කීවේ මම ලංකාවට එනවා යනුවෙනි. පසුගිය 25 දා උදැසන 10.30 එරටින් පැමිණි කුමාරිහාමි දැඩි රෝගී තත්ත්වයෙන් සිය නිවසට පැමිණීමෙන් අනතුරුව වහාම ක්‍රියාත්මක වූ නාමල් ඇය ගොකරැල්ල දිසා රෝහලට ඇතුළත් කරනු ලැබුවාය. එහිදී ඇය පරීක්‍ෂා කළ වෛද්‍යවරු කුමාරිහාමිගේ සිරුරේ තිබූ බරපතළ තුවාල නිසා කුරුණැගල ශික්‍ෂණ රෝහලට මාරු කර යෑවීමට කටයුතු කර තිබිණි. කුමාරිහාමි රෝහල්ගත කළ පුවත සැල වූ වහාම කුරුණෑගල ශික්‍ෂණ රෝහලට මේ පිළිබඳව සොයා බැලීමට ගිය අපට එහි ප්‍රතිකාර ලබමින් සිටි කුමාරිහාමි ඇඬූ කඳුළින් ඇයට මුහුණපෑමට සිදු වූ ෙ€දවාචකය පිළිබඳ මෙසේ හඬ අවදි කළාය. “2010 ජනවාරි 26 දා මම කුවේට්‌ බලා ගිහින් එහි වැඩ කරන්න පටන් ගත්තා.

මට මාස 2 ක්‌ පඩි දුන්නා. පඩි සල්ලි මම ලංකාවට එව්වා. තුන්වැනි මාසේ මගේ පඩිය ඉල්ලනකොට එයාලා කීවා අපි පඩි සල්ලි ලංකාවට යෑව්වා කියලා. මම ඒකේ රිසිට්‌ එක ඉල්ලනකොට කීවා උඹ අපි පඩි දුන්නේ නැහැ කියලා කවදාහරි කිව්වොත් ඒවා පෙන්නන්න මේ රිසිට්‌ අපි තියාගන්නවා කියලා. ඒකවත් පෙන්නුවේ නැහැ. ඒ ගෙදර පොඩි බබාලා ඉන්නවා. එයාලා හරි දඟයි. දවසක්‌ එක බබෙක්‌ දුවගෙන ගිහින් පඩි පෙළින් බිම වැටුණා. එතන මගේ zබාබාZ හිටියා. එක පාරටම zබාබාZ දුවගෙන ඇවිත් ඇයි ළමයව වැට්‌ටුවේ කියලා මට අතින් පයින් පහර දුන්නා. මගේ නහයෙන් කටින් ලේ දාන්න පටන් ගත්තා. ඒත් මාව බල්ලෙකුවත් ගණන් ගත්තේ නැහැ. මට මතකයි මම හරියට කාපු දවසක්‌ නැති බව. උදේට රොටි කෑල්ලක්‌ දෙනවා. ඒක තමා මුළු දවසටම ආහාර වේල. ගෙදර ශීතකරණය වහලා තමයි යන්නේ. කෑමක්‌වත් කන්න විදිහක්‌ නැහැ. සමහර වෙලාවට බඩගින්න ඉවසා ගන්න බැරිව වතුර බීලා බඩට කොට්‌ටයක්‌ තද කරගෙන නිදාගත්ත දවස්‌ අනන්තයි.

දවසක්‌ බාබා මගේ ඇස්‌වලට ඇඟිල්ලෙන් ඇන්නා. නියපොතු පාරට මගේ ඇහින් ලේ ගලන්න පටන් ගත්තා. පස්‌සේ මාව කුස්‌සියට ඇදගෙන ගිහින් තේ කහට ඇස්‌ වලට වක්‌කෙරුවා. ඊට පස්‌සේ ලේ ගැලීම නතර උනේ නැති බව පෙනී ගිය නිසා කෝපි කුඩු වගයක්‌ ඇස්‌ වලට දැම්මා. මගේ බාබාට හිතුන වෙලාවට මට වද දෙනවා. දවසක්‌ මගේ කොණ්‌ඩය කපලා කුණු බාල්දියට දැම්මා. නිතර නිතර මට අතින් පයින් පහර දුන්නා. අවු. 2 තිස්‌සේ ගුටිකාලා මගේ ඇඟේ ලේ කැටි ගැහිලා. පාරවල් හිටලා. මට ගහන හැමවෙලාවකම කීවා උඹ යකඩ ගැහැනියක්‌ නිසා ඉක්‌මනට මැරෙන්නෙ නැහැ කියලා. අවු. 2 න් පස්‌සේ පසුගිය 25 දා කීවා උඹ ලංකාවට යන්න ලැහැස්‌ති වෙයන් කියලා. පාස්‌පෝට්‌ එකයි ටිකට්‌ එකයි අතට දුන්නා.

අවු. 2 තිස්‌සේ මම අපායක වින්ද දුකට මට ලංකාවට එන්න වුනේ ඇඳිවත එක්‌ක විතරයි. මට සතයක්‌වත් අතට දුන්නේ නැහැ. අපි වගේ අහිංසක මිනිස්‌සු කීයක්‌ හරි හොයාගන්න රට ගියපුවාම වෙන්නේ අන්තිමට කබලෙන් ලිපට වැටුනා වගේ වැඩකට මුහුණ දෙන්නයි. මට වුණ අසාධාරණයට සාධාරණයක්‌ කරල දෙන්න කියලා මම බලධාරීන්ගෙන් ඉල්ලා සිටිනවා යෑයි ඇය හැඬූ කඳුළින් පැවැසීය. කුමාරිහාමිගේ ශරීරය පුරා පහර කෑමට ලක්‌ වූ කැලල් රැසක්‌ දක්‌නට ඇති අතර ඇය විශේෂ වෛද්‍ය පරීක්‍ෂණයකට යොමු කිරීමට නියමිත බව කුරුණෑගල ශික්‍ෂණ රෝහලේ රෝහල් ප්‍රකාශිකාවක්‌ සඳහන් කළාය.

මාතර ආරියවතී, ඉබ්බාගමුව ලෙච්චමී මින් පෙර සිරුරේ කටු සහිතව මෙරටට පැමිණියේ මෙවැනි වූ වද හිංසංවට ලක්‌වය. ඉසුරු සොයා රට ගොස්‌ කඳුළ උරුම වන කුමාරිහාමිට අත් වී ඇති ඉරණම පිළිබඳ විදේශ සේවා නියුක්‌ති කාර්යාංශයේ අවධානය යොමු විය යුතුව තිබේ.

http://www.divaina.com/2012/06/02/provin01.html

9.  ජනාධිපති,මාමේ අපේ අම්මා ගෙන්නලා දෙන්න

May 21, 2012


ජනාධිපති,මාමේ අපේ අම්මා ගෙන්නලා දෙන්න

හබරණ, ත්‍රීසිංහගම ගම්මානයේ පදිංචිව සිටි තිදරු මවක්‌ වූ එම්. ඩබ්ලිව්. සුනීතා සුදර්ශනී ජයවීර මහත්මිය ලෙබනනයෙහි ගෘහසේවිකාවක්‌ වශයෙන් විදේශගත වූ පසු රෝගාතුරවී මාස ගණනාවක්‌ ගතව ඇතත් ඇයව මෙරටට ගෙන්වා ගැනීමට නොහැකිව සිය ස්‌වාමිපුරුෂයා සහ දරුවන් තිදෙනා අසරණව සිත්තැවුලට පත්ව සිටිති.

තම දුක්‌ගැනවිල්ල පිළිබඳ අදහස්‌ දැක්‌වූ සිය සැමියා වන ඊ. ඩබ්ලිව්. රොහාන් සංජීව මිණිපුර මහතා මෙසේ කියා සිටියි.

එම්. ඩබ්ලිව්. සුනීතා සුදර්ශනී ජයවීර මගේ බිරිඳ. ඇය රට යනවාට මගේ කැමැත්තක්‌ තිබුණේ නැහැ. මට ස්‌ථිර රැකියාවක්‌ නොමැති නිසා දරු තුන්දෙනාගේ අනාගතය ගැන හිතලා තමයි විදේශගත වුණේ. ගිය අවුරුද්දේ අගෝස්‌තු මාසේ 22 විදේශගත වුණා. බිරිඳගේ ගර්භාෂයේ සහ බෙල්ලේ අමාරුවක්‌ තිබුණා. අනුරාධපුර මෛත්‍රීපාල සේනානායක මාවතේ ජය ශ්‍රී විදේශ රැකියා ආයතනය මගින් තමයි විදේශගත වුණේ. ඒ ආයතනයේ ප්‍රධාන කාර්යාලය මීගමුපාර, ග්‍රෑන්ඩ්පාස්‌, කොළඹ ලිපිනයේ පිහිටි තිළිණි විදේශ රැකියා ආයතනයයි. මම එතෙන්ට ගිහිල්ලා කිව්වා බිරිඳව ගෙනත් දෙන්න කියලා. එතනින් කිව්වා රුපියල් දෙලක්‍ෂ හැත්තෑ පන්දාහක්‌ දෙන්න කියලා. මා ළඟ එච්චර මුදලක්‌ නැති නිසා ඒජන්සියෙන් කිව්වා විදේශ රැකියාවට යන්න කාන්තාවන් දෙන්නෙක්‌ හොයලා දෙන්න කියලා. එක්‌කෙනෙක්‌ වෙනුවෙන් රුපියල් එක්‌ලක්‍ෂ තිස්‌පන්දාහක්‌ දෙන්නම් කියලා. ඊට පස්‌සේ මම කාන්තාවන් දෙන්නෙක්‌ හොයලා දුන්නා. එක්‌කෙනෙක්‌ මේ වෙනකොට විදේශගත වෙලා මාස දෙකක්‌ විතර වෙනවා. ඒ සඳහා මම තමයි සියලු වියදම් කළේ. නමුත් ඒජන්සියෙන් බිරිඳව ගෙන්නන බවක්‌ පේන්න නෑ. මම ඊට පස්‌සේ විදේශ සේවා නියුක්‌ති කාර්යාංශයට මේ ගැන 2011 ඔක්‌තෝම්බර් 20 පැමිණිලි කළා. පැමිණිල්ල විභාග කරන්න හතරවතාවක්‌ විදේශ සේවා එකට ගියා. ඒජන්සියෙන් ආවේ නැහැ. දැන් ඒජන්සියෙන් කියනවා බිරිඳ ගෙන්නලා දෙන්න පැමිණිල්ල අස්‌කර ගන්න කියලා. විදේශ සේවා එකෙන් කියනවා පැමිණිල්ල අස්‌කරන්න එපා කියලා. බිරිඳට ඒ රටේ විදේශ රැකියා ආයතනයෙන් අමානුෂික විදිහට පහරදීලත් තියෙනවා. මාස ගාණක පඩි ගෙවලත් නෑ. කොළඹ ඒජන්සියෙන් කාන්තාවන් දෙන්නට දෙනවා කිව්ව මුදල් දුන්නෙත් නෑ. ළමයි තුන්දෙනාගේ කටයුතුත් එක්‌ක කොළඹ යන්නත් අමාරුයි. රුපියල් දාහක්‌ විතර එක වතාවකට වියදම් වෙනවා. හැම පැත්තෙන්ම අසරණ අපි තමයි තැලෙන්නේ. රෝගාතුරව සිටින මගේ බිරිඳ ගෙන්වා දෙන්න කියලත් අහිංසක මිනිස්‌සු මුලා කරන විදේශ රැකියා ආයතනවලට විරුද්ධව කටයුතු කරන්නත් කියලා වගකිවයුතු බලධාරීන්ගෙන් ඉල්ලා සිටිනවා.”

සංජීව මිණිපුර මහතා සමග දරු තිදෙනා මෙහි සිටිති.

සටහන හා ඡායාරූපය – හබරණ – හරිස්‌චන්ද්‍ර ගුණවර්ධන

http://www.divaina.com/2012/05/21/news17.html

8.  Under-aged job seeker sold to Arab nationals to satisfy their carnal desires

May 19, 2012

Details regarding this sordid operation had first come to light following the nabbing of two Arab nationals from Riyadh by the Hikkaduwa police on May 19 on charges of ‘buying’ an under-aged girl (16) from Batticaloa for a sum of Rs. 200,000, before raping her.
The Hikkaduwa police had managed to nail the two Arab nationals (aged 49 and 27) when they were in a room at a hotel in Hikkaduwa with the under-aged girl from Batticaloa. Along with the two Arab nationals the police have also arrested a lSri Lankan who was the translator for the two Arabs.
The Hikkaduwa police had been able to carry out the said arrests following a tip off received by the Women and Child Protection Bureau.
According to the police, the girl had been sold to the Arabs by the owner of a foreign employment agency in Batticaloa three months ago.
The police are yet to nab the owner of the bogus foreign employment agency and inquiries have revealed that he had signed an agreement with the two Arabs before the under-aged girl had been sold to them, and receiving a tidy sum of money for his services.
He had also told the girl’s mother that the two foreigners would marry her and that the girl had consented to the proposal. But the Arabs had told the police that they had ‘bought’ the girl not with the intention of marrying her but to fulfill their carnal desires.
The girl’s mother had allowed the girl to be taken overseas in view of the dire straits they are in – her husband had died, and she has three more daughters to fend for.
The two Arabs have been regular visitors to Sri Lanka, and have rented an apartment at a housing scheme in Maradana.
Anusha Kanchana who was also taken into custody by the police had said that the two Arabs had taken many other women (who had come to Colombo seeking jobs in the Middle East) to their apartment to satisfy their physical desires.
The two Arabs who had stayed at Maradana had proceeded to Hikkaduwa on May 18 with a Thai woman. Inquiries also reveal that the Thai woman had been ‘bought’ by one of the Arabs when he had gone to Bangkok two weeks ago, under the guise of providing her with foreign employment.

The three suspects were produced before the Galle Additional Magistrate Kumara Munasingha who remanded them till May 28.

7.  Another housemaid returns home in a coffin

April 2, 2012, 9:52 pm

article_image

By J.A.C.Shantakumara
Kosgama Correspondent
Young Minoli Dharmasena who left the country in search of greener pastures 11 months ago would never have thought that she would return home in a coffin.
Minoli (24) a resident of Kosgama sought her husband’s permission to go and work in Saudi Arabia as a domestic since she had a lot of hopes for the future.
Her grieving husband Senarath Wijeratne (27) said that she thought of their little child’s future and wanted to give him a good education and have their own home.
But our hopes were shattered with her sudden demise, he said.
Senarath said that he was informed that she had been beaten by someone in the household where she worked. “But later I received a call from one of her colleagues working in the same household that her death was caused due to the injuries she suffered after she had been pushed down from a four storey building.
” I lodged a complaint at the Foreign Employment Bureau about her death and it was revealed that Minoli had not been insured before she left the country,” Senarath said.
According to the husband, the first three months after she left home she used to talk to them over the phone, but later complained that it was difficult to work in that household, he said.
“I am a labourer and I am from Kotiyakumbura and she is from Kosgama. We came to live with her parents during the final stages of her pregnancy since we were facing economic difficulties, She decided to go overseas in search of employment,” he said.
She had been introduced to a job agency by a friend, Senarath said.

6.  ලාංකික කත වසර 14ක් පුරා සෞදි වහලියක් වෙයි

Click to enlarge message

http://www.lakbima.lk/archive/last_24_06_11/lakbima%20pages/page11.htm

5.  Sri Lankan maid and her newborn baby die in sponsor’s house

KUWAIT CITY, May 17, 2011: A Sri Lankan housemaid and her newborn baby died in the house of her sponsor in Qurain. Securitymen and medical emergency personnel rushed to the location after the Operations Room at the Ministry of Interior received a call from the sponsor of the housemaid. However, the maid and her baby were already dead when they arrived at the scene.
The sponsor told investigators the housemaid experienced difficulties while delivering the baby and since there were no medical facilities in the house, both of them died. Their remains were referred to Forensics. A case was registered and investigations are in progress to determine the actual circumstances leading to the death of the maid and her baby.

http://www.kuwaitdiscussion.com/showthread.php?t=2069&p=2737#post2737

4. Saudi Barbaria: Sri Lankan Maid ‘Tortured, Pimped from House to House

RIYADH, April 10th, 2011

Video above: In a previous example of the abusive relationship between Saudi Arab employers and their South Asian slaves ‘maids’, doctors remove nails and needles forced by the Saudi into a woman’s body

Slavery, sexual violation and sadistic torture of the economically ensnared, brought to you by modern, dynamic Saudi Arabia™:

RIYADH: The husband of a Sri Lankan housemaid working in Riyadh says that his wife has been a victim of sexual assault by at least one male member of the family she has been working for in the Kingdom.

He also claims she was being pimped “house to house” as a prostitute and her proceeds were taken from her.

The 30-year-old woman from Panadura district near Colombo came to the Kingdom on Aug. 29, 2009 to work in a Saudi household. The husband of the woman, Kamal, claims he went to the Sri Lanka Bureau of Foreign Employment (SLBFE) about three months after his wife began working in Saudi Arabia to complain that she was being sexually assaulted by a son in the family.

“Since then no one has taken action to bring her home,” he said. “My wife has been molested by her employer’s son and has been subjected to various forms of torture.”

The Sri Lankan Embassy in Riyadh claims that it is unaware of this case, but that it would investigate.

A senior official from the SLBFE said the bureau receives several complaints daily from the next-of-kin of the domestic aides who are working abroad.

“We cannot come to direct conclusion without consulting both parties,” he said, indicating that he would request the Sri Lankan mission in Riyadh to inquire into this matter.

The most common form of abuse of maids is wage theft and false imprisonment (prohibiting maids from leaving the premises or preventing them from leaving when they express a desire to leave), but incidences of physical and sexual abuse are regularly reported.

The problem of runaway maids is big enough that the missions of labour-remitting countries run shelters for these women.

There are some 500,000 Sri Lankan workers in the Kingdom and more than half of them are housemaids, and the embassy official said most of these maids are treated in a satisfactory manner.

Where are the Libtarded ‘Human Rights’ NGOS on this? no, really… where are they?

[Source: Arab News]
http://undhimmi.com/2011/04/10/saudi-barbaria-sri-lankan-maid-tortured-pimped-from-house-to-house/

Get Your Copy of The Documentary the Iranian Régime Doesn’t Want You to See

3. Sri Lankan maid killed herself, police confirm

RIYADH, Mar 14, 2011: Arar police said on Monday the death of a Sri Lankan maid in Al-Jouf in January was a case of suicide. The Sri Lankan Embassy confirmed the report.

The woman was identified as Dilini Kumari, 26, from Nattandiya, a coastal town some 50 km from Colombo. The maid, who came to the Kingdom on Aug. 8, 2009, had been working for a Saudi family in the northern town of Arar. The death occurred on Jan. 12, 2011.

The autopsy report, which was released on Monday, said the maid consumed Clorox, a bleach used for cleaning. The maid’s sponsor said the woman did not experience any problems and that her work was satisfactory.

Police said the maid was being paid her salaries regularly.

“The sponsor had agreed to pay any dues owed to the maid,” said the police.

The Sri Lankan Embassy in Riyadh is making arrangements with the concerned authorities to repatriate the body home by next week.

This is the third death of a Sri Lankan maid in Al-Jouf province in four months. Two other maids — Pushpavalli Selladurai and Pavani Devi Sinnaiyah — were allegedly killed by their Saudi employers. According to the embassy records, there have been five such murders in last two years in the same region.
http://arabnews.com/saudiarabia/article317146.ece

2. Lankan maid kept as slave for 17 years

RIYADH, Feb 11, 2011:The Sri Lankan Embassy rescued on Wednesday an Asian maid who was kept as a virtual slave by her Saudi sponsor for 17 years.

Kusuma Nandini, 56, came to Riyadh in 1994 from Sri Lanka and was kept a virtual prisoner at her sponsor’s home. She was not paid salary even once during 15 years of her imprisonment and forbidden from communicating with her relatives in Sri Lanka . “This is a record breaking case in the history of housemaids in the Kingdom. This woman was kept as a slave at one home for 15 years and then transferred to the home of her sponsor’s brother. There she was given a salary for two years,” said Sunil Wijesinghe, labor welfare officer at the Sri Lankan Embassy.

According to diplomats, Nandini had forgotten her native tongue when she was rescued and behaved like a robot. “She couldn’t speak her native language and had forgotten her family members when she was rescued,” said Wijesinghe.

“After meeting other Sri Lankans at the embassy, the maid began remembering things and started picking up her native language,” he added.

The Sri Lankan Embassy learned about Nandini’s plight after her 25-year-old daughter, who lives in Kalutara, some 40 km from Colombo , informed the Sri Lankan Foreign Ministry that her family had not been in contact with her mother for 17 years.

Embassy officials visited the home of Nandini’s sponsor and those who lived there denied she was there. Officials persevered and were able to subsequently track her down and bring her to the embassy.

“I came to Riyadh when my eldest daughter, Yamuna Vinodini, was eight years old. Now she is 25 years old. My son Ravika Priyankara was six years at the time,” Nandini told Arab News, adding that she came to the Kingdom to earn money to pay for her children’s education as her husband was not in proper employment at the time.

“I am very happy and thankful to the mission in Riyadh for having rescued me from this house where I was working like a machine,” she said, adding that she thought there was no point in thinking of her home in Sri Lanka as she was permanently imprisoned in the house.

“I did not see sunlight during the past 17 years since no one took me out,” she said.

The embassy is currently taking up the matter with the authorities concerned to get the maid’s outstanding salary, which stands at SR54,000. Nandini has, however, managed to save SR7,200 which she received in wages from her sponsor’s brother. She does not have a passport or a resident certificate to prove she was working in the Kingdom.
http://arabnews.com/saudiarabia/article271125.ece

1. Nails removed from ‘tortured’ Sri Lankan maid

27 August 2010: LP Ariyawathie (left), Kamburupitiya Hospital, Sri Lanka Ms Ariyawathie (left) was deeply traumatised, doctors said

Doctors have removed 13 nails and five needles from a Sri Lankan housemaid who said her employer in Saudi Arabia hammered them into her body.

LP Ariyawathie, 49, told staff at Kamburupitiya Hospital her employer inflicted the injuries as a punishment.

X-rays showed that there were 24 nails and needles in her body. Doctors said those remaining inside her body posed no immediate threat to her life.

The nails were up to 2in (5cm) long, a hospital official said.

“The surgery is successful and she is recovering now,” Dr Satharasinghe said, according to news agency Associated Press.

Ms Ariyawathie, a mother of three, underwent a three-hour procedure.

Doctors said they would carry out further surgery later to remove the remaining nails.
‘Deeply traumatised’

Ms Ariyawathie travelled to Saudi Arabia in March to become a housemaid.
Detail of an X-ray film showing nails in hand of Sri Lankan housemaid Doctors say this X-ray shows nails embedded in the housemaid’s hand

Last week, she flew back to Sri Lanka and was admitted to hospital in the south of the island, where she told doctors she had undergone abuse for more than a month.

The doctors found 24 metal pieces in her legs and hands.

She could not sit down or walk properly, doctors said.

They said Ms Ariyawathie was deeply traumatised and unable to give full details of her experience.

Meanwhile, Sri Lankan authorities have launched an investigation.

“We have launched a strong protest with the Saudi government through the external affairs minister, but there has been no response yet,” Kingsley Ranawaka, chairman of Bureau for Foreign Employment, told the BBC.

Around 1.8 million Sri Lankans are employed abroad, 70% of whom are women.

Most work as housemaids in the Middle East, while smaller numbers work in Singapore and Hong Kong.
http://www.bbc.co.uk/news/world-south-asia-11109726

ප්‍රතිචාර
  1. Thusara bandara පවසයි:

    ape sinhala genu araabiyata gihin merenne dawas dekata ekaa gaane. eka thoge site eke news valin hariyata penne nehe. sinhala genunta kaama aparaadha karala maranna thawa thawath genu araabiyata yawanna one. may ratata sinhala genu wedi nisa ehema thamayi unwa nethi karala daanna one. mage yaalu lebbela ge thawath adahasak thamayi mayka.

    mama
    thusara.bandara@gmail.com

  2. URL පවසයි:

    I think this is one of the most significant info for me. And i’m glad reading your article. But want to remark on some general things, The web site style is ideal, the articles is really great : D. Good job, cheers

  3. amal පවසයි:

    im really appreciate your geat effort………….. Excellent!!!!

  4. ranjith gangodavila පවසයි:

    very good find out moreand more and let us to know

  5. vishwa පවසයි:

    Don’t get angry ..when our women leave to Saudi for 15-20 tousand ruppe salary here in Sri Lanka amny garment factories are srying for workers that would pay around 15 thousand per month..what’s wrong here..

    SM

  6. vishwa පවසයි:

    I am positive if those women walk around few industrial zones they can find a job easily ie.8-12 hour work and 15-20 thousand rupee salary ..try and see don’t go to work in F Saudi countires those F rs are F idiots thanks to F oil they are getting money but how can they buy brains…

    SM

  7. tholpethi පවසයි:

    මොන මගුලකට අපේ ගෑණු රට යනවද? පුක දෙන්න හිතාගෙන තමයි ගොඩක් එවුන් යන්නේ. හම්බෙන ලබ්බකුත් නැති එකේ ලංකාවේ හවුස් මේඩ් රස්සාවක් හොයා ගත්තනම් ඉවරයි නේ. ලංකාවේ ඉඳලා රුපියල් 15000ක් ගත්තත් මොකද? පොඩ්ඩක් හොයල බැලුව නම් ඕනෙ තරම් එහෙම රැකියාවක් සොයා ගන්න පුළුවන්. අපේ ගෑනුන්ටත් මුහුදෙන් එහාටම යන්නන ඕනෙ නේ. අරාබි එවුන් වගේ අපේ සිංහල එවුනුත් ඉන්නවා අපේ රටේ.

  8. gona පවසයි:

    onna balapan thambi agame hatiyata jeewath wena hati. Unta minissunta, saththunta salakanna kiyala deela thiyana hati. lankawa baudda ratak una nisa thama mehema thiyenawa. thambvi hathikare wadi una dawasata balapalla wena de…

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ WordPress.com ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )

Twitter picture

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Twitter ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )

Facebook photo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Facebook ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )

Google+ photo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Google+ ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )